null Beeld

PREMIUMCOLUMN

Racheda: “Als ik de gezichten van het bezoek zie, slik ik snel mijn lach in”

Racheda Kooijman

Wanneer er 'nette vrienden’ over de vloer komen doet Racheda's dochter iets wat niemand zag aankomen.

Ik heb niet alleen gemengd bloed, ook mijn karakter is een mix. En wel van een introverte zonderling en een extraverte allemansvriend. Het ene moment woon ik het liefst alleen in een boshuisje, het volgende moment praat ik op een drukke verjaardag met al je vrienden en ga ik als laatste weg. Tussen die twee uitersten zitten veel tussenvormen. En nee, ik lijd niet aan een geestesziekte, voor zover ik weet.

Ik heb dit nooit-saaie onderdeel van mijn persoonlijkheid doorgegeven aan mijn kinderen. Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens een etentje met ‘nette vrienden’. Dat zijn vrienden die ik pas na mijn studie kreeg en die met aanzienlijk meer beschaving zijn opgegroeid dan ik in mijn Amsterdamse achterstandswijk. In hun bijzijn ben ik minder grof in de mond en rustiger. Kortom, een meer gepolijste versie van mezelf. Net als bij mijn schoonouders en bij zakenrelaties.

Goed, het etentje met nette vrienden. We zitten aan tafel en mijn oudste dochter – dan een jaar of zeven – klimt op haar stoel. Het bezoek is er al dik een uur, maar mijn dochter heeft nog geen woord gezegd. Ook speelt ze nauwelijks met de bezoekende kinderen. Ze hangt de introverte zonderling uit. Tot dat moment. Voor mijn ogen tovert ze haar extraverte allemansvriend tevoorschijn. Op haar stoel draait ze zich om, steekt haar kont naar achteren en laat een keiharde scheet. Alsof ze een trompetsolo speelt en expres haar vinger niet van het knopje haalt.

Ik wil lachen, want eigenlijk ben ik trots op mijn muurbloem, die zich vrij voelt om dit te doen. Dan zie ik de gezichten van mijn vrienden en slik mijn lach in. Hun grote ogen verraden dat ze dit gedrag van hun eigen kinderen niet zouden tolereren. Wat doe ik? Als ik lach, stel ik mijn vrienden teleur en weten ze dat ik niet zo welopgevoed ben als ik doe voorkomen. Als ik mijn dochter corrigeer, val ik haar af voor iets waar ik nog nooit boos om ben geworden. Ik kies voor de laffe middenweg, ik laat de introvert overheersen. Neutraal zeg ik dat het niet zo netjes is wat ze doet. Als ik haar ’s avonds in bed leg, licht ik toe dat ik eigenlijk heel hard moest lachen. “Waarom deed je dat dan niet, mama?” En ik maar denken dat ik er ben om haar van alles te leren.

Racheda (46) is getrouwd met Roeland en heeft twee dochters, Louise (10) en Joselien (8). Een jaar geleden was ze er veel te verlegen voor, maar nu doet ze het toch: columns schrijven voor Libelle, waarin ze geen onderwerp uit de weg gaat.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden