PREMIUM

Misdaadjournalist Alberto Stegeman: “Ik kan er niet tegen als mensen liegen”

null Beeld Bart Brussee
Beeld Bart Brussee

Ja, hij wordt weleens bedreigd, en nee, hij is niet bang. Misdaadjournalist Alberto Stegeman (51) vindt zijn werk vooral belangrijk om te doen. “Gelukkig ligt mijn vriendin er ook niet wakker van.”

Liesbeth SmitBart Brussee

“Als je de komende dagen bij het uitwerken van dit interview nou denkt: ik mis nog iets, moet je me gewoon even bellen hoor. Geen probleem, je hebt mijn nummer. En ik vond het een leuk gesprek, dank je.” Anderhalf uur daarvoor liep Alberto Stegeman (51) net zo ontspannen en meedenkend met opgestroopte broekspijpen en blote voeten door de Zandvoortse zee. Opgewekt: “Dat was leuk, we hebben van alles uitgeprobeerd in de fotografie. Naast die zee heb ik nog tegen een boot geleund en op een trampoline gesprongen, ik denk dat er wel wat leuke foto’s tussen zitten. En het was prachtig weer natuurlijk.”

null Beeld

Werd je tijdens de shoot herkend door voorbijgangers op het strand? “Meestal gebeurt dat wel, maar het was best rustig en ik denk dat mensen die op een strand lopen niet echt op mij gefocust zijn. In de supermarkt word ik regelmatig aangesproken, of als ik met mijn gezin ergens op een terras zit.”

Wat zeggen mensen dan? “Vriendengroepen willen met me op de foto, of zo. En soms willen mensen hun probleem aan me kwijt, omdat ze zijn opgelicht of problemen hebben met bijvoorbeeld een aannemer. Het hoort erbij en het gebeurt continu. Ik vind die aandacht niet erg. Ik heb weleens op het strand met mijn kind op mijn arm een diep gesprek staan voeren met een onbekende over een frauduleuze makelaar. Als dat te lang gaat duren, vraag ik of ze een mail willen sturen.”

null Beeld

Je bent al ruim achttien jaar verbonden aan het misdaadprogramma Undercover in Nederland en maakt al bijna vijfentwintig jaar tv-programma’s. Maar laat ik eerst eens vragen hoe het op dit moment met je gaat? “Ik denk dat ik niet overdrijf als ik zeg dat ik misschien wel in de gelukkigste periode van mijn leven zit. Ik heb een fantastisch gezin met twee kinderen. Ik woon lekker en vind mijn werk nog steeds fantastisch om te doen. Dat doe ik sinds het begin met dezelfde groep redacteuren en cameramensen, er is ons nog nooit iemand ontvallen. Dat voelt toch alsof er een engeltje op mijn schouder zit. Ik heb net gehoord dat ik twee nieuwe seizoenen mag maken van Undercover, dat vind ik fijn. Ik ben gezond, happy en er speelt eigenlijk helemaal niks. Het gaat alleen maar goed.”

Dat klinkt heel vredig en tevreden, maar een groot deel van jouw werk als misdaadjournalist lijkt mij vrij spannend en niet zonder gevaar. “Ja, maar daar ben ik aan gewend en ik vind het oprecht leuk en belangrijk om te doen. Er zitten natuurlijk wel negatieve kanten aan, maar…”

Zoals? “Bedreigingen horen erbij, maar ik heb een modus gevonden om daarmee om te gaan. Het is echt dankbaar werk. Al maak ik me wel zorgen over de verharding van de maatschappij, kijk maar naar wat er vorig jaar met Peter (R. de Vries, red.) is gebeurd.”

null Beeld

Was Peter een vriend van je? “Nee, maar we waren zeer gewaardeerde collega’s en we hadden geregeld contact. Eén keer kregen we een aanvaring in een uitzending van RTL Boulevard, naar aanleiding van een nepbom die ik voor een programma op een legerplaats had laten plaatsen om de beveiliging daar aan de kaak te stellen. Peter noemde dat ‘schijnnieuws’, daar ging ik hard tegenin. Maar dat was niet omdat we elkaar niet mochten en het was diezelfde avond alweer goed. Ik ben naar zijn uitvaart geweest in Carré, een heftig moment.”

Jij hebt door je werk vast ook wel wat duistere mensen aan je broek hangen. “Dat is waar, maar als misdaadjournalist ben ik daarop voorbereid en ik weet vaak uit welke hoek het komt. Alleen: die bedreigingen gaan inmiddels alle kanten op. Mensen die voor hun werk bij de politie of het OM met misdaad te maken hebben zien hun huisadres opeens terug op internet. Laatst stonden er boze boeren bij een minister voor de deur. Dat baart mij zorgen. Niet zozeer voor mezelf, maar voor die anderen.”

Weet jij hoe dit zo gekomen is? “Corona heeft niet geholpen. Ik ben bang dat grote groepen mensen het daardoor toch opeens makkelijk zijn gaan vinden om anderen te bedreigen. Er zijn inmiddels hele teams geformeerd bij de recherche die zich bezighouden met prominente mensen, politici, journalisten, die dat overkomt. Die teams bestonden vroeger helemaal niet. Laatst had ik zelf nog zo’n gesprek bij de politie omdat er een bedreiginkje was binnengekomen.”

Ik vind dat schokkend. “Ja, ik ook. Maar ik vind het erger als politieagenten worden bedreigd tijdens demonstraties. Dat geeft zo’n onveilig en onrechtvaardig gevoel, daar kan ik nogal slecht tegen.”

null Beeld

Laten we het over jouw rechtvaardigheidsgevoel hebben, want dat is nogal sterk aanwezig bij je. “Ja, dat klopt. Eigenlijk ben ik een heel rustige jongen, behalve als er onrecht gebeurt. En ik kan er écht niet tegen als mensen liegen. Ik kan dan niet rustig blijven of weglopen, laat staan erom lachen. Als ik weet dat iets anders in elkaar zit, denk ik echt: kom op! Dan wil ik iets doen. Helpen, onrecht oplossen, in actie komen voor mensen die ergens worden in geluisd: dat zit diep in mij. Volgens mijn moeder had ik dat als kind al.”

Wat voor soort jeugd had je? “Heel gewoon en onbezorgd. Mijn vader was buschauffeur, mijn moeder huishoudelijk medewerkster, mijn zus werkt in de gehandicaptenzorg. We woonden in Vroomshoop. Daar kom ik nog steeds regelmatig, want er woont veel familie. Vakanties gingen naar campings in de buurt. Ik was een rustig kind, maar toch vrij fanatiek. In voetballen en dammen wilde ik de beste zijn, ik stak altijd als eerste mijn hand op in de klas, omdat ik dacht dat ik het wist. Ik was echt een streber en dat ben ik nog steeds.”

Zo won je een paar jaar geleden een internationaal pokertoernooi, Master Classics of Poker. “Ja, in juli ga ik weer naar Las Vegas. Daar zijn de The World Series of Poker en daar doe ik aan mee.”

Je zegt het laconiek, maar niet iedereen kan zomaar even meedoen aan een wereldkampioenschap poker als-ie dat wil, toch? “Officieel mag iedereen meedoen, als je jezelf maar inkoopt. Maar je moet natuurlijk wel een beetje weten wat je aan het doen bent. Ik heb voor de rest niet echt hobby’s, maar dit vind ik leuk. En ik wil er beter in worden.”

null Beeld

Los daarvan: poker is een lucratieve business als je er goed in bent of wat geluk hebt. “Ja, ik heb een hobby die me geld oplevert. Maar dat is niet mijn reden, ik vind het vooral leuk om de mensen met wie ik speel in te schatten. En er zit ook wel een duistere kant aan, ik zie mensen er soms aan onderdoor gaan en hun hele hebben en houwen kwijtraken. Je zult mij dus niet horen zeggen dat iedereen aan het pokeren moet, het moet bij je karakter passen. En ja, ik zie weleens criminelen aan de pokertafel, die zitten daar dan geld wit te wassen.”

Dus deze hobby past wel bij jouw werkveld. “Zeker, en ik gebruik aan de pokertafel de technieken uit mijn werk. Als een tegenspeler bluft, hoop ik dat nét wat eerder te kunnen zien dan een ander.”

null Beeld

Maar als jij als BN’er zou worden gevraagd om reclame te maken voor een goksite… “Dan zou ik altijd nee zeggen, welk bedrag daar ook tegenover staat. Ik vind het goed dat gokken legaal is omdat het daardoor in beeld blijft en niet ondergronds gebeurt. Maar we moeten er wel voorzichtig mee zijn.”

Kijkt jouw vriendin Judith naar jouw programma’s? “Eh, ja. Maar dat zou ze niet hebben gedaan als we niet samen waren. Ze is geen fan of zo en we hebben het er nooit lang over. Ze vindt het wel aardig wat ik doe, geloof ik.”

null Beeld

Vindt ze het niet spannend, of zorgelijk soms? “Nee, ze is heel nuchter. Ik ga goed om met mijn collega-misdaadjournalist Kees van der Spek en onze vrouwen klikken ook. De vriendin van Kees staat er hetzelfde in, ze liggen allebei niet wakker van wat wij doen voor werk. Ik vind dat goed. Mijn moeder vond het trouwens wél erg spannend in het begin.” (Hard lachend:) “Ze heeft me weleens tijdens een reclameblok opgebeld om te vragen of het allemaal wel in orde kwam. Dat gebeurt niet meer hoor, ze is er nu wel aan gewend.”

Mag ik vragen of je vader nog leeft? “Hij is in 2010 overleden aan alvleesklierkanker. Hij was net met pensioen, zesenzestig, het was veel te vroeg. Ik vind het een groot gemis. Hij heeft mijn kinderen nooit gezien, dat vind ik echt ontzettend jammer. Mijn vader en ik zijn allebei Tukkers. We hadden een goede relatie, maar praatten niet zo over gevoelens. Tijdens zijn sterfbed veranderde dat en verdiepte onze band snel, dat vond ik mooi. Het klinkt raar, maar terugkijkend was de periode tot aan zijn overlijden vooral fijn en intiem. We hebben alles wel uitgesproken.”

null Beeld

Uit het vakantie-album van de Stegemannetjes

“Wij zijn best burgerlijk op vakantie, we houden van vastigheid. We gaan geregeld naar Texel, lekker in een huisje. Komende zomer gaan we naar Zeeland naar een camping aan zee, we zijn niet van de lange rondreizen en houden het vaak dicht bij huis. En als er leuke dingen voor de kinderen te doen zijn, vinden wij het ook leuk.”

Ook: ik hou van je? “Ja, ja zeker.”

Je had het net over je kinderen. Wat voor vader ben je zelf? “Mijn dochter zei gisteren: ‘Mensen die jou kennen van televisie zien helemaal niet de echte papa, want jij bent grappig’. Ik denk wel dat het klopt; ‘grappig’ is niet het beeld dat mensen van mij hebben. En verder doe ik wat opvoeden betreft maar wat. Ik hoop dat ik dat een beetje goed doe en dat zij er uiteindelijk blij mee zijn. Ik doe mijn uiterste best, daar gaat het om. Daar gaat alles bij mij misschien wel om.”

Meer Alberto Stegeman

Alberto Stegeman (1971) is als misdaadjournalist bekend van programma’s als Undercover in Nederland, Stegeman op de bres en Red mijn vakantie. Met zijn bedrijf Noordkaap TV produceert hij onder andere Brandweer NL en Trauma NL. Alberto woont in Amsterdam met zijn vriendin Judith en kinderen Lara (bijna 8) en Joas (6).
Instagram: alberto.stegeman, Twitter: @AlbertoStegeman, albertostegeman.nl

Zomergeheimen

Heeft Alberto ooit een vakantieliefde gehad, is hij een kampeerder en hoe zit het met zijn vliegschaamte? Op Libelle TV onthult hij al zijn zomergeheimen.

Volgende week… 

gaan we naar het strand met presentator Kees Tol.

Styling: Ramona da Cruz Lopes | Haar en make-up: Tynke Jeeninga | M.m.v. Strelson (overhemd, pak en das), Arket (zwarte shorts), Izipizi (zonnebril), Arket (gestreepte bloes), Zara (witte shorts)

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden