Dagboek van Maud: “‘Wie appt jou toch de hele tijd?’ vraagt John geïrriteerd” Beeld
Dagboek van Maud: “‘Wie appt jou toch de hele tijd?’ vraagt John geïrriteerd”

PREMIUMDagboek van Maud

Dagboek van Maud: “‘Wie appt jou toch de hele tijd?’ vraagt John geïrriteerd”

Nadat zij en Koen hebben besloten hun vriendschap op te bouwen, wordt Maud zo overspoeld door berichtjes van Koen, dat John het opmerkt.

Elle van Rijn

Koen blijft maar berichten sturen. Soms puur informatief, dan grappig en zo nu en dan best persoonlijk. Ik zit net met John op de bank een serie te kijken als er weer wat binnenkomt. Ik pak mijn telefoon en lees: ‘Heb jij soms ook het gevoel dat het leven zo snel gaat? Hoe ga jij daarmee om?’ Ik reageer niet en leg het toestel achteloos weg. Meteen hoor ik weer een bericht binnenkomen. ‘Wat doen jullie met kerst?’

“Wie appt jou toch de hele tijd?” vraagt John geïrriteerd.

Ik zucht. “Koen.” Meteen gaat hij rechtop zitten.

“O? Wat dan?”

“Niks”, zeg ik. “Hier, lees maar.” Ik geef hem mijn toestel aan. Hij begint te lezen, niet alleen die laatste berichten, maar ook dat wat ervoor kwam. Ik bedenk me opeens dat als hij veel verder naar boven scrolt, hij allemaal verwijderde berichten gaat tegenkomen. “Ik vind het prima als je onze hele conversatie leest”, zeg ik, “maar ik denk niet dat je daar iets mee opschiet. Misschien is het nuttig om het hier eens over te hebben.”

Nu pas kijkt John weer op. “Waarover precies?” Zijn gezicht staat gealarmeerd. Ik weet dat John door wat hij heeft meegemaakt snel wantrouwend is. Ik weet ook dat hij dan vlucht, of dat hij aanvalt.

“Je weet dat ik hem laatst zag in Maastricht, toen ik bij mijn zoon was. We hebben toen met elkaar gesproken over het verleden. Dat was een goed gesprek, waarbij we allebei tot de conclusie kwamen dat we het liefst een goede, vriendschappelijke verstandhouding zouden hebben.” Ik kies mijn woorden zorgvuldig. “Er is totaal geen spanning tussen ons, maar hij is natuurlijk wel de vader van mijn kinderen met wie ik jaren een relatie had. Alleen voelt het raar en ongemakkelijk naar jou toe. Ik ben bang dat je jaloers bent of dat je me niet vertrouwt.”

Hij denkt na, kijkend naar de telefoon die tussen ons in ligt op de bank. “Ik zal eerlijk tegen je zijn: ik geloof niet dat een vriendschap met een ex mogelijk is. Je bent ooit op diegene gevallen, dus er is toch aantrekkingskracht die je huidige relatie in de weg staat…”

“Die is er juist níet, John. Daarom is het voorbij en zou het ook nooit meer wat kunnen worden!” Ik reageer feller dan ik zou willen. Kennelijk zit het me hoog. “Maar ik wil hem ook niet uit mijn leven bannen. Niet alleen omdat de kinderen daaronder lijden, ook omdat ik het zelf waardevol vind om goed contact met hem te hebben. Anders is het…” Een brok in mijn keel zorgt ervoor dat ik niet verder kan praten.

“Wat is het anders?”, vraagt John. Zijn toon klinkt afgemeten.

“Dan is het alsof ik ruim vijfentwintig jaar van mijn leven in de kliko heb gegooid. Dat is niet oké… echt niet.” Ik kan mijn tranen niet langer tegenhouden. “Geloof me alsjeblieft als ik zeg dat het niks met jou en mij te maken heeft, John.” Ik pak zijn hand.

“Ik hoor wat je zegt”, zegt hij dan traag knikkend. Het klinkt alsof hij net een communicatiecursus heeft gevolgd. Ik hoop dat hij dan ook heeft geleerd dat hij hierna niet het woord ‘maar’ mag gebruiken. Gelukkig zegt hij dat niet. “Laat me erover nadenken, Maud.”

Koen, de ex-man van Maud schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden