Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

9 bedfeitjes die je moet weten voor je vanavond gaat slapen

Wist je dat je bijna een derde van je leven in bed doorbrengt? Als je 90 jaar wordt, is dat bij elkaar dus ongeveer 30 (!) jaar. Dit en 9 andere bedfeitjes voor jou op een rij gezet.

  1. Onopgemaakte bedden zijn schoner
    Hoe kan dat? Opgemaakte bedden bevatten meer huismijt. Als je je bed gelijk na het opstaan opmaakt, is je bed nog warm en dat vindt huismijt ontzettend fijn. Resultaat: een heleboel huismijt in je lakens. Je kunt dus beter eerst (bijvoorbeeld) gaan douchen terwijl je je slaapkamer lekker door laat luchten. Zo koelt je bed af en heeft huismijt minder kans. Daarna kun je gerust je bed opmaken (zie bovenstaande video).
  2. Matrassen gaan minder lang mee dan we denken
    Uit onderzoek blijkt dat een groot deel van de mensen veel en veel te lang hetzelfde matras gebruikt. Uit een Brits onderzoek blijkt dat sommige mensen zelfs 40 jaar op hetzelfde matras sliepen. Dat is veel te lang! Een matras van goede kwaliteit gaat namelijk “maar” een jaar of 10 mee.
  3. Nederlanders slapen het langst van iedereen
    Hoe moe we soms ook zijn, we slapen van alle mensen ter wereld gemiddeld het langst.Volgens onderzoek ligt de gemiddelde Nederlander 8 uur en 12 minuten per nacht in bed. Japanners hebben de minste nachtrust, want zij liggen gemiddeld 7 uur en 24 minuten op één oor.
  4. Bedden worden viezer door alcoholgebruik
    Je lichaam heeft ’s nachts extra energie nodig om alcohol te verwerken, waardoor je een boel zweet. Dit zweet komt uiteraard in je lakens terecht en dat maakt je bed sneller vies.
  5. Er zitten ongeveer 1.5 miljoen huismijten in je bed
    Dat zijn wel een heleboel bedpartners, wat jij? Huismijt is niet te voorkomen, maar het is wél een goed idee om je matras twee keer per jaar in de zon te laten luchten. Waarom? UV-licht doodt huismijt, dus een zonbehandeling is geen overbodige luxe.
  6. Je kussen bevat ongeveer 350.000 bacteriën
    Yes, nog meer beestjes in je bed! Niet alleen de eerdergenoemde huisstofmijt, maar ook een hoop bacteriën die je haar en huidschilfers met zich meedragen. Koop daarom regelmatig een nieuw kussen.
  7. Naakt slapen is goed voor je
    Maar 20% van de Nederlanders tussen de 46 en 65 jaar slaapt naakt, terwijl dat eigenlijk heel erg gezond is. Je lichaam bereikt zonder kleding sneller een lagere temperatuur waardoor je makkelijker in slaap valt.
  8. Je matras wordt elk jaar zwaarder
    Hou je vast. Je verliest ongeveer 3 liter zweet per WEEK tijdens het slapen. Een matras van 10 jaar is dus in aanraking gekomen met 1800 liter zweet. Het meeste zweet verdampt, maar toch komt er alsnog een heleboel in je matras terecht. Ventileer je matras dus regelmatig  en zorg een voor een goede molton.
  9. Gemiddeld dragen we onze pyjama’s te lang
    Hoe vaak doe jij je pyjama in de was? We zouden dat eigenlijk 2x per week moeten doen volgens Brits onderzoek. Uit hetzelfde onderzoek bleek ook nog eens dat mannen gemiddeld maar liefst 17 (!) dagen achter elkaar dezelfde pyjama droegen. Bij vrouwen lag dat aantal op 13.

Advertentie

[lees-meer]

De artikelen van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Bron: Helpling. Beeld: iStock

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Kim heeft endometriose: “Pas na 20 jaar kreeg ik een diagnose”

Hoofdpijn, extreme darmklachten, hevige menstruaties en chronische vermoeidheid. Kim Heerink (38) moest er volgens haar artsen maar mee leren leven, want een ziekte had ze niet. “De drempel om naar de huisarts te gaan werd alsmaar hoger.”

“Zie je wel, ik bén niet gek. Dat was mijn eerste gedachte toen de arts me vertelde dat ik endometriose heb, een chronische ziekte waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit en organen kan aantasten. Een echo geeft zelden uitsluitsel, maar nu had de specialist binnen vijf minuten gezien dat ik tal van verklevingen had in mijn onderbuik. Een MRI gaf definitief uitsluitsel. ‘Dit is best heftig allemaal’, zeiden de artsen. Er stond me een pittige operatie te wachten, maar ik voelde alleen maar opluchting.”

Advertentie

Hoofdpijn

“Ik was veertien toen ik last kreeg van zware hoofdpijn. Toen de pijn in mijn hoofd maar niet wegging, ben ik een aantal testen gaan doen. Daar kwam niets uit. ‘Er gebeurt van alles in je lijf tijdens de puberteit. Je groeit er wel overheen’, zeiden de artsen. Dat gebeurde niet. De pijn werd zo erg dat ik amper kon nadenken en concentratieproblemen kreeg. Een boek lezen of sporten: het lukte me nauwelijks. Toch sprak ik er weinig over. Je wilt niet íedere dag zeggen dat je hoofdpijn hebt. Het kostte me enorm veel energie, maar toch probeerde ik een zo normaal mogelijk leven te leiden.”

“Naast de extreme hoofdpijn, kreeg ik darmklachten. Bijna elke dag had ik afwisselend obstipatie, diarree en een opgezette buik. Afgezien van de pijn, maakte het me ook ontzettend onzeker. Als ik wegging, keek ik wel tien keer in mijn tas of mijn diarreeremmers er wel inzaten. Op feestjes zocht ik altijd eerst naar het toilet en de uitgang. Dat leverde natuurlijk stress op, wat mijn darmklachten weer niet ten goede kwam. Ook darmonderzoeken leverden niets op. ‘Je hebt het prikkelbare darm syndroom’, zei de arts. Een diagnose die gesteld wordt als ze eigenlijk geen diagnose kunnen stellen. Is het er wel? Heb ik niet gewoon een heel lage pijngrens? Het zijn vragen die ik mezelf vaak gesteld heb. Omdat uit de onderzoeken steeds bleek dat er niets aan de hand was, werd de drempel om naar de huisarts te gaan alsmaar hoger. ‘Je hebt hoofdpijn, maar dat weten we toch al’, zei hij toen ik naar het spreekuur kwam. ‘Wat wil je dat ik eraan doe?’”

Kims opgezette buik. 

Kinderwens

“Het balletje kwam aan het rollen toen mijn vriend en ik graag kinderen wilden, maar het niet lukte om zwanger te raken. Toen de fertiliteitsarts me inwendig onderzocht, sprong ik tegen het plafond van de pijn. Ik had zelf intussen veel gelezen over endometriose en schrok me rot toen negentig procent van de symptomen op mij van toepassing bleek. Hoofdpijn, darmproblemen, extreme vermoeidheid, extreme menstruatie, problemen met zwanger raken… Ik somde ze op, maar de fertiliteitsarts wuifde mijn vermoedens weg. ‘Het zou kunnen’, zei ze. ‘Maar de kans dat jij het hebt is zeer klein. We verwijzen alleen door als we het honderd procent zeker weten.’ Dat is nou net het probleem met deze aandoening: de symptomen zijn zo vaag dat je nooit met zekerheid kunt zeggen dat het endometriose is. Ik heb enorm moeten pushen voor een doorverwijzing naar de gespecialiseerde gynaecoloog.”

“Een bol van 2,6 centimeter drukte van de buitenkant mijn darm bijna dicht. Ook zaten er verklevingen aan de achterkant van mijn baarmoeder en rond de urineleider. Gelukkig waren we er op tijd bij, maar ik moest wel geopereerd worden. Het verwijderen van de verkleving bij mijn darmen was niet noodzakelijk, maar toch hoefde ik hier niet lang over na te denken. Niet opereren zou betekenen dat mijn klachten zouden blijven en misschien nog wel erger zouden worden. Ook zou de endometriose een zwangerschap in de weg kunnen staan, dus wilde ik het hoe dan ook weg hebben.”

Kims buik na de operatie.

Grip

“Vijf kleine gaatjes in mijn buik herinneren aan de operatie die gelukkig goed is verlopen. Inmiddels is het 2,5 jaar later en het gaat naar omstandigheden redelijk goed met me. Met een aangepast dieet (gluten-, zuivel- en zoveel mogelijk suikervrij) voelt mijn lijf redelijk rustig. Ook mijn hoofdpijn is enorm afgenomen. Iets wat ik nooit had durven dromen omdat er niet per se een link wordt gelegd tussen hoofdpijn en endometriose. Helaas is mijn energieniveau nog altijd laag. Dat heeft misschien tijd nodig omdat ik jarenlang over mijn fysieke en mentale grenzen ben gegaan omdat ik dacht ‘dat het erbij hoorde’. Dat ik nu eindelijk een diagnose heb, heeft me weer grip op mijn leven gegeven. Ik ben heel lang doorgegaan alsof er niets aan de hand was, maar ik wist al die tijd: wat ik voel is niet normaal. Nu ik weet wat er met me aan de hand is, lukt het me om prioriteiten te stellen. Ook is er meer begrip van mijn omgeving.

“Met de zwangerschap is het goed gekomen, inmiddels ben ik moeder geworden van een dochtertje. De kans dat zij ook endometriose krijgt, is vanwege de erfelijkheidsfactor zeven keer groter. Zij mag niet hetzelfde doormaken en daarom vind ik het belangrijk dat er meer aandacht voor deze ziekte komt. Een op de tien vrouwen heeft het. Het stellen van een diagnose duur gemiddeld acht jaar. Vrouwen voelen zich vaak onbegrepen en blijven rondlopen met hun klachten. Ik zou tegen alle vrouwen willen zeggen: geef niet op als artsen je wegsturen zonder diagnose. Het is jouw lijf, jij weet het allerbeste waar jouw grenzen liggen.”

Kim met haar dochtertje. 

Meer weten? Kijk op de website van de Endometriose Stichting en op Kims website Kendoe.

Beeld: privébeeld, Josje Blokland Fotografie (portret Kim).

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Kim heeft endometriose: “Pas na 20 jaar kreeg ik een diagnose”

Hoofdpijn, extreme darmklachten, hevige menstruaties en chronische vermoeidheid. Kim Heerink (38) moest er volgens haar artsen maar mee leren leven, want een ziekte had ze niet. “De drempel om naar de huisarts te gaan werd alsmaar hoger.”

“Zie je wel, ik bén niet gek. Dat was mijn eerste gedachte toen de arts me vertelde dat ik endometriose heb, een chronische ziekte waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit en organen kan aantasten. Een echo geeft zelden uitsluitsel, maar nu had de specialist binnen vijf minuten gezien dat ik tal van verklevingen had in mijn onderbuik. Een MRI gaf definitief uitsluitsel. ‘Dit is best heftig allemaal’, zeiden de artsen. Er stond me een pittige operatie te wachten, maar ik voelde alleen maar opluchting.”

Advertentie

Hoofdpijn

“Ik was veertien toen ik last kreeg van zware hoofdpijn. Toen de pijn in mijn hoofd maar niet wegging, ben ik een aantal testen gaan doen. Daar kwam niets uit. ‘Er gebeurt van alles in je lijf tijdens de puberteit. Je groeit er wel overheen’, zeiden de artsen. Dat gebeurde niet. De pijn werd zo erg dat ik amper kon nadenken en concentratieproblemen kreeg. Een boek lezen of sporten: het lukte me nauwelijks. Toch sprak ik er weinig over. Je wilt niet íedere dag zeggen dat je hoofdpijn hebt. Het kostte me enorm veel energie, maar toch probeerde ik een zo normaal mogelijk leven te leiden.”

“Naast de extreme hoofdpijn, kreeg ik darmklachten. Bijna elke dag had ik afwisselend obstipatie, diarree en een opgezette buik. Afgezien van de pijn, maakte het me ook ontzettend onzeker. Als ik wegging, keek ik wel tien keer in mijn tas of mijn diarreeremmers er wel inzaten. Op feestjes zocht ik altijd eerst naar het toilet en de uitgang. Dat leverde natuurlijk stress op, wat mijn darmklachten weer niet ten goede kwam. Ook darmonderzoeken leverden niets op. ‘Je hebt het prikkelbare darm syndroom’, zei de arts. Een diagnose die gesteld wordt als ze eigenlijk geen diagnose kunnen stellen. Is het er wel? Heb ik niet gewoon een heel lage pijngrens? Het zijn vragen die ik mezelf vaak gesteld heb. Omdat uit de onderzoeken steeds bleek dat er niets aan de hand was, werd de drempel om naar de huisarts te gaan alsmaar hoger. ‘Je hebt hoofdpijn, maar dat weten we toch al’, zei hij toen ik naar het spreekuur kwam. ‘Wat wil je dat ik eraan doe?’”

Kims opgezette buik. 

Kinderwens

“Het balletje kwam aan het rollen toen mijn vriend en ik graag kinderen wilden, maar het niet lukte om zwanger te raken. Toen de fertiliteitsarts me inwendig onderzocht, sprong ik tegen het plafond van de pijn. Ik had zelf intussen veel gelezen over endometriose en schrok me rot toen negentig procent van de symptomen op mij van toepassing bleek. Hoofdpijn, darmproblemen, extreme vermoeidheid, extreme menstruatie, problemen met zwanger raken… Ik somde ze op, maar de fertiliteitsarts wuifde mijn vermoedens weg. ‘Het zou kunnen’, zei ze. ‘Maar de kans dat jij het hebt is zeer klein. We verwijzen alleen door als we het honderd procent zeker weten.’ Dat is nou net het probleem met deze aandoening: de symptomen zijn zo vaag dat je nooit met zekerheid kunt zeggen dat het endometriose is. Ik heb enorm moeten pushen voor een doorverwijzing naar de gespecialiseerde gynaecoloog.”

“Een bol van 2,6 centimeter drukte van de buitenkant mijn darm bijna dicht. Ook zaten er verklevingen aan de achterkant van mijn baarmoeder en rond de urineleider. Gelukkig waren we er op tijd bij, maar ik moest wel geopereerd worden. Het verwijderen van de verkleving bij mijn darmen was niet noodzakelijk, maar toch hoefde ik hier niet lang over na te denken. Niet opereren zou betekenen dat mijn klachten zouden blijven en misschien nog wel erger zouden worden. Ook zou de endometriose een zwangerschap in de weg kunnen staan, dus wilde ik het hoe dan ook weg hebben.”

Kims buik na de operatie.

Grip

“Vijf kleine gaatjes in mijn buik herinneren aan de operatie die gelukkig goed is verlopen. Inmiddels is het 2,5 jaar later en het gaat naar omstandigheden redelijk goed met me. Met een aangepast dieet (gluten-, zuivel- en zoveel mogelijk suikervrij) voelt mijn lijf redelijk rustig. Ook mijn hoofdpijn is enorm afgenomen. Iets wat ik nooit had durven dromen omdat er niet per se een link wordt gelegd tussen hoofdpijn en endometriose. Helaas is mijn energieniveau nog altijd laag. Dat heeft misschien tijd nodig omdat ik jarenlang over mijn fysieke en mentale grenzen ben gegaan omdat ik dacht ‘dat het erbij hoorde’. Dat ik nu eindelijk een diagnose heb, heeft me weer grip op mijn leven gegeven. Ik ben heel lang doorgegaan alsof er niets aan de hand was, maar ik wist al die tijd: wat ik voel is niet normaal. Nu ik weet wat er met me aan de hand is, lukt het me om prioriteiten te stellen. Ook is er meer begrip van mijn omgeving.

“Met de zwangerschap is het goed gekomen, inmiddels ben ik moeder geworden van een dochtertje. De kans dat zij ook endometriose krijgt, is vanwege de erfelijkheidsfactor zeven keer groter. Zij mag niet hetzelfde doormaken en daarom vind ik het belangrijk dat er meer aandacht voor deze ziekte komt. Een op de tien vrouwen heeft het. Het stellen van een diagnose duur gemiddeld acht jaar. Vrouwen voelen zich vaak onbegrepen en blijven rondlopen met hun klachten. Ik zou tegen alle vrouwen willen zeggen: geef niet op als artsen je wegsturen zonder diagnose. Het is jouw lijf, jij weet het allerbeste waar jouw grenzen liggen.”

Kim met haar dochtertje. 

Meer weten? Kijk op de website van de Endometriose Stichting en op Kims website Kendoe.

Beeld: privébeeld, Josje Blokland Fotografie (portret Kim).

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Populaire boer Ayoub (23) krijgt eigen tv-programma

De 23-jarige Ayoub is de enige Marokkaanse boer in Nederland en wil dolgraag een eigen boerderij runnen. Binnenkort krijgt hij zijn eigen tv-programma, waarin hij zijn droom probeert waar te maken. 

Boer Ayoub werd een internetfenomeen nadat hij in een reportage van NH Nieuws verscheen. Hierin legde hij uit wat hij zo leuk vindt aan het boerenleven. “De vrijheid van dit werk is zo lekker. Ik sta om half vijf op, melk de koeien, voer de kalveren. Mijn vrienden uit Oost dachten eerst dat ik gek was, maar komen hier nu langs voor de rust.”

Advertentie

Droom

“Vanaf mijn veertiende wil ik al boer worden”, vertelde hij. Maar het wilde hem maar niet lukken. Vooroordelen over zijn afkomst zaten hem in de weg. Als ik belde voor een stage hingen ze op als ik mijn naam zei.” Toch bleef Ayoub solliciteren. Uiteindelijk kon hij als invalkracht op verschillende melkveehouderijen werken. Nu droomt hij van een eigen bedrijf. In zijn programma voor KRO-NCRV gaat hij deze droom proberen waar te maken.

Gedreven

De omroep maakte de afgelopen jaren veel programma’s over boeren en het boerenleven, waaronder Boer zoekt vrouw en Onze boerderij. “De gedrevenheid en het enthousiasme van Ayoub zijn aanstekelijk’’, stelt directievoorzitter Peter Kuipers van KRO-NCRV. “In een tijd waarin boeren het zwaar hebben, is het belangrijk om te laten zien dat deze jonge vent, zonder agrarische achtergrond, niets liever wil dan letterlijk met zijn poten in de klei staan.”

De serie, waarvan de titel nog niet bekend is, wordt dit najaar uitgezonden bij KRO-NCRV op NPO 3.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Boer Ayoub (@truefellah)

Hoofdredacteur Hilmar ging ook een dagje aan de slag als boerin bij een biologische boerderij. In de video hieronder zie je wat ze ervan vindt:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron en beeld: KRO-NCRV

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Populaire boer Ayoub (23) krijgt eigen tv-programma

De 23-jarige Ayoub is de enige Marokkaanse boer in Nederland en wil dolgraag een eigen boerderij runnen. Binnenkort krijgt hij zijn eigen tv-programma, waarin hij zijn droom probeert waar te maken. 

Boer Ayoub werd een internetfenomeen nadat hij in een reportage van NH Nieuws verscheen. Hierin legde hij uit wat hij zo leuk vindt aan het boerenleven. “De vrijheid van dit werk is zo lekker. Ik sta om half vijf op, melk de koeien, voer de kalveren. Mijn vrienden uit Oost dachten eerst dat ik gek was, maar komen hier nu langs voor de rust.”

Advertentie

Droom

“Vanaf mijn veertiende wil ik al boer worden”, vertelde hij. Maar het wilde hem maar niet lukken. Vooroordelen over zijn afkomst zaten hem in de weg. Als ik belde voor een stage hingen ze op als ik mijn naam zei.” Toch bleef Ayoub solliciteren. Uiteindelijk kon hij als invalkracht op verschillende melkveehouderijen werken. Nu droomt hij van een eigen bedrijf. In zijn programma voor KRO-NCRV gaat hij deze droom proberen waar te maken.

Gedreven

De omroep maakte de afgelopen jaren veel programma’s over boeren en het boerenleven, waaronder Boer zoekt vrouw en Onze boerderij. “De gedrevenheid en het enthousiasme van Ayoub zijn aanstekelijk’’, stelt directievoorzitter Peter Kuipers van KRO-NCRV. “In een tijd waarin boeren het zwaar hebben, is het belangrijk om te laten zien dat deze jonge vent, zonder agrarische achtergrond, niets liever wil dan letterlijk met zijn poten in de klei staan.”

De serie, waarvan de titel nog niet bekend is, wordt dit najaar uitgezonden bij KRO-NCRV op NPO 3.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Boer Ayoub (@truefellah)

Hoofdredacteur Hilmar ging ook een dagje aan de slag als boerin bij een biologische boerderij. In de video hieronder zie je wat ze ervan vindt:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron en beeld: KRO-NCRV

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien