null Beeld

PREMIUMColumn

José: “Nu is hij een zeventiger en moet hij écht aan de bak”

José Rozenbroek

Nu het Verenigd Koninkrijk na 70 jaar een koning heeft is dat best even wennen, ook voor Charles zelf. José begrijpt hoe dat zo is gekomen.

Ha, heerlijk: het Verenigd koninkrijk krijgt een koning met een kort lontje. Een monarch die uit zijn humeur raakt als zijn pen gaat lekken. Net een echt mens. A spoiled little boy, gewend om zijn zin te krijgen en om zelden of nooit te worden tegengesproken. Want tja, hij is wél de oudste zoon van The Queen, de Prince of Wales, die al zeventig jaar aan de zijlijn wacht op de job waarvoor hij is geboren: koning worden. Door die krankzinnig lange wachttijd, waardoor hij natuurlijk ging denken dat het nooit meer zou gebeuren, dat mommy dearest nooit zou sterven, kon hij redelijk ongestoord zijn gang gaan. Zijn eigen interesses najagen. Een excentrieke ouweheer worden, die het liefst in een Schotse rok liep. Een klimaatactivist avant la lettre die zich al inzette voor het behoud van de natuur toen iedereen daar nog lacherig over deed. Die zijn handgemaakte schoenen eindeloos liet verstellen en eens in de twintig jaar een nieuwe winterjas meer dan voldoende vond.

Sinds acht september is Charles Philip Arthur George koning Charles III. Moet hij zijn mond houden over alles wat hem zo aan het hart gaat. Geheimzinnig glimlachen en vriendelijke woorden murmelen, dat mag hij wel.

Zijn moeders adagium was: Don’t complain, don’t explain. Met andere woorden: laat je nooit uit de tent lokken, klaag nooit, verdedig jezelf niet, neem het ambt zoals het komt, zonder te morren. Charles lijkt uit ander hout gesneden. Als hij al begint te stampvoeten bij een lekkende pen, dan kunnen we nog heel wat kleine en grote driftaanvallen van hem verwachten. Kun je op je 73e nog heropgevoed worden?

Ik denk aan The Crown, de onvolprezen Netflix-serie waar ik mijn meeste kennis van het Brits koningshuis vandaan heb gehaald. Charles, het kleine jongetje dat samen met zijn zusje maandenlang aan de zorgen van de nanny wordt toevertrouwd wanneer zijn ouders een reis maken door de Gemenebest. Charles, gevoelig, dromerig en totaal niet sportief, die gepest wordt op de grimmige kostschool Gordonstoun in Schotland. Charles, die bij zijn eerste publieke optreden als Prince of Wales van zijn moeder te horen krijgt dat niemand op zijn mening zit te wachten. Charles die verliefd wordt op Camilla, maar met Diana moet trouwen.

Een gemuilkorfde man in de eerste helft van zijn leven, die niet mag zijn wie hij is. Pas na zijn vijftigste wordt hij een beetje gelukkig met zijn grote liefde aan zijn zijde en genoeg vrije tijd om zijn passies na te jagen.

En nu is hij een zeventiger en moet hij écht aan de bak. Op een leeftijd waarop andere mensen al lang en breed met pensioen zijn en de tijd aan zichzelf hebben. Zou hij er een beetje zin an hebben? Of elke avond mopperend naast Camilla tussen de lakens schuiven?

‘O, I hate this blooding thing! Every stinking time!’

Bladenmaker en journalist José Rozenbroek is een nieuwsjunk. Elke week schrijft ze voor Libelle een column over wat haar opvalt en waarover ze zich opwindt.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden