PREMIUMInterview

Hélène Hendriks: “Dat ik een vrouw ben, heeft ook voordelen in medialand”

null Beeld  Esmée Franken
Beeld Esmée Franken

Toen Hélène Hendriks (42) als knappe, jonge vrouw begon als sportverslaggever werd ze met argusogen bekeken. Inmiddels is ze one of the guys bij Vandaag inside: “In dit wereldje moet iedereen zich bewijzen.”

Nienke Pleysier Esmée Franken

Hélène verheugt zich met een hoofdletter V op de komende weken: het WK voetbal. Een groot deel van haar dagen zal ze vullen met wedstrijden kijken. “Echt een feest!” Ze is geen luidruchtige voetbalkijker die tegen het scherm staat te schreeuwen. Wel een actieve. “Ik kan niet stilzitten en beweeg altijd mee met de bal.” En na al dat kijken schuift ze aan bij het tv-programma De oranjewinter op SBS6 voor een stevig potje analyseren, van de gespeelde wedstrijden tot andere belangrijke zaken. Dat is niet alles, want presentator en verslaggever Hélène Hendriks heeft het op dit moment drukker dan ooit. Naast deze werkzaamheden vervangt ze sinds dit voorjaar, samen met collega Leonie ter Braak, Johnny de Mol als presentator bij de talkshow HLF8.

null Beeld

Dus met het oog op die ramvolle agenda vindt dit interview telefonisch plaats, onderweg van Hélènes woonplaats Breda naar de studio in Hilversum. Een rit van een uur, waarin we praten over streven naar balans tussen werk en privé, over vrouw-zijn in een mannenbolwerk en haar ‘kindje’: labrador Bobbie, die haar meestal vergezelt op de achterbank. Vandaag bleef ze thuis. Jammer, want alles is net iets leuker met haar hond erbij, vindt Hélène.

Als je van een afstandje naar jezelf kijkt, op welk punt in je leven sta je dan?

“Op best wel een druk punt eigenlijk. De balans in mijn leven is op dit moment ver te zoeken. Ik ben vooral met mijn werk bezig en er is weinig ruimte voor andere dingen. Toen ik werd gevraagd om Johnny te vervangen in HLF8 twijfelde ik wel even. Maar ik geloof heilig in kansen durven pakken als ze zich aandienen, dus ik zei ja.”

Ervaar je die drukte als vervelend?

“Niet als het een bewuste keuze is en als het tijdelijk is. Ik werk zes volle dagen per week en dat doe ik al maanden. Die ene vrije dag die ik heb, gebruik ik om uit te rusten. Dan zit ik het liefst ’s avonds op de bank een beetje voor de tv te lummelen, terwijl ik natuurlijk ook mensen om me heen heb die zin hebben om lekker uit eten te gaan. Normaal gesproken vind ik dat heerlijk, maar nu heb ik er geen puf voor. Dat is even hoe het is en het verandert ook wel weer. Soms heb ik wel het gevoel dat ik tekortschiet in sociaal opzicht. Maar ik weet ook dat mijn vrienden, familie en partner begrip hebben voor mijn keuzes.”

Je praat in interviews nooit over je partner. Waarom niet?

“Dat is niet omdat ik daar zo nodig heel geheimzinnig over wil doen, maar ik ben met iemand die er absoluut niet op zit te wachten in de publiciteit te komen en dat respecteer ik. Dus ik wil er niet veel meer over zeggen dan dat ik gelukkig met hem ben.”

Jij bent er een van een drieling, toch?

“Klopt. Ik ben de eerstgeborene, daarna kwam Claire, en Judith. Ik was de grootste van ons drieën en mocht ook als eerste naar huis, terwijl mijn twee zusjes nog even in het ziekenhuis moesten blijven. Ik weet niet of het er iets mee te maken heeft, maar ik ben ook de meest extraverte en dominante van de drie. Bij het spelen nam ik als kind al graag de leiding. Dan stelde ik teams samen, dat soort dingen.”

Wel bijzonder om onderdeel van een meerling te zijn, toch?

“Drieling zijn heb ik eigenlijk nooit als iets bijzonders ervaren. Het is niet zo dat er een soort telepathische verbinding bestaat tussen ons. Je hoort weleens van die verhalen dat meerlingen elkaars pijn kunnen voelen. Nou, dat hebben wij niet. We zijn alle drie ook heel anders, zowel uiterlijk als innerlijk. Claire en Judith zijn ingetogener en een stuk beter georganiseerd dan ik. Zij hebben allebei kinderen, ik niet. Hoe ouder we worden, hoe meer onze levens een eigen richting op gaan. Wat wel blijft is onze hechte band en dat we altijd voor elkaar klaarstaan.”

null Beeld

Welke rol speelde sport in jullie gezin?

“We zijn opgegroeid in Prinsenbeek bij Breda, en ik kijk met warme gevoelens terug op mijn jeugd. In mijn herinnering waren we altijd buiten aan het spelen en bezig met sport. Bij ons hockeyde iedereen: mijn vader, mijn moeder en wij drieën. Mijn vader was turnleraar en gaf ook gym- en tennisles. Die liefde voor sport is op ons overgeslagen, maar zonder dat hij dat heeft gepusht. Het zit in de genen, denk ik. Zo hebben mijn zus Claire en ik allebei professioneel gehockeyd. Ik heb tot mijn dertigste in de topklasse gespeeld, tot door een blessure een einde kwam aan mijn sportcarrière.”

Je hebt gezegd dat je jouw tv-carrière zo inruilt om één keer te kunnen meedoen aan de Olympische Spelen.

“Sporten op topniveau is superleuk en mijn drive om te winnen is groot, maar topsport vraagt ook een gedisciplineerd en gestructureerd leven. Dat is dan weer minder. Deze uitspraak ging eigenlijk vooral over mijn liefde voor de Olympische Spelen. Van jongs af aan heb ik dat toernooi magisch gevonden. Al mijn spreekbeurten gingen erover, het shirt van de Spelen in Barcelona heb ik helemaal afgedragen, zo mooi vond ik het. Ook de openingsnummers van de Spelen heb ik grijsgedraaid. Dus ja, zelf meedoen aan dat toernooi lijkt me een droom.”

null Beeld

Je bent per toeval de voetbaljournalistiek in gerold toen een verslaggever van de NOS bij jou op ziekenbezoek kwam. Herinner je je nog de eerste keer als verslaggever?

“O ja, dat weet ik nog heel goed. Na afloop van een wedstrijd interviewde ik de trainer van een van de teams en hij ging mij enorm zitten testen. Zo zei hij steeds: ‘Hoe kun jij dat nou weten, je was toen nog niet eens geboren.’ Waarop ik reageerde met: ‘En waarom is dat precies relevant?’ Toen ik net begon in de voetbalwereld werd ik van alle kanten met argwaan bekeken. Eerlijk gezegd heb ik daar nooit moeite mee gehad. Ik begrijp het ook wel: ik ben vrouw, voormalig hockeyster, blond, ik snapte wel dat mensen even aan mij moest wennen. Ik had ook al snel door: ik zal keihard moeten werken om het waar te maken.”

Heb je het gevoel gehad dat jij je meer moest bewijzen dan een man in jouw positie?

“Ik denk dat iedere nieuwkomer in dit wereldje met argusogen wordt bekeken. Ik had ook wel wat inhaalwerk te doen: ik wist meer van hockey dan van voetbal. Dus ik ben keihard aan de bak gegaan: mezelf inlezen, elke wedstrijd kijken, alles op social media volgen. Eerlijk is eerlijk, dat ik een vrouw ben heeft ook voordelen gehad, hoor. Ik durf zelfs te zeggen dat ik mijn baan bij Fox Sports heb gekregen omdat ik een vrouw ben. Er waren destijds veel jongens die op die baan zaten te azen, maar ik kreeg de kans. Ja, ik heb een hoop bagger over me heen gekregen. Ik heb het allemaal naar mijn hoofd gekregen, denigrerende opmerkingen als ‘vrouw, ga stofzuigen’. Daar heb je mij dus echt niet mee. Ik kan goed tegen kritiek. Dat heb ik denk ik overgehouden aan mijn sportcarrière.”

null Beeld

Bij VI zit je aan tafel met mannen die geen blad voor de mond nemen en jij lijkt daar volkomen op je gemak. Ben je one of the guys?

“Ja, maar dat komt ook doordat zij mij als volledig gelijkwaardig beschouwen. Ik word niet met fluwelen handschoentjes behandeld, dat maakt het zo’n prettige plek om te werken. Weet je, iedereen heeft altijd een mening over de mannen van VI, maar wat weinig mensen weten is dat ze echt ontzettend fijne en lieve collega’s zijn, die mij daar zelf hebben binnengehaald. Wat het vermeende seksisme betreft: iedereen wordt de maat genomen, dus man, vrouw, jong of oud. Juist die kleedkamerhumor vind ik leuk, dat is ook mijn humor. Elkaar een beetje afzeiken op een leuke manier en jezelf vooral niet al te serieus nemen.”

null Beeld

En toen kwam HLF8 op je pad. Stond een talkshow presenteren ook op jouw wensenlijstje?

“Nee, daar had ik nog nooit over nagedacht. Toen ik de vraag kreeg, dacht ik alleen maar: leuk, gaan we doen! Natuurlijk is het soms lastig dat je in een concept van iemand anders stapt. Ik heb ook zo mijn ideeën over hoe een talkshowformat eruit moet zien, maar dit is niet mijn programma. Ik zie dit als een mooie kans en ook als een leerproces waarin ik behoorlijk kritisch op mezelf kan zijn. Ik voel het feilloos aan als iets niet lekker landt. Dan galmt het meteen in mijn hoofd: pff Hélène, wat een slechte vraag. Ik leg de lat altijd hoog en ik wil mezelf graag blijven ontwikkelen en dan moet je jezelf ook openstellen voor kritiek en feedback. Ik hou van mensen die eerlijk durven zijn. Bovendien zit ik zelf de godganse dag kritisch te zijn op voetballers, dus dan moet ik zelf ook wel een beetje tegen commentaar kunnen, toch?”

Hoe zorg je voor de nodige ontspanning met zo’n overvolle agenda?

“Door te schilderen. Thuis op zolder heb ik een plek ingericht met mijn schilderspullen en daar kom ik echt tot rust. Ik maak het liefst bestaande schilderijen na en daar geef ik dan mijn eigen draai aan. Als ik ergens een mooi werk tegenkom, maak ik een foto en ga ik het thuis naschilderen. Het is zo lekker om te doen en ook een manier om mijn hoofd leeg te maken. Een flinke wandeling met Bobbie trouwens ook.”

Je Instagram-feed staat vol met hondenfilmpjes. Ben je een trots baasje?

“Ik heb geen kinderen. Dat was niet per se een bewuste keuze, maar het is gewoon zo gelopen. En sinds ik Bobbie heb, nu een jaar, zeggen mijn vrienden en familie: ‘Dit is jouw kindje.’ Dat klopt ook wel, ik ben dag en nacht met haar bezig. Ik heb zo veel aandacht en tijd in haar opvoeding gestopt en ze is ook echt superlief. Dus ja, ik ben trots en ik neem haar het liefst overal mee naartoe. Toen ik HLF8 ging doen, vond ik het moeilijk dat ik Bobbie dan zo vaak alleen zou moeten laten. Dus ik ben blij dat ik haar af en toe ook mag meenemen naar de studio. Bij VI is iedereen ook dol op haar, vooral Johan Derksen heeft een zwak voor Bobbie.”

Tot slot: hoe ziet jouw ideale WK-avond eruit?

“Dat is toch een avond in het stadion. De magie van de afgeladen tribunes, de opgewonden sfeer, het collectieve beleven van zo’n wedstrijd. Daar kan ik echt kippenvel van krijgen. Het plan was eerst dat ik zelf naar Qatar zou gaan en vanuit daar verslag van het WK zou doen. Dat had mij geweldig geleken, maar doordat het nog niet duidelijk was wanneer en of Johnny zou terugkomen, wilden ze mij toch liever hier paraat hebben. Jammer, maar ik snap het. Ik heb een contract bij een omroep en als ze mij nodig hebben, moet ik er staan, zo simpel is het. Daar moet je verder ook niet over zeuren vind ik.”

null Beeld

Meer Hélène Hendriks

Hélène Hendriks begon haar carrière bij lokale tv-zenders. In 2013 stapte ze over naar Fox Sports, waar ze verslag deed van voetbalwedstrijden en programma’s presenteerde als 90 minutes, Sport centraal en de Eretribune. In 2018 werd ze uitgeroepen tot Beste Sportjournalist en stapte ze over naar Veronica. Ze is het vaste gezicht van de Champions League-wedstrijden, schuift regelmatig aan bij Vandaag inside en presenteert de talkshow HLF8. Hélène heeft een relatie.

Styling: Lieve Heuvelmans | Haar en make-up: Wieke Wierda | M.m.v.: Ivy Office Hilversum (locatie), Fifthouse (trui), Dante6 (broek, trui), Toral (schoenen), Lott Gioielli (oorbel), & Other Stories (jurk). vanHaren (schoenen)

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden