null Beeld

PREMIUMCOLUMN

Rachel: “Jammer, maar helaas: alles wat roze is, doet het fantastisch”

Rachel Lancashire

Rachel houdt ervan om lekker te tuinieren. Toen ze haar tuin ging renoveren had ze één regel: geen roze.

Vier jaar geleden voerde ik voor de beplanting van mijn gerenoveerde tuin een strikte ‘geen roze’-regel in. Ik had een verfijnd kleurschema voor ogen van louter wit, lila en abrikoos. Helaas trok de tuin zich helemaal geen ene moer van mijn kleurschema aan. De lilagrijze klaproos die ik zaaide kwam niet op, de witte clematis heb ik na het eerste seizoen nooit meer gezien en de zalmkleurige roos produceerde één bloem. Alles wat knalroze was, daarentegen, deed het fantastisch. Zo had ik het eerste jaar prachtig wit vingerhoedskruid, maar volgende generaties waren consequent fuchsia. De geranium die volgens de kweker lila was, bleek felroze. De tulp die ‘Bleu Aimable’ heette, was intens magenta. En de perzikkleurige stokroos die ik zelf uit zaad opkweekte? Ik wist het eigenlijk al voordat hij vorig jaar eindelijk bloeide: zo roze als de jurk van Tante Til.

Omdat ik eigenwijs ben, groef ik alle planten uit die naar mijn zin te roze waren en doneerde ze aan m’n moeder. De gaten vulde ik op met planten die wél in het moodboard pasten. Soms waren dat krijgertjes. Zo belde overbuurman IJsbrand een keer aan met een roos in een te kleine pot. Of ik ’m wilde hebben, want bij hem op het terras deed hij het niet. Op het kaartje dat er nog aan hing, stond een prachtige witte roos afgebeeld. Ik had net een veel te roze salvia uitgegraven, dus ik had nog wel een plekje. De witte roos leefde meteen op in de volle grond. Toen de eerste knop openging, kwam ik erachter dat het plantkaartje blijkbaar zo was verbleekt op IJsbrands terras, dat de afbeelding niet meer klopte. Ik heb zelden een knalrozere roos gezien.

Mijn tuin had duidelijk heel andere ideeën over wat haar goed stond dan ik. En eigenlijk moest ik haar gelijk geven; die elegante pastellen waren supersaai zonder knalroze accessoires. Het kleurschema van mijn tuin kan inmiddels het best worden beschreven als ‘half Coco Chanel, half Malibu Barbie’.

Rachel (51) is getrouwd met Richard en heeft twee kinderen (Jacob, 16, en Zwaantje, 14). Ze is het soort tuinier dat spreadsheets maakt met kleuren en bloeitijden, maar toch doodleuk vergeet haar bloembollen op tijd in de grond te stoppen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden