interview

Alfred van den Heuvel: “Ik heb niets met vakantie”

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Vakantie hoeft voor Alfred van den Heuvel (68) niet. De favoriete bestemming van de acteur is gewoon waar hij op dat moment is. “Open je ogen en de hele wereld speelt zich voor je neus af.”

Toen hij jong was betekende vakantie voor Alfred van den Heuvel kamperen. Dat een tent niet zo comfortabel was, maakte het juist een avontuur. En natuurlijk ook dat je met jongens én meisjes op de camping stond. Daar kwam één keer een liefde van, hoewel dat misschien een iets te groot woord is. “Ik was een jaar of zestien en leerde haar kennen op de camping aan het strand van Den Helder. Ik wist niks van de liefde, dus mijn uiterste daad van affectie was haar in een heg gooien. Dan dacht ik daarna: o, wat ben ik stom! Ik moest het allemaal nog leren. Maar goed, vakantie...”

Ga je dit jaar nog weg?

“Nee, ik heb niets meer met vakantie. Sommige mensen gaan naar Thailand of Vietnam, het kan ze niet ver weg genoeg zijn. Maar als je het hier niet fijn hebt, dan heb je dat ook niet duizenden kilometers verderop. Daar vallen je zorgen echt niet weg, dat behang neem je gewoon mee. Ik hoef nergens naartoe, want waar ik nu ben is mijn lievelingsplek. En als ik straks naar huis fiets, ben ik daar weer op mijn lievelingsplek. Ik leef steeds meer op die manier. Mensen denken vaak dat het ergens anders beter is, maar dat is niet zo. K. Schippers schreef daar het gedicht Bij Loosdrecht over, dat maar twee regels lang is: ‘Als dit Ierland was, zou ik beter kijken.’ Ik begrijp precies wat hij bedoelt: je moet gewoon je ogen openen. De hele wereld speelt zich voor je neus af.”

Toch heb je met je ex jarenlang een B&B in Noord-Spanje gehad.

“Ja, Debbie werkte al jarenlang bij hetzelfde bedrijf en wilde haar leven een andere draai geven. Ze is een geweldige, ondernemende vrouw. Toen zijn we op avontuur gegaan. We hebben onszelf op een week Noord-Spanje getrakteerd en zijn daar met een huurauto gaan rondrijden. Op een dag kwamen we bij een oude boerderij terecht die te koop stond. Dat werd onze bed and breakfast. De kinderen waren nog net jong genoeg, zes en negen, dat we die sprong durfden te wagen. Het was hard werken, maar het voelde ook of we elke dag vakantie hadden.”

null Beeld

Drie jaar geleden zijn jullie gescheiden. Waarom besloot je terug te gaan naar Nederland?

“Voor mijn werk bij het toneel was ik al een aanzienlijk deel van het jaar in Nederland. De overige tijd was ik in Spanje. Toen we gingen scheiden, wilde ik niet met Debbie onder één dak blijven wonen. Ik wilde überhaupt niet meer in Spanje wonen. Ik kon wel in een flatje in Barcelona gaan zitten, maar mijn werk is hier. Voor mijn kinderen hoefde ik ook niet te blijven. Ze zijn volwassen en wonen zelfstandig in Barcelona.”

Heb je een goede band met je kinderen?

“Heel goed! Ik mis ze niet, omdat ik ze heel vaak via WhatsApp spreek. Die eerste jaren heb ik veel tijd met ze doorgebracht. Na hun geboorte ben ik gestopt met werken en ben ik huisman geworden. Pas toen de jongste naar de kleuterschool ging, ben ik weer actief op zoek gegaan naar werk.”

Je bent inmiddels een tijd gescheiden. Hoe staat het nu met jou en de liefde?

“Eerlijk gezegd sta ik er op dit moment totaal niet voor open. Ik woon nu drie jaar alleen. In het begin vond ik het moeilijk, omdat ik moest verwerken wat er allemaal was gebeurd, maar nu gaat het prima. Ik ben helemaal oké met mezelf. Voor mij persoonlijk is die coronacrisis ook niet zo gek geweest. Alles hield op, waardoor ik zelf ook stil moest staan. Ik heb veel nagedacht en ben weer lekker gaan schrijven, onder andere een theaterstuk. Eigenlijk vind ik schrijven leuker dan toneel. Het is zo spannend om iets tot een goed einde te brengen als je zelf de afloop nog niet weet. Schrijven begint met de gedachte: daar wil ik het over hebben! Dat probeer ik dan te vangen in dialogen, maar bij de eerste letter gaat het papier al terugpraten. Het verhaal kan dan een heel andere kant op gaan. Het is een avontuur, een bijzondere denkwijze. Bij acteren heb je je rol en daarvan staan het begin, midden en einde al vast. Er is nog genoeg te ontdekken en om de zenuwen over te krijgen, maar schrijven...”

Je acteert al vanaf jongs af aan.

“Op mijn tweeëntwintigste zat ik op de toneelschool. Toen ik nog een kind was, wist ik al dat ik op het toneel hoorde. Een ander heeft dat weer met treinen, die wordt dan later machinist of spoorwegregelaar. Toneel is een deel van wie ik ben. Ik wil mensen vermaken, dat zit in me.”

null Beeld

In september ben je te zien in Muskee – So Many Roads, over het leven van Harry Muskee, de zanger van Cuby + Blizzards.

“Dit jaar is het tien jaar geleden dat Harry Muskee stierf, hij zou nu tachtig zijn geworden. Hij is echt een blues-icoon. Mensen van mijn generatie kennen Harry Muskee allemaal. Dick van den Heuvel, de schrijver, heeft als uitgangspunt voor de voorstelling het moment genomen waarop Harry sterft en hij zijn hele leven en alle mensen die voor hem belangrijk zijn geweest aan zich voorbij ziet trekken. We gaan muziek maken en de nummers van Cuby + Blizzards spelen. Een van zijn managers was Johan Derksen, die rol heb ik. Al zullen we nooit zeggen dat het Johan Derksen is, omdat we impressionistisch door Harry’s leven willen gaan. We maken een soort schets van zijn leven. Er komt een manager in voor, een gitarist, een verloofde, en als publiek kun je dan denken: o, dát zou Johan Derksen weleens kunnen zijn of dát zal die drummer wel zijn. Kies je ervoor de echte personen na te spelen, dan krijg je meteen de discussie of iemand wel genoeg lijkt, dat leidt af van het verhaal.”

Hoe reageerde je toen jij werd gevraagd voor de rol van Johan Derksen?

“Sowieso reageer je als acteur verrukt als je voor een rol wordt gevraagd. Meestal moet je auditie doen en kom je daarna in de molen terecht en moet je nog een auditie doen en nog een. Ik heb gevraagd wat voor rol het was, en toen gezegd dat ik die heel graag op me wilde nemen.”

Kende jij Johan Derksen al?

“Van tv, maar wie kent hem niet? Al was het maar om zijn controversiële uitspraken. De meesten kennen hem natuurlijk van Veronica Inside, dat vind ik zelf ook een leuk programma, echt entertainment. Johan onderbouwt al zijn uitspraken, maakt niet uit waarover het gaat. Hij weet wat hij zegt en is daardoor moeilijk omver te krijgen. Ik heb zijn biografie gelezen en ben hem wel gaan bewonderen. Hij heeft een vol, rijk, afwisselend leven en blijkt een lieve, betrokken man, die mensen uit de nood heeft geholpen. Mensen die niet zo positief over hem denken raad ik aan dit boek te lezen.”

null Beeld

Heb jij hem ook gesproken voor deze rol?

“Ja, maar we zijn allebei best verlegen. We hebben gepraat, zijn gaan roken en samen op de foto gegaan. Hij is geen flauwekultype, wil weten wie je echt bent. De volgende avond in het programma Oranjezomer vertelde hij dat er een theatervoorstelling over Harry Muskee werd gemaakt: ‘En die Alfred van den Heuvel gaat daarin mij spelen.’ Wilfred Genee reageerde nogal verbaasd. ‘Ja, Alfred heb ik zelf gecast’, zei Johan, maar dat was natuurlijk een grapje. ‘Is dat dan een musical?’ vroeg iemand. ‘Nee,’ zei hij, ‘een opera.’ En toen zei hij ook nog dat hij me een bijzonder leuke man vindt, dus blijkbaar heeft hij onze ontmoeting toch wel gewaardeerd.”

Heb je goed naar hem gekeken zodat je hem kunt spelen?

“Jazeker. Ook al ga ik hem niet letterlijk naspelen, ik moet toch zijn energie voelen. Ik zag dat hij als een voetballer loopt. Die lopen vaak een beetje slepend, één voet een beetje naar binnen, alsof ze zo een passje kunnen afgeven. Ik ga Johan Derksen niet imiteren, dat is een hopeloze weg, omdat zo veel mensen hem kennen, maar dat typerende loopje neem ik mee. Heel subtiel.”

Wat heb jij met hem gemeen?

“Wat ik enorm in hem waardeer, is dat hij rechtdoorzee is. Dat probeer ik ook te zijn. Verder vind ik het mooi dat hij zo’n rijke woordenschat heeft. Mensen die veel woorden tot hun beschikking hebben, kunnen zich genuanceerd en subtiel uitdrukken. Ik blijf ook doorlezen om mijn woordenschat steeds uit te breiden. Dus dat hebben Johan en ik gemeen. En ik houd van zijn humor, van die droge humor die hij zo uit zijn mouw schudt.”

null Beeld

Drenthe speelt ook een grote rol in deze theatervoorstelling.

“De provincie Drenthe kwam met het idee een voorstelling rond Harry Muskee te maken. Het publiek gaat daardoor niet alleen een voorstelling over Muskee zien, ze leren ook Drenthe kennen. En Drenthe is zo mooi. Als ik met de trein Overijssel verlaat en Drenthe binnenrijd, zit ik ineens in de bossen. De vergezichten worden anders, de akkers worden iets anders. De voorstelling is te zien in Assen, in een pop-uptheater dat er speciaal voor is gemaakt. We zijn nu aan het repeteren. Lekker spelen en muziek maken met z’n allen, helemaal te gek.”

Wil je altijd blijven acteren?

“Als het even kan, blijf ik het doen tot mijn dood. Mannen van mijn leeftijd gaan vaak met pensioen, een beetje fietsen. Voor mij hoeft dat niet. Ik ben nu achtenzestig en door mijn werk doe ik geregeld iets compleet nieuws waar ik heel enthousiast over ben. Dat houdt me energiek, jong en ik blijf erdoor midden in het leven staan. Mensen zeggen vaak: ‘Ja, maar Alfred, sta je dan nooit stil bij het leed van de wereld?’ Dan antwoord ik: ‘Ja, ik weet dat het er is, maar laat me er niet depressief door maken.’ Dat is niet oppervlakkig, zoals sommigen beweren, het is juist verstandig. Ik weet dat er veel mis is in de wereld, en ik leef lekker door. Ik omhels het leven.” ■

Meer Alfred

Alfred van den Heuvel kwam op 30 april 1953 ter wereld in Amsterdam. Hij deed de toneelschool in Maastricht en speelde in vele films, musicals en tv-shows, waarvan Kinderen geen bezwaar een van de bekendste is. Muskee – So Many Roads gaat op 3 september in première in het Muskeetheater in Assen. muskeetheater.nl

null Beeld

Uit de tent lokken

Wat heeft Alfred van den Heuvel met kamperen? Drinkt hij graag een wijntje bij het eten? Steekt hij weleens een sigaretje op? Iris van Lunenburg bespreekt het met hem in onderstaande video:

Benieuwd wie er volgende week in de tent zit? Raad mee op Instagram: @libelle

  • Tekstbewerking: Maartje Fleur. Styling: Maartje Bodt. Haar en make-up: Astrid Timmer. Productie: Charissa Macnack. M.M.V. America Today, Wrangler, Decatlon en Harry Bakker saxofoons. Met dank aan: Paviljoen Puur
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden