Paula en haar gezin hebben al maanden schurft: “Ik voel me bijna een melaatse” Beeld Getty Images
Paula en haar gezin hebben al maanden schurft: “Ik voel me bijna een melaatse”Beeld Getty Images

Paula en haar gezin hebben al maanden schurft: “Ik voel me bijna een melaatse”

Het komt weer steeds vaker voor: schurft. Makkelijk te verhelpen met een zalfje of een pilletje, denk je? Het is niet zo eenvoudig als het klinkt. AD sprak de Utrechtse Paula (54), die, net als haar man en één van hun twee kinderen, sinds december kampt met de mijt - en dat zet hun leven flink op hun kop: “We zitten op vuilniszakken en doen ieder onze eigen was. We zijn al zeker 1000 euro kwijt aan producten om er vanaf te komen.”

Josselin GordijnGetty Images

Van een familielid kreeg Paula pas te horen dat het misschien beter was als ze níet naar een verjaardag kwam. De reden: ze heeft ‘S’, zoals het taboebeestje uit schaamte wordt genoemd.

De schurftmijt is op dit moment in opmars in Utrecht op plekken waar mensen dicht op elkaar wonen, zoals studentenhuizen. Er heerst een taboe op een schurftbesmetting, merkte Paula. Dat is dan ook de reden dat ze enkel onder haar voornaam haar verhaal vertelt. “Ik voel me haast een melaatse door hoe mensen reageren. En dat terwijl ik uiterst voorzichtig ben. Ik neem een vuilniszak of een regenjas mee waarop ik ga zitten als ik ergens kom, de beestjes kruipen namelijk graag in stof. En ik knuffel niemand.”

Toen Paula in december 2021 een keer ziek was, sliep ze in het bed van haar studerende dochter. Ze wilde haar man niet aansteken. “Toen ik beter was, ging ik weer bij mijn man in bed liggen en toen begonnen de bultjes op te komen. Blijkbaar had mijn dochter het toen al en zat de mijt in haar bed.”

Hele huishouden overhoop door de schurft

De Utrechtse heeft het over kleine, droge bultjes die rondom je pols en aan de binnenkant van je dijen verschijnen. En toen begon de gang naar de huisarts, die maanden zou duren. “We kregen een middeltje dat je op je huid smeert. Ondertussen wasten we alles op de hoogste temperatuur die de wasmachine kende. Kleding die daar niet tegen kon, bivakkeerde eerst drie dagen in een vuilniszak.”

Het bleek een blijvend item in de inventaris van Paula’s gezin. “Iedereen heeft in de badkamer z’n eigen vuilniszak, waar je je eigen spullen in doet. Ook ons kind dat het níet kreeg. Iedereen doet z’n eigen was en neemt z’n eigen handdoekje mee, we hangen niks meer op in de badkamer. We zijn eigenlijk een soort studentenhuis geworden.”

De angst voor de schurftmijt trok verder door het huis. “De bedden van mij en mijn partner staan uit elkaar. We slapen niet tegen elkaar aan, omdat je elkaar dan steeds weer kunt aansteken.” Paula lacht: “Als ik het zo vertel, is het eigenlijk heel gek. Mensen zeggen ‘schurft is toch iets wat voorkwam in de middeleeuwen?’ Maar nee: ik sta nog steeds plastic hoezen om de matrassen te spannen. In de woonkamer hebben we de bank, die uit verschillende elementen staat, uit elkaar gezet. Ieder gezinslid heeft een eigen element en dan is er een stoel en een apart bankje voor gasten. We hebben geluk dat we een groot huis hebben...”

De schurft heeft al zeker duizend euro gekost

Ondertussen kreeg het gezin van de dokter een pilletje tegen de schurft. “Steeds denk je: hierna is het klaar. En dan duiken ze weer op en denk je: shit, wat heb ik verkeerd gedaan? De behandeling begint telkens opnieuw. Zo’n pilletje wordt niet vergoed en kost 80 euro per keer. Het hielp bij ons niks. Nu heb ik een ander zalfje, met een benzineachtige geur. Ik smeer het braaf, al is het alsof ik in een tankstation slaap. Ondertussen stomen we met een soort stoommachine alles met een b: de bank, het bed en de badhanddoeken. Je gaat van alles bedenken om die beestjes te slim af te zijn.”

Na ruim vier maanden is Paula er meer dan klaar mee. Ze noemt het ‘een ramp’. “Je leest en hoort steeds dat het heerst en dat je er met de juiste behandeling zo vanaf bent. Ik hoop maar dat we er vanaf komen. Ondertussen kost het klauwen met geld: inmiddels zijn we al zeker 1000 euro kwijt voor ons drieën.”

Op het moment van spreken denkt Paula er toch écht vanaf te zijn. Ze durft het alleen nog niet te geloven.

Bron: AD

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden