PREMIUMInterview

Giovanca Ostiana is over alle kritiek heen: “Mijn leven hangt echt niet af van het presenteren van een talkshow”

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

In het begin had Giovanca Ostiana (45) het zo moeilijk als presentatrice bij talkshow Op1 dat ze overwoog te stoppen. Nu is ze blij dat ze heeft volgehouden: “Ik vind het echt leuk om te doen. Voor mijn gevoel heb ik mezelf opnieuw uitgevonden.”

Liddie AustinPetronellanitta

Home, van Diana Ross!” Giovanca Ostiana hoeft niet lang na te denken over welk eerste nummer ze zou willen zingen als zij meedeed aan Amazing Grace. In het nieuwe EO-gospelprogramma begeven bekende zangers als Lucas Hamming, Lisa Loeb en Dries Roelvink zich op het pad van gospel, om te beginnen met een nummer dat veel voor hen betekent. “Ik had al lang de wens om gospel te introduceren in Nederland”, vertelt Giovanca in een Amsterdams café. “Het is er wel, maar je hoort het te weinig. Dit is het moment, we hebben een crisistijd achter de rug en gospel is muziek waar je blij van wordt. Buiten dat, hoofdrolspelers in de muziekgeschiedenis als Aretha Franklin, Marvin Gaye, Beyoncé en zelfs Elvis Presley hebben allemaal een gospelachtergrond. Gospel is echt dichterbij dan je misschien denkt.”

Als presentator hoeft zij zelf geen persoonlijk nummer te kiezen, maar als het mocht, dan zou het dus Home worden. Waarom?

“Ten eerste omdat Diana Ross in alles mijn grote favoriet is: haar stem, haar verschijning en de manier waarop ze zich durfde te ontwikkelen. Ik heb niet voor niks een theatershow over haar gemaakt. In Home zingt ze op een hartverscheurende manier over ‘thuis’, kon ik daar nog maar even naartoe. Als ik het nummer hoor of zing, denk ik altijd aan mijn eigen jeugd. Toen alles nog… niet perfect, maar wel intact was. Mijn vader leefde nog en we waren allemaal samen. Ik denk ook aan het eiland waar we vandaan komen, waar zo veel herinneringen van mijn ouders liggen die heel nadrukkelijk ook een plek hebben gekregen in mijn leven. Mijn ouders zijn allebei vanuit Curaçao naar Nederland gekomen om hier te studeren. Mijn zus, broer en ik kregen een echte Antilliaanse opvoeding.”

Hoe zag die eruit?

“Respect voor je ouders en voor alle ouderen, dat sprak vanzelf. Zelfstandigheid, de waarde van geld kennen, studeren en welbespraakt zijn waren ook belangrijk. We mochten onderling geen Papiaments praten. We moesten die taal wel beheersen, want dat was onze cultuur. Maar mijn vader wilde dat we als kinderen ABN met elkaar spraken en ook op school moesten we perfect Nederlands kunnen spreken. Thuis waren we Antilliaans, buitenshuis gedroegen we ons supergeïntegreerd.”

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Hoe zag het er verder uit bij jullie?

“Mijn ouders hadden het niet breed. Daarvan was ik me al jong bewust. Ze werkten, maar kregen allebei een bedrijfsongeluk waardoor ze eerst minder werkten en uiteindelijk helemaal met hun vak moesten stoppen. Ze kregen nog zeventig procent van hun laatste loon. Dat was dus niet veel, omdat ze al minder waren gaan werken. Dan waren er ook nog altijd familieleden die tijdelijk bij ons woonden en voor wie moest worden gezorgd. De les die mijn ouders me daarmee leerden over openstaan en zorgen voor anderen was heel waardevol. Ik probeerde uit te stralen dat het mij niet uitmaakte dat ik niet alles kon hebben wat andere kinderen wel hadden. Als ik bepaalde dingen voor school nodig had, viel ik mijn ouders daar niet mee lastig. Ik vertelde dat thuis gewoon niet, want het leek mij voor hen al moeilijk genoeg.”

Muziek speelde bij jullie een belangrijke rol, toch?

“Ja, het was bij ons de normaalste zaak van de wereld dat er muziek op stond en dan niet op de achtergrond. We zongen en speelden altijd mee. Zodra ik op een podium mocht, stond ik er. Om te dansen en te zingen, én om te presenteren. Daarbij was ik heel streng voor mezelf. Ik weet nog goed dat ik een keer de weekafsluiting op school mocht presenteren. Iedereen deed wat, ik ook, dus ik moest mezelf aankondigen. En meteen na mijn act de volgende. Omdat mijn kaartjes niet op de juiste volgorde lagen, moest ik improviseren. In tranen kwam ik van het podium omdat het niet perfect was gegaan. Op mijn schoolrapport schreef meester Bert: ‘Zo sta je te stralen en het volgende moment ben je zo kritisch op jezelf dat je moet huilen, om je vervolgens razendsnel te herpakken en weer in de stralende rol te schieten.’ Zo mooi dat iemand mijn perfectionisme al zag en het snel kunnen omschakelen. Het zat er toen allemaal al in.”

null Beeld

Hoe ga je daar nu mee om?

“Ik blijf dat perfectionistische hebben, maar het leven, mijn leeftijd en vooral mijn dochter hebben me echt veranderd. Het moederschap matcht zó niet met perfect willen zijn. Mijn kind gedijt ook helemaal niet bij zo’n soort moeder. Natuurlijk heeft Jesamy er baat bij dat ik bepakt en bezakt en op alles voorbereid met haar in de speeltuin zit, maar zij wil vooral spelen.”

Was dat moeilijk te accepteren?

“Ontzettend! Maar het ging wel sneller dan ik had gedacht, omdat ik zag dat zij ontspant als ik ontspannen ben. Hoe minder georganiseerd ik probeer te zijn, hoe leuker het is voor haar. We nemen het nu vaker zoals het komt, go with the flow.”

Heb je in je werk ook iets aan de lessen die het moederschap je leert?

“Zeker. In mijn werk had ik al snel de neiging om keuzes te maken die passen bij die hoge lat, of om deze zelfs nog hoger te leggen. Mijn dochter leert me dat ik goed ben zoals ik ben. Onbewust was ik altijd bezig met een soort overcompensatie. Ik wilde in alles wat ik doe uitblinken, want stel je voor dat ook maar íemand denkt dat ik het niet waard ben. Dat wilde ik vóór zijn.”

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Waarom wilde je dat?

“Als je opgroeit in een omgeving waar je thuis jezelf kunt zijn, maar daarbuiten niet, doet dat iets met je. Buitenshuis moest ik altijd een vorm vinden om mee te tellen. Daar ontwikkelde ik al heel vroeg strategieën voor die zich diep in mij hebben genesteld en waar ik niet zo makkelijk vanaf kom. Het zijn kleine en grote dingen. Extra netjes praten als je een winkel binnenstapt, zodat mensen meteen horen dat jij ‘goed volk’ bent. Willen dat je haar net zo zit als dat van een witte vrouw, omdat je dan misschien makkelijker wordt geaccepteerd.”

Je vertelde eerder dat je vroeger als model weleens werd afgewezen omdat je te donker was, nu hoor je dat je hebt bereikt wat je hebt bereikt vanwege je kleur.

“Dat is toch bizar? De kleur die mij eerst tegenhield, wordt nu gebruikt om mij af te kammen. Dus ja, daar komt vast een deel van mijn perfectionisme vandaan. Het móet altijd een tien plus zijn, want dan kunnen ze het niet wijten aan iets anders. Hard werken is prima, maar het moet wel realistisch zijn. Dat zie ik in sinds ik moeder ben.”

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Toch lijkt het me lastig om dat perfectionisme los te laten als je vaak op tv bent. Zeker als je kritiek krijgt, zoals toen je begon als een van de vaste duo’s bij Op1.

“Eerlijk, als ik dat avontuur was aangegaan voordat ik moeder was geworden, was ik misschien wel afgehaakt. In het begin werd ik door critici afgerekend op het feit dat ik geen journalist ben. Daar ging ik helemaal in mee. O jee, wat was ik een slechte journalist! Verschrikkelijk! Totdat ik bedacht: ik bén ook helemaal geen journalist. Als ze dat van mij hadden verwacht, hadden ze niet voor mij gekozen én was ik daar niet gaan zitten. Ik ben artiest, zangeres én ik ben moeder. Mijn leven hangt echt niet af van het presenteren van een talkshow. Ze kozen in eerste instantie voor mij als aanvulling op mijn mede-presentator Tijs van den Brink. Hij kan elk politiek of economisch onderwerp prima in zijn eentje dragen, maar een talkshow bevat meer dan actualiteiten alleen. Ik zou op die andere gebieden iets kunnen toevoegen. Niemand had toen kunnen vermoeden dat we haast meteen in een wereldwijde crisis terecht zouden komen. Het was niet de ene week Roel van Velzen aan tafel, de andere week iemand met een leuk boek. Integendeel, maandenlang kwamen er alleen maar virologen en andere deskundigen. Dat was pittig. Maar mijn opdracht bleef dezelfde: wees jezelf.”

Doe dat maar eens in het oog van de storm.

“Natuurlijk heb ik soms overwogen om het bijltje erbij neer te gooien, maar bij Op1 en de EO bleven ze vertrouwen in me houden. Ik besefte dat ik mijn groei tegenhield door mee te gaan met de publieke opinie en dat ik beter kon luisteren naar de mensen die het beste met me voor hadden. Volhouden, zeiden zij, het komt goed. Ik ben heel blij dat ze dat hebben gedaan. Daardoor kan ik nu hopelijk iets betekenen voor meisjes zoals ik die nu naar de televisie kijken. Voor mijn nichtje dat journalistiek studeert ben ik een voorbeeld. Voor mijn dochter is het de normaalste zaak van de wereld dat ze een zingende en presenterende moeder heeft. En het heeft mij zelf ook veel gebracht.”

null Beeld

Wat heeft het je gebracht?

“Mijn wereld is groter geworden. Ik voel nu meer een connectie met wat er buiten mijn eigen bubbel gebeurt. Voordat ik Op1 presenteerde, was ik selectiever in het volgen van het nieuws. Natuurlijk las ik de krant, maar nu lees ik ook opiniestukken en artikelen over onderwerpen waarvan ik nooit had gedacht dat die me zouden interesseren. Ik heb ontdekt dat mijn belangstelling verder gaat dan gesprekken voeren over kunst en cultuur. Mensen voelen zich op hun gemak bij mij. Ik vind het nu echt leuk om te doen. Voor mijn gevoel heb ik mezelf opnieuw uitgevonden.”

Ben je een laatbloeier?

“Ja! Ik ben met alles een laatbloeier: met solo gaan als zangeres, met presenteren, met moeder worden. Maar ik kom er wel. Amazing Grace is ook zo vet geworden, ik ben echt trots op het programma. Trouwens: bij Home, mijn eigen favoriete nummer, denk ik niet alleen aan vroeger, maar ook aan mijn eigen thuis nu. Als ik dat nummer zing op het podium, ben ik dankbaar dat ik daar sta. De bühne was lange tijd de enige plek waar ik echt mezelf kon zijn, maar de plek waar ik nu het allergelukkigst ben, is thuis.”

Meer Giovanca Ostiana

Zangeres en presentatrice Giovanca Ostiana (45) vormt samen met Tijs van den Brink een van de presentatieduo’s van de dagelijkse talkshow Op1. Ook presenteert ze het nieuwe programma Amazing Grace van de EO, waarin acht bekende Nederlandse artiesten onder leiding van coaches Berget Lewis en Shirma Rouse in de wereld van de gospelmuziek duiken. Giovanca woont samen met haar dochter Jesamy (6) in Amsterdam.

Amazing Grace is vanaf 22 mei op televisie te zien.

In Wanneer heb je voor het laatst… op Libelle TV geeft Giovanca antwoord op prangende vragen:

Fotografie: Petronellanitta | Styling: Liselotte Admiraal, Nikki Gillissen (ass.) | Visagie: Judith van Dongen | M.m.v.: Shoeby (Fuchsia pak) Zara (tanktop), Samsoe & Samsoe (Leren midi-overslagrok), WE (T-shirt), Mango (jurk), Steve Madden via Omoda (lavendel sandaaltjes met hak), Scotch & Soda via Omoda (sneakers), Van Der Gang Watches(horloge) | Met dank aan: Boat & Co.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden