Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Gebraden runderribstuk met jus van port en stilton

U hebt nodig voor 8 personen (met restanten) of voor 14 zonder runderribstuk van 4 ribben (ongeveer
3,8 kg)
2 uien, gepeld, in plakken van 1 cm dik
2 eetlepels (30 ml) knoflookolie
11/2 theelepel Maldon of 3/4 theelepel tafelzout
1 theelepel gedroogde tijm
1/2 theelepel cayennepeper

Haal het rundvlees uit de koelkast en laat het op kamertemperatuur komen; dat duurt een uur of misschien zelfs langer. Verhit de oven tot 220 °C of gasovenstand 7.

Advertentie

De de plakken ui in een braadslee en leg het runderribstuk erop. Gebruik de plakken ui als hulpmiddel om het ribstuk rechtop te zetten, de botten in de vorm van een ‘L’.

Kwast het witte vet van het ribstuk in met olie. Bestrooi het met zout, tijm en ayennepeper.

Braad het ribstuk in overeenstemming met het gewicht en smaak. Nigella: “Ik vind mijn rundvlees lekker als het niet te gaar is en reken daarom 33 minuten per kg, wat voor een ribstuk als dit een braadtijd van ongeveer 2 uur betekent, tenzij het vlees regelrecht uit de koelkast komt, dan moet je er nog ongeveer 20 minuten aan toevoegen. Als je je vlees medium wilt, braad het dan, als het op  kamertemperatuur is wanneer het de oven ingaat, 44 minuten per kg. Als je van goed gaar vlees houdt, reken dan 66 minuten per kg. Wat eterscapaciteit betreft kun je met een stuk vlees van dit formaat een flinke tafel aan, van 8 – met veel vlees over – tot 14 mensen (dan durf ik niets over restanten te zeggen).”

Leg het vlees wanneer het uit de oven komt op een snijplank en laat het, losjes afgedekt met folie, op een warme plek in de keuken rusten. Of laat het vlees, losjes afgedekt met folie, een halfuur in de braadslee staan.

Ga de braadslee niet schoonmaken nadat het vlees eruit gehaald is, want voor de jus onder het vlees zijn het braadvocht en de uien nog nodig.

Jus van Port en Stilton
2 eetlepels (30 ml) vet braadvocht uit de braadslee
1 eetlepel (15 ml) bloem
1,25 dl rode port, plus 1 eetlepel (15 ml)
gare uien uit de braadslee (desgewenst)
5 dl biologische runderbouillon, ‘verse’, in een winkel gekocht
125 g blauwe kaas
1 theelepel rode-bessengelei
zout en peper naar smaak
extra braadvocht uit de braadslee en van de snijplank

Maak een roux door 2 eetlepels braadvet uit de braadslee in een pan te doen. Klop er de bloem door en vervolgens 1,25 dl port. Blijf de saus al kloppend verhitten op een tamelijk hoog vuur, tot hij dik is en borrelt.

Als u de uien met de bouillon wilt pureren, doe dat dan nu. Doe alle uien, behalve uien die zwart zijn gebrand, met de bouillon in de blender en pureer ze. Of laat de bouillon zoals hij is, rechtstreeks uit de pot.

Maak kans op Nigella’s kerst met uw originele recept!

Bron: Nigella’s kerst
Foto: Lis Parsons

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dagboek van Willeke: "Papa wil zo graag vrienden met ons zijn"

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Advertentie

Zaterdag 17 april

Het is schitterend weer, dus mama heeft besloten dat het tijd is voor ons om in de buitenlucht iets leuks te doen. Ze heeft mijn vader gevraagd om ons mee “naar de hei of zo” te nemen, “als ze maar niet hier de hele dag op de bank liggen.” Robbert is bloedchagrijnig, anders had ik het nog wel gezellig gevonden. Hij moet eigenlijk leren, en is als de dood om voor zijn eindexamens te zakken. Hij is met zijn foto’s toegelaten tot de kunstacademie en moet nu alleen nog de eindstreep zien te halen. Dat zijn toekomst, kunst maken in een grote stad, nu op nog lossere schroeven staat doordat mijn moeder vindt dat een ochtendje frisse lucht hem goed zal doen, kan hij niet verkroppen. Hij ligt dus languit op de achterbank van de auto te mokken, en ik zit voorin, naast papa.

Lentelucht

“Nou jongens, lekker de wilde natuur in! Dat zal ons allemaal goed doen. Je kunt niet de hele dag je hersens laten kraken!” roept hij naar Rob, die niets terug zegt. “Vinden jullie het niet schitterend hier? Ik zou mijn linkerhand geven voor een huisje op het platteland. Adem eens die lentelucht in!”

“Adem maar niet al te diep in,” zegt Rob, “dan krijg je mest in je longen.”

“Laat hem maar pap,” zeg ik, “hij heeft ook nog eens mot met z’n vriendje.”

“Wil, bemoei je nou eens met je eigen zaken,” zegt Rob.

“Oh, is er iets met Stelios? Je mag mij alles vertellen, hoor. Ik heb in mijn tijd ook flink wat vriendinnetjesdrama gehad.” Hij lacht over zijn schouder naar de achterbank. Ik kijk even naar mijn vader en laat me overweldigen door een vreemd schuldgevoel. Hij wordt oud. Bij zijn slapen is hij grijs, en het shirt met een rockband erop dat hij aanheeft zit hem net te strak. Ik kijk naar de hippe gympen die Rob voor hem heeft uitgekozen, en mijn hart breekt een beetje. Papa wil zo graag vrienden met ons zijn. Vader zijn vindt hij lastig, denk ik, liever is hij een stoere grote broer. Ik wou dat ik met hem kon praten over alles, over de dood van zijn dochtertje, over de komst van Titia, over mijn toekomst. Ik weet niet waar mijn leven heen gaat en hij ook niet. Daar zouden we over kunnen praten. Maar het is makkelijker om het over Rob’s problemen te hebben.

Vakantie samen

“Oké, oké, maar begin er nou niet over tegen mama,” zegt Rob, en hij hijst zich overeind. “Stelios is gewoon fokking weird aan het doen. We zijn binnenkort een jaar samen, en ik probeer steeds om hem enthousiast te krijgen voor een vakantie samen. Maar het duurt vaak uren of zelfs dagen voordat hij terugappt.”

“Misschien is hij druk aan het werk!” vergoeilijkt papa.

“In de hotelbusiness zeker? Dikke kans. We zitten in een pandemie. Nee, hij is vooral heel veel aan het feesten met vrienden. Ik zie hem steeds met allemaal… jongens op insta.” Er zit een snik in Robs stem, en ik heb spijt dat ik erover ben begonnen. Ik kijk uit het raam, waar een zonovergoten polder te zien is. “Jullie hebben elkaar gewoon te lang niet gezien,” zeg ik.

“Ja,” zegt Robbert, “ik moet naar Griekenland. Dan zie ik hem in het echt en komt het gewoon goed. Ik ga er zeker heen. Als ik niet hoef te herkansen…”

“Eh, ja, dat moet je maar met je moeder bespreken,” zegt papa, die zenuwachtig wordt van opvoedmomenten. “Maar doe jezelf nou niet tekort, jochie. Je bent veel te leuk om maar halve aandacht te krijgen van iemand. Je verdient iemand die het zeker weet.”

“Dat zal wel, maar ik heb ze niet bepaald voor het uitkiezen,” zegt Robbert met een wrang lachje.

“Onzin, ik vind dat je heel goed bent opgedroogd. Net zo knap als je vader! Je zult ze nog van je af moeten slaan.” Papa’s ogen lachen in de achteruitkijkspiegel naar Rob.

“Nou, genoeg gezeurd,” zegt Rob. “Waar blijft die hei van jou?”

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dagboek van Willeke: "Papa wil zo graag vrienden met ons zijn"

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Advertentie

Zaterdag 17 april

Het is schitterend weer, dus mama heeft besloten dat het tijd is voor ons om in de buitenlucht iets leuks te doen. Ze heeft mijn vader gevraagd om ons mee “naar de hei of zo” te nemen, “als ze maar niet hier de hele dag op de bank liggen.” Robbert is bloedchagrijnig, anders had ik het nog wel gezellig gevonden. Hij moet eigenlijk leren, en is als de dood om voor zijn eindexamens te zakken. Hij is met zijn foto’s toegelaten tot de kunstacademie en moet nu alleen nog de eindstreep zien te halen. Dat zijn toekomst, kunst maken in een grote stad, nu op nog lossere schroeven staat doordat mijn moeder vindt dat een ochtendje frisse lucht hem goed zal doen, kan hij niet verkroppen. Hij ligt dus languit op de achterbank van de auto te mokken, en ik zit voorin, naast papa.

Lentelucht

“Nou jongens, lekker de wilde natuur in! Dat zal ons allemaal goed doen. Je kunt niet de hele dag je hersens laten kraken!” roept hij naar Rob, die niets terug zegt. “Vinden jullie het niet schitterend hier? Ik zou mijn linkerhand geven voor een huisje op het platteland. Adem eens die lentelucht in!”

“Adem maar niet al te diep in,” zegt Rob, “dan krijg je mest in je longen.”

“Laat hem maar pap,” zeg ik, “hij heeft ook nog eens mot met z’n vriendje.”

“Wil, bemoei je nou eens met je eigen zaken,” zegt Rob.

“Oh, is er iets met Stelios? Je mag mij alles vertellen, hoor. Ik heb in mijn tijd ook flink wat vriendinnetjesdrama gehad.” Hij lacht over zijn schouder naar de achterbank. Ik kijk even naar mijn vader en laat me overweldigen door een vreemd schuldgevoel. Hij wordt oud. Bij zijn slapen is hij grijs, en het shirt met een rockband erop dat hij aanheeft zit hem net te strak. Ik kijk naar de hippe gympen die Rob voor hem heeft uitgekozen, en mijn hart breekt een beetje. Papa wil zo graag vrienden met ons zijn. Vader zijn vindt hij lastig, denk ik, liever is hij een stoere grote broer. Ik wou dat ik met hem kon praten over alles, over de dood van zijn dochtertje, over de komst van Titia, over mijn toekomst. Ik weet niet waar mijn leven heen gaat en hij ook niet. Daar zouden we over kunnen praten. Maar het is makkelijker om het over Rob’s problemen te hebben.

Vakantie samen

“Oké, oké, maar begin er nou niet over tegen mama,” zegt Rob, en hij hijst zich overeind. “Stelios is gewoon fokking weird aan het doen. We zijn binnenkort een jaar samen, en ik probeer steeds om hem enthousiast te krijgen voor een vakantie samen. Maar het duurt vaak uren of zelfs dagen voordat hij terugappt.”

“Misschien is hij druk aan het werk!” vergoeilijkt papa.

“In de hotelbusiness zeker? Dikke kans. We zitten in een pandemie. Nee, hij is vooral heel veel aan het feesten met vrienden. Ik zie hem steeds met allemaal… jongens op insta.” Er zit een snik in Robs stem, en ik heb spijt dat ik erover ben begonnen. Ik kijk uit het raam, waar een zonovergoten polder te zien is. “Jullie hebben elkaar gewoon te lang niet gezien,” zeg ik.

“Ja,” zegt Robbert, “ik moet naar Griekenland. Dan zie ik hem in het echt en komt het gewoon goed. Ik ga er zeker heen. Als ik niet hoef te herkansen…”

“Eh, ja, dat moet je maar met je moeder bespreken,” zegt papa, die zenuwachtig wordt van opvoedmomenten. “Maar doe jezelf nou niet tekort, jochie. Je bent veel te leuk om maar halve aandacht te krijgen van iemand. Je verdient iemand die het zeker weet.”

“Dat zal wel, maar ik heb ze niet bepaald voor het uitkiezen,” zegt Robbert met een wrang lachje.

“Onzin, ik vind dat je heel goed bent opgedroogd. Net zo knap als je vader! Je zult ze nog van je af moeten slaan.” Papa’s ogen lachen in de achteruitkijkspiegel naar Rob.

“Nou, genoeg gezeurd,” zegt Rob. “Waar blijft die hei van jou?”

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Deze nadelen kleven aan gewoon bakpapier

Niks is handiger dan bakken met bakpapier, zodat die cake of koekjes niet aan de bakplaat blijven pakken en de oven schoon blijft. En tóch moet je oppassen.

Bakpapier is een velletje papier dat speciaal voor het gebruik in de oven is bewerkt. Het is bedoeld om je bakplaat te beschermen of om je taartvorm of cakeblik te bekleden, zodat je de taart of cake makkelijk(er) uit de vorm krijgt.

Advertentie

Chemische stoffen

Ten eerste is het papier brandbaarder dan velen denken. Daarnaast kan bakpapier, net als bij sommige pannen met anti-aanbaklaag, een kleine hoeveelheid PFAS bevatten. Deze poly- en perfluoralkylstoffen kunnen schadelijk zijn voor de gezondheid. “De stof breekt heel lastig af in het milieu en dat is tegelijkertijd ook het zorgwekkende eraan”, legt voedselveiligheidsexpert Wieke van der Vossen van het Voedingscentrum uit in het ADHet blijft heel lang in het milieu zitten waardoor het kan ophopen tot hoeveelheden die schadelijk worden voor zowel mens als milieu.

Wat zijn PFAS?

PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen en is een verzamelnaam voor chemische stoffen die erom bekend staan niet of nauwelijks af te breken. Deze stoffen kan je binnenkrijgen via voedsel of verpakkingen waarin PFAS zijn verwerkt. Er wordt steeds meer bekend over de gevolgen van deze chemicaliën. Zo zorgen ze voor een verminderde reactie van het immuunsysteem. Ook werd in onderzoek een effect gevonden van PFAS’en op de leverfunctie, het cholesterolgehalte en het geboortegewicht.

Eenmalig gebruik

Gelukkig heeft de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid vorig jaar onderzoek gedaan naar PFAS. Daaruit blijkt dat de hoeveelheden die via bakpapier vrijkomen zeer laag zijn. Als je het bakpapier veilig gebruikt, is er niet zoveel aan de hand. “Je moet het dan wel bij eenmalig gebruik laten”, benadrukt Van der Vossen. Maar aangezien niet precies duidelijk is hoeveel PFAS één velletje bakpapier bevat, staat er ook geen ingrediëntenlijst achterop de verpakking waaraan je kunt aflezen of PFAS op zitten. Het advies is dan ook om het niet al te veel te gebruiken.

Alternatieven

Bak je veel? Dan is het wellicht een optie om de ecologische variant te gebruiken. Bovendien meldt producent Toppits dat het merendeel van het bakpapier op de Nederlandse markt vrij is van PFAS. Verder zijn alternatieven als aluminiumfolie of een siliconen bakmat een optie. Al kleven daar natuurlijk ook nadelen aan. Zo kun je een siliconen bakmat niet gebruiken bij temperaturen hoger dan 250 graden Celsius. En bij aluminiumfolie moet je weer oppassen met zure en zoute voedingsmiddelen. Want dan kan er aluminium vrijkomen en daar kun je weer nierklachten van krijgen. Aargh!

Zo bak je een tulband zónder tulbandvorm:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Deze nadelen kleven aan gewoon bakpapier

Niks is handiger dan bakken met bakpapier, zodat die cake of koekjes niet aan de bakplaat blijven pakken en de oven schoon blijft. En tóch moet je oppassen.

Bakpapier is een velletje papier dat speciaal voor het gebruik in de oven is bewerkt. Het is bedoeld om je bakplaat te beschermen of om je taartvorm of cakeblik te bekleden, zodat je de taart of cake makkelijk(er) uit de vorm krijgt.

Advertentie

Chemische stoffen

Ten eerste is het papier brandbaarder dan velen denken. Daarnaast kan bakpapier, net als bij sommige pannen met anti-aanbaklaag, een kleine hoeveelheid PFAS bevatten. Deze poly- en perfluoralkylstoffen kunnen schadelijk zijn voor de gezondheid. “De stof breekt heel lastig af in het milieu en dat is tegelijkertijd ook het zorgwekkende eraan”, legt voedselveiligheidsexpert Wieke van der Vossen van het Voedingscentrum uit in het ADHet blijft heel lang in het milieu zitten waardoor het kan ophopen tot hoeveelheden die schadelijk worden voor zowel mens als milieu.

Wat zijn PFAS?

PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen en is een verzamelnaam voor chemische stoffen die erom bekend staan niet of nauwelijks af te breken. Deze stoffen kan je binnenkrijgen via voedsel of verpakkingen waarin PFAS zijn verwerkt. Er wordt steeds meer bekend over de gevolgen van deze chemicaliën. Zo zorgen ze voor een verminderde reactie van het immuunsysteem. Ook werd in onderzoek een effect gevonden van PFAS’en op de leverfunctie, het cholesterolgehalte en het geboortegewicht.

Eenmalig gebruik

Gelukkig heeft de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid vorig jaar onderzoek gedaan naar PFAS. Daaruit blijkt dat de hoeveelheden die via bakpapier vrijkomen zeer laag zijn. Als je het bakpapier veilig gebruikt, is er niet zoveel aan de hand. “Je moet het dan wel bij eenmalig gebruik laten”, benadrukt Van der Vossen. Maar aangezien niet precies duidelijk is hoeveel PFAS één velletje bakpapier bevat, staat er ook geen ingrediëntenlijst achterop de verpakking waaraan je kunt aflezen of PFAS op zitten. Het advies is dan ook om het niet al te veel te gebruiken.

Alternatieven

Bak je veel? Dan is het wellicht een optie om de ecologische variant te gebruiken. Bovendien meldt producent Toppits dat het merendeel van het bakpapier op de Nederlandse markt vrij is van PFAS. Verder zijn alternatieven als aluminiumfolie of een siliconen bakmat een optie. Al kleven daar natuurlijk ook nadelen aan. Zo kun je een siliconen bakmat niet gebruiken bij temperaturen hoger dan 250 graden Celsius. En bij aluminiumfolie moet je weer oppassen met zure en zoute voedingsmiddelen. Want dan kan er aluminium vrijkomen en daar kun je weer nierklachten van krijgen. Aargh!

Zo bak je een tulband zónder tulbandvorm:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien