null Beeld

PREMIUM

Mariët: “Voor mijn moeder is het glas halfvol en ze staat altijd voor mij klaar”

Redactie

Mooie vriendschap

Mijn vriendin Marijke en ik werden afgelopen april allebei zeventig. In de eerste klas leerden we elkaar kennen. Daarna gingen we samen naar de huishoudschool en later werkten we allebei in het bejaardentehuis in Bolsward. Toen we getrouwd waren was het ook met z’n vieren altijd erg gezellig. Zij kregen twee kinderen, wij drie. We beleefden prachtige tijden met veel plezier, maar ook met verdriet.

null Beeld

Marijke verloor haar man op 42-jarige leeftijd. Mijn man en ik probeerden er zo veel mogelijk voor haar te zijn. Later ontmoette ze een lieve man met wie ze nog steeds gelukkig is. Zo deelden we vierenzestig jaar lief en leed. Om onze vriendschap te vieren, maken we elke vijf jaar een busreis. Nu wil ik haar met een bericht in Libelle laten weten hoe dankbaar ik ben voor deze waardevolle vriendschap.
Liefs, Jellie

Van repliek

Om te vieren dat mijn dochter was geslaagd voor haar bachelor psychologie maakten we een kookworkshopreis naar Italië. We hebben genoten! Het stadje Taormina is sprookjesachtig mooi. Na afloop van de workshop zaten mijn dochter en ik op het terras. Een echtpaar met dochter hoorde ons met elkaar praten. De man vroeg waar ik vandaan kwam. Ik vertelde 36 jaar samen te zijn met een Sardijnse man. De man vroeg of wij Sicilië mooi vonden. Vervolgens kraakte hij Sardinië af. Het was zo gênant dat de dochter vroeg of haar vader kon stoppen. Ik antwoordde in het Italiaans dat alleen Sicilianen zo praten, de Sardijnen niet. Hoe leuk Sicilië ook is, met Sardinië is geen eiland te vergelijken.
Annemieke Piredda-Versnel

null Beeld

Eén van de vijf

Vier jaar geleden vroeg mijn schoonzoon mijn middelste dochter ten huwelijk. Ze wilden graag op het strand trouwen omdat ze elkaar daar hadden ontmoet. Omdat ze maar geen geschikte datum konden vinden, werd het steeds vooruitgeschoven. Daarna zaten de coronamaatregelen in de weg. Gistermiddag kwam er op de familie-app een filmpje binnen van mijn dochter en haar vriend. Op de achtergrond was de Eiffeltoren te zien. Om de beurt spraken zij een boodschap in: ze waren niet in Parijs, maar in Las Vegas. En daar zouden ze die dag trouwen. Dat was even een schok. Van onze vijf dochters is er geen een getrouwd. Nu ging er eindelijk een trouwen en konden we er niet bij zijn. Gelukkig stuurden ze een link, zodat we via een livestream konden meegenieten. We hebben het gezellig gemaakt met een fles bubbels erbij. Ik ben blij dat we er op afstand toch getuige van mochten zijn.
Marina

Mijn schoonmoeder

Vanaf het moment dat ik samenwoon met haar zoon, krijg ik de Libelle van haar. En sinds vijf jaar past ze op onze kinderen. Daarom wil ik haar zeggen: lieve Hennie, dankjewel voor wat je allemaal doet voor ons en de kinderen. Wat zijn ze gek op je. En ik ook, hoor! Je bent als een moeder voor me, al heb ik ook mijn eigen moeder nog.
Liefs, Kim

null Beeld

Niet zo mooi

In Libelle lees ik dat je door scheren prachtige benen krijgt. Maar jullie schrijven nooit over wat je moet doen met oneffenheden die je niet kunt verhelpen met scheren. Zelf heb ik van die adertjes op mijn benen, net een landkaart! Daarom draag ik geen korte broek of badpak. Ik heb ze weleens laten wegspuiten. Dat kostte veel geld en een jaar later waren ze er weer.
Anna

Levensverhaal

Op tafel ligt al twee weken een boek. Ik heb er nog geen letter in gelezen. In mijn hoofd zit een ander boek, dat begon op 24 april 1966 en eind vorig jaar eindigde. Toen is mijn moeder overleden. Mijn hoofd is er vol van, van dat boek. Er is geen plek voor iets anders. Het boek op tafel zal even moeten wachten tot er weer wat ruimte is in mijn hoofd.
Inge

null Beeld

Zonneschijn

Dit jaar word ik dertig. Toen mijn moeder deze leeftijd had, kreeg zij mij als baby en de progressieve vorm van Multiple Sclerose. Confronterend om hierover na te denken. Maar hoe slopend deze ziekte ook is, mijn moeder is een zonneschijn. Toen vijftien jaar geleden haar grote liefde, mijn vader, overleed was dat een grote klap. Toch zette zij haar schouders eronder en pakte het leven aan. Voor haar is het glas halfvol en ze staat altijd voor mij klaar. Lieve mam, bedankt voor alles. Ik heb het getroffen met jou als voorbeeld én als liefste moeder.
Liefs, je dochter Mariët

Oma’s vaas

Is het kunst of kitsch? Ik hoef het niet te weten. Voor mij is de ‘Chinese’ vaas van onschatbare waarde door de herinneringen die eraan kleven. Bij mijn oma stond deze vaas te pronken op de schoorsteenmantel. Mijn moeder liet ’m jaren geleden opmaken met een zijden bloemenboeket. Nu staat de vaas bij mij en hij past precies bij het schilderij dat erboven hangt.
Jeannet

null Beeld

Sst!

Na het lezen van het artikel over motormeiden in Libelle moet mij iets van het hart. Veel motorrijders vinden het fantastisch om langs landweggetjes en over dijken te rijden. Wij wonen aan zo’n dijk waar grote aantallen motorrijders overheen rijden. Met de hoge snelheden waarmee ze rijden, kan ik mij niet voorstellen dat ze iets van de omgeving zien. En dan het lawaai! Vaak geven ze net voor de bocht waar wij wonen nog even flink gas. Motorrijders, houden jullie eens meer rekening met de mensen die allemaal aan die mooie landweggetjes en dijken wonen. Bij voorbaat dank.
Marianne

null Beeld

De koek is op

Het is nu een maand geleden dat ik mijn laatste werkdag had in de zorg. Wat heb ik lang getwijfeld. De afgelopen jaren wisselde ik van werklocatie en werkgever. Telkens leek ik het er naar mijn zin te krijgen, maar dan gebeurde er iets waardoor dat niet zo was. Ik kreeg het advies om korter te gaan werken of een functie lager te gaan. Het aantal bijna-burn-outs was bijna niet meer te tellen. Dan werd ik boos op mezelf omdat ik het weer niet zag aankomen. Mijn hart lag toch bij de zorg, wat was dat dan toch? Op mijn laatste werkdag nam ik afscheid. Ik kreeg bloemen, kaartjes en een cadeaubon van mijn collega’s. Ze vroegen wat ik met mijn vrije tijd ging doen. Nou, ik ben niet bang om me te vervelen, want ik heb allerlei hobby’s. En ik heb meer tijd voor mijn man, kinderen en kleinkinderen. Al is het vak van verzorgende heel mooi, met al die regels en verplichtingen is voor mij de koek op. Ik hoop dat iedereen die nu voor de zorg kiest er net zo zijn hart in kan leggen als ik heb gedaan. De beurt is nu aan hen.
Ceciel

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden