PREMIUMVan operatie tot verzekering

Dit moet je weten over een borstverkleining

null Beeld

Maar liefst een kwart van de vrouwen verlangt naar een kleinere cupmaat. Drie vrouwen over de borstverkleining die hun leven veranderde. “Mannen keken altijd naar mijn borsten.”

Nienke Pleysier

Nog niet zo lang geleden concludeerden onderzoekers van de Britse Anglia Ruskin University dat de meeste vrouwen niet blij zijn met de grootte van hun borsten. Zij ondervroegen achttienduizend vrouwen uit veertig verschillende landen. En wat bleek: de helft had haar borsten liever iets groter gezien en maar liefst een kwart van de ondervraagden wenst ze toch graag iets kleiner. Door alle aandacht voor ­siliconenimplantaten en borst­vergroting zouden we bijna vergeten dat een grote groep vrouwen verlangt naar een kleiner formaat.

Grote borsten kunnen aan de basis ­liggen van een scala aan geestelijke en lichamelijke klachten. Denk aan nekhernia, ­chronische rugpijn, kromlopen, hard­nekkige onzekerheid en schaamte. En dan ­hebben we het nog niet eens over de ­kapitalen die je moet uitgeven aan ­passende beha’s en andere vormen van ondersteuning. Wie dat wil, kan voor een borstverkleining kiezen.

null Beeld

Twee groepen

Gemiddeld krijgt plastisch chirurg Marijke van den Elzen, verbonden aan de Velthuis kliniek en het Máxima Medisch Centrum, wekelijks zes nieuwe patiënten op consult, die hun borsten willen laten verkleinen. Ze onderscheidt grofweg twee groepen: “Aan de ene kant heb je de jonge meiden, over het algemeen nog onder de twintig, van wie de borsten in de puberteit heel hard zijn gegroeid. Ze vinden hun borsten niet bij de rest van hun lichaam passen en schamen zich er vaak voor. De andere groep bestaat uit vrouwen die na een grote hormonale verandering, zoals tijdens een zwangerschap of de overgang, niet meer blij zijn met hun borsten. Deze vrouwen lopen meestal al veel langer rond met de wens voor borstverkleining.”

Van den Elzen is doorgaans een dik uur bezig met de operatie, die bestaat uit het weghalen van klier- en huidweefsel aan de onderkant van de borsten. Dit wordt gedaan met een incisie rond de tepel, die naar de borstplooi loopt. Als de gewenste hoeveelheid weefsel is verwijderd, wordt de tepel op de juiste hoogte vastgezet. Volgens cosmetische regels ligt de ideale hoogte boven de plooi van de borst, ergens tussen de helft en twee derde van de ­bovenarm.

Groter, kleiner, weer groter

Het is volgens Van den Elzen overigens een groot misverstand dat je een cupmaat op bestelling kunt krijgen. Ze vergelijkt een borstcorrectie met de verbouwing van een huis: je kunt er een verdieping opzetten of afhalen, maar het fundament blijft hetzelfde. “De breedte van de borst is anatomisch bepaald. Als je brede borsten hebt, kun je er nooit heel smalle van maken. We halen weefsel weg en de borst wordt gelift, maar de vorm blijft behouden.” En om meteen ook maar even een ander misverstand uit de wereld te helpen: een cupmaat is niet levenslang gelijk. Borsten veranderen geregeld onder invloed van hormonen, maar ook door schommelingen in gewicht. Ze worden door de jaren heen groter, kleiner, soms weer groter. Van den Elzen: “Dat betekent dat ze ook na een borstverkleining weer kunnen groeien. Vrouwen die op jonge leeftijd zijn geopereerd, komen soms nog een keer terug.” Zo’n tweede ingreep brengt wel iets meer risico’s met zich mee. Bij het verplaatsen van de tepel worden zenuwen doorgesneden. Wanneer dit een tweede keer gebeurt, is de kans op gevoelloosheid groter.

Nu we het daar toch over hebben: hoe zit het eigenlijk met de gevoeligheid van de borsten na zo’n ingreep? En kun je daarna eigenlijk nog borstvoeding geven? Volgens Van den Elzen is daar geen algemeen antwoord op te geven. “We snijden door de bloedvaatjes, melkklieren en zenuwtakjes heen. De kans dat je geen borstvoeding kunt geven, wordt hierdoor wel iets groter, maar het is absoluut niet uitgesloten dat het wel lukt.” Dit blijkt ook uit wetenschappelijk onderzoek. In het algemeen kan 75 procent van alle vrouwen borstvoeding geven. Na een borstverkleining is dit 70 procent. “En wat de gevoeligheid betreft: bij de een neemt die na de ingreep juist toe, bij de ander wordt die minder. Jammer genoeg is niet te voorspellen hoe dat uitpakt”, aldus Van den Elzen.

null Beeld

Als de ingreep voorspoedig is verlopen, mag je dezelfde dag naar huis. Bij ­sommige privéklinieken is het mogelijk om een nachtje bij te boeken. Om het ­resultaat te bewonderen, is geduld een schone zaak: de eerste paar dagen zit er verband ­omheen, en daarna draag je een speciale beha tot alle zwellingen zijn ­verdwenen. De borsten kunnen een aantal weken pijnlijk aanvoelen of juist ­gevoelloos zijn door de zwelling.

Borstverkleining

Een borstverkleining is een ingreep met een relatief kleine kans op complicaties, maar het is niet uitgesloten dat er iets ­misgaat. Denk aan nabloedingen of een ­infectie. Andere risico’s zijn dat het litteken niet mooi geneest en dat de gevoelloosheid langer aanhoudt. De meeste complicaties zijn goed te verhelpen, mits je op tijd contact opneemt met een arts of plastisch chirurg. Zelf kun je ook problemen voorkomen door je goed aan de aanbevolen herstelperiode te houden: de eerste twee weken thuis herstellen en de eerste vier weken niets zwaars tillen. Heel belangrijk: vooral niet roken rondom de operatie.

Een last die wegvalt

De eindcontrole is voor plastisch chirurg Marijke van den Elzen een van de mooiste momenten van haar werk. “Ik hoor tijdens de consulten zo veel verhalen over schaamte. Dat vrouwen zich beoordeeld voelen op basis van hun borsten en last hebben van de blikken die altijd direct naar de boezem gaan. Ze vertellen hoe ze zich zijn gaan verbergen, hun rug krommen, het hoofd niet omhoog houden. Ze ervaren deze ingreep letterlijk en figuurlijk als een last die van ze af valt. ‘Had ik dit maar eerder geweten’ is een reactie die ik vaak te horen krijg.”

Een borstverkleining gaat volgens Van den Elzen dan ook over zo veel meer dan alleen de buitenkant of een oppervlakkig streven naar perfectie. “Er wordt vaak geroepen dat je niet moet snijden in een gezond lijf. Maar wat is gezond? Telt de psyche dan niet mee? Met zo’n opmerking ga je totaal voorbij aan de mentale impact van rondlopen met te zware borsten. Als de vrouwen op hun eindcontrole komen, lopen ze vaak stralend binnen. Ineens staan ze rechtop, trots. Dat vind ik zo bijzonder om te zien. Alsof ze echt bevrijd zijn van iets.”

null Beeld

In Nederland kost een borstverkleinende operatie tussen € 3500,- en € 5900,-. De ingreep wordt vaak vergoed vanuit het basispakket van de zorgverzekering, maar er zitten wel bepaalde voorwaarden aan vast. Er is ten eerste een verwijzing van de huisarts nodig. Verder moet je minimaal cupmaat DD hebben en hiervan klachten in de bovenrug, nek en schouders ervaren. Voor wie kleiner is dan 1,60 meter geldt cupmaat D. Tot slot moet het gewicht minimaal een jaar lang stabiel zijn en de BMI lager dan dertig.

null Beeld

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden