null Beeld

PREMIUMcolumn

Sylvia: “Daar gingen ze, de een na de ander. Afmelden, uitschrijven, hoppakee!”

Sylvia Witteman

Sylvia is jarig, maar de enige felicitaties die ze krijgt zijn van de bedrijven in haar mailbox. Ze besluit er een stokje voor te steken.

Ik was jarig. Nu is 57 geen kroonjaar en ook in alle andere opzichten niks om bijzonder uitbundig te vieren, vind ik. De laatste echt feestelijke verjaardag was, denk ik, toen ik 20 werd. Of nee, 21, want om onduidelijke redenen is dat de grote mijlpaal geworden; je bent dan voor de wet echt helemaal volwassen. Dat had wat mij betreft net zo goed bij 20 of 22 gekund, maar het is nu eenmaal zo.

57 dus. Mijn kinderen sliepen uit, want het was weekend en huisgenoot P. was naar zijn sportklasje. Nou ja, ik hád ook gezegd dat ik het niet wilde vieren. Dat wilde ik ook echt niet. Cadeaus hoef ik niet, want ik heb al veel te veel spullen. En in het middelpunt van de belangstelling staan vind ik vreselijk.

Op de ochtend van mijn verjaardag ging ik dus gewoon achter mijn computer zitten en opende mijn mailbox. Die spuugde me een groot aantal mailtjes in mijn gezicht. Felicitaties, stuk voor stuk. Maar niet van vrienden, familie of kennissen. Die mailen mij niet, die bellen of appen. De mailtjes in mijn inbox waren allemaal van bedrijven waar ik blijkbaar ooit iets had gekocht. Een online parfumerie: ‘Hey beauty, het is jouw dag vandaag! Happy birthday! Speciaal voor jouw verjaardag ontvang je 5 euro korting op je volgende aanschaf!’ Een winkel voor gothic kleding (?): ‘Hallo mooie Sylvia Witteman, van harte gefeliciteerd! Je krijgt van ons 600 eCredits cadeau!’ Een reisbureau wenste me ‘nog veel reislustige jaren’, een wijnverzendhuis proostte met een ‘wijntje’, een lingeriefirma had een feestelijke beha in de aanbieding en zelfs de opticien had aan me gedacht met korting op een nieuwe bril.

Met lede ogen zag ik alle virtuele taarten, toeters en ballonnen aan. Leuk hoor, om op je verjaardag zo geconfronteerd te worden met de galmende echo’s van je ongebreidelde uitgavenpatroon! En hoe wisten ze dat ik jarig was? Ik heb blijkbaar bij al die bestellingen ooit mijn geboortedatum ingevuld en toestemming gegeven voor het sturen van e-mails. Aan tientallen, misschien wel honderden bedrijven. Waarom?

Hier moest een eind aan komen. Ik brouwde een straffe bak koffie en stortte me hardhandig op de nieuwsbrieven. In elk van die mailtjes kun je naar onder scrollen, langs alle aanbiedingen voor nóg meer zinloze koopwaar. Uiteindelijk kom je daar dan het woordje ‘afmelden’ tegen. Het staat er in de kleinste lettertjes ooit door het menselijk oog aanschouwd (misschien toch wel een goed idee, die nieuwe bril), maar het stáát er. Daar gingen ze, de een na de ander. Afmelden. Uitschrijven. Hoppakee. Heerlijk was het.

Sommige bedrijven stribbelden huilerig tegen. ‘Weet je het zeker? We zullen je missen!’ Andere vroegen op hoge toon om een verklaring. ‘Zou je ons even willen laten weten waarom je je uitgeschreven hebt?’ Maar ik was genadeloos. Het kostte me een paar uurtjes, maar toen was ik ook van alle nieuwsbrieven verlost. Mijn verjaardag was ik inmiddels allang weer vergeten, maar ik voelde me uiterst feestelijk. Misschien zelfs nóg feestelijker dan op mijn 21e verjaardag.

Sylvia Witteman (56) is getrouwd, heeft een dochter (23), twee zoons (20 en 18) en katten Lola en Siepie.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden