PREMIUM

Radio-dj Domien Verschuuren: “Ik vind het lastig om hardop te zeggen dat ik talent heb”

Radio-dj Domien Verschuuren: “Ik vind het lastig om hardop te zeggen dat ik talent heb” Beeld Petronellanitta
Radio-dj Domien Verschuuren: “Ik vind het lastig om hardop te zeggen dat ik talent heb”Beeld Petronellanitta

Als kind wilde Domien Verschuuren (34) maar één ding: radio-dj worden. Nu leeft hij zijn jongensdroom. Gelukkig valt er nog genoeg te wensen. “Mijn opinie mag wel wat duidelijker naar voren komen.”

Jessica van ZantenPetronellanitta

Onze eerste interviewafspraak op het strand van Zandvoort zegt Domien Verschuuren af wegens stemproblemen. Twee dagen presenteren en feesten bij De Foute Party van zijn werkgever Qmusic hakten erin, geeft hij een week later toe. Twee jaar geleden werd een poliep op zijn linker stemband verwijderd. Sindsdien heeft Domien, zoals hij het zelf zegt, een ‘apk-team’ om zich heen om zijn stem te verzorgen.

Is dat je grootste angst, om je stem te verliezen?

“Mijn operatie is een klein trauma; het gaat heel goed, al blijf ik wel op mijn hoede. Ik heb een vocal coach die me opdrachten geeft om mijn stem beter te gebruiken. Het blijkt dat ik mijn stem al 34 jaar verkeerd gebruik: ik zet te veel kracht vanuit mijn keel, in plaats van vanuit mijn middenrif. Ook heb ik een stemmasseur. Dat klinkt misschien lekker, maar het is ontzettend pijnlijk. In de zomermaanden, als ik meer naar festivals en terrassen ga, vergeet ik soms alle technische tips en tricks. Dan voer ik meer gesprekken vanuit emotie en moet ik, zoals vorige week, daarna even rustig aan doen. Een nog groter doemscenario dan mijn stem verliezen is mijn gehoor verliezen. Sinds tien jaar gebruik ik dan ook gehoorbescherming. Ik wil op mijn vijftigste graag ook nog plaatjes kunnen draaien én horen.”

null Beeld

Sinds wanneer ben je in de ban van de radio?

“Volgens mijn moeder liep ik op mijn tweede al met een My First Sony-bandrecorder met microfoon, keyboard of gitaar door het huis te sjouwen. Op mijn zesde wist ik dat radio bestond: ik raakte er bijna verblind door. Het was voor mij echt de magie van de radio, dat er iemand in dat kastje zat. Als kind snapte ik daar natuurlijk niets van. Bij ons thuis stond de hele dag de radio aan. En in de auto vond ik het gezellig dat er altijd iemand meereisde. Toen ik eenmaal doorhad dat er bij de radio mensen werkten die heel de dag leuke plaatjes mochten draaien, wilde ik nooit meer iets anders worden dan radio-dj.”

Wat vonden je ouders van je ambitie?

“Mijn ouders hebben me altijd volledig gesteund. Mijn moeder zegt vaak dat ze mijn vier jaar jongere zusje Lieve en mij in liefdevolle verwaarlozing hebben opgevoed. Ze hebben ons losgelaten in onze hobby’s en passies. Het enige wat wel belangrijk was, is dat we ons middelbareschooldiploma haalden. Mijn vader heeft zelf een enorme platencollectie, werkte als hobbyist bij de Ziekenomroep en kocht geregeld singles voor me. Mijn moeder heeft een chronische darmziekte en toen ik twaalf was, heeft ze de hele zomer in het ziekenhuis gelegen. We woonden in Tilburg, maar werden die zomer opgevangen door familie en vrienden in Katwijk aan Zee. Lieve en ik vonden het heerlijk: heel de dag naar het strand en ijsjes eten. Na de vakantie had mijn vader als verrassing onze speelkamer omgetoverd tot een radiostudiootje voor mij. Hij had een oud bureau van mijn moeder omgebouwd; er zaten oude computers, apparatuur en mengpaneeltjes in. Echt te gek! Dit was mijn domein en ik heb er tot ik zes jaar later uit huis ging internetradio gemaakt.”

null Beeld

Hoe was het voor jou dat je moeder zo ziek was?

“Ik kan me van deze periode heel weinig herinneren. Ik weet dat mijn moeder in het ziekenhuis lag, maar de heftigheid van de situatie kan ik niet terughalen. Mijn ouders hielden ellende en dingen waar wij toch niets aan konden doen bewust bij ons weg en dat snap ik wel. Veel later begreep ik pas dat het voor mijn moeder kantje boord is geweest en dat het voor mijn vader een zware tijd was.”

Wat kun je je nog meer herinneren van de zomers uit je jeugd?

“Volgens mijn ouders waren Lieve en ik vroeger onuitstaanbaar voor elkaar. We klierden continu en daarom zat een vliegreis of lange auto-rit er niet in. Daarom gingen we iedere zomer naar de Nederlandse kust, naar Renesse of Egmond aan Zee. Tante Wil, de zus van mijn oma, was er ook altijd bij. Ik noem haar mijn surrogaatmoeder: ze was mijn beste vriendin in die tijd. Op zaterdag ging ik bij haar een broodje rosbief en soep eten en bleef ik logeren. Onze vakanties aan zee waren heerlijk. We fietsten door de duinen en de grootste beloning was een ijsje aan het eind van de rit.”

Domien: “Toen ik acht was, speelde ik elke avond ‘radiootje’ in de tuin en draaide ik de Smurfenhouse-cd.”  Beeld
Domien: “Toen ik acht was, speelde ik elke avond ‘radiootje’ in de tuin en draaide ik de Smurfenhouse-cd.”

Kon je de radio loslaten in de zomer?

“Nee, de helft van de kofferbak was gevuld met speakers, cd-spelers en cd’s. Iedere dag tussen zes en zeven uur ’s avonds speelde ik ‘radiootje’ in de tuin. Aan een tafel aan de ene kant van de tuin borrelden mijn ouders en tante Wil, aan de andere kant stond ik als achtjarige Smurfenhouse te draaien. Er luisterde niemand, maar ik had de tijd van mijn leven. De barbecue werd om vijf uur opgestookt, maar pas na mijn ‘radioprogramma’ mochten we eten. Nog steeds als ik Smurfenhouse hoor, ben ik direct terug in Renesse.”

Hoe is de band met je ouders nu?

“Goed! Mijn vader is inmiddels 74 en mijn moeder 66. Mijn vader heeft twaalf jaar geleden een herseninfarct gehad. Hij is sindsdien halfzijdig verlamd en mijn moeder zorgt voor hem. Ik vind het moeilijk om mijn rol hierin te vinden en vind al snel dat ik te weinig doe. Ik bel ze iedere maandagavond direct na mijn uitzending om de week en het weekend te bespreken. Ook probeer ik minimaal een keer per maand naar Tilburg te gaan, maar dat lukt in de zomer wat minder. Ik vind dat ik vaker moet gaan. Je gaat toch meer over de vergankelijkheid van het leven nadenken als je ouder wordt. Wat nou als ze er niet meer zijn, heb ik dan genoeg gedaan, genoeg aan ze gevraagd en weet ik wel wie mijn ouders waren? Het mooie is dat ik tijdens etentjes steeds meer over ze te weten kom omdat ze met allerlei anekdotes komen. Vorig jaar had mijn vader een oud fotorolletje gedigitaliseerd van een zomervakantie als tiener in Tsjechië. Zag ik opeens mijn vader als jonge adonis met vrienden en zijn vakantievriendinnetje. Natuurlijk hebben je ouders ook gefeest in de zomer, maar daar denk je niet aan als kind. We hebben daar een mooi gesprek over gehad.”

Wie zijn jouw radiohelden?

“Ik ben echt verliefd op de radio geworden door Rick van Velthuysen. Hij presenteerde bij Radio 538 een lunchprogramma met geluiden en typetjes. Door hem leerde ik dat je niet alleen met muziek een wereld van verbeelding kan opbouwen. Later ontdekte ik Ruud de Wild met Sander de Heer en Jeroen Kijk in de Vegte bij 3FM. De chemie tussen deze drie mannen... ik vind het nog steeds het beste radioprogramma ooit. Ik zorgde ervoor dat ik om vier uur thuis was om naar ze te luisteren. Deze mannen hebben echt het vuur in mij opgestookt. Bij 3FM ontdekte ik radiomakers als Giel Beelen, Coen Swijnenberg en Michiel Veenstra; van hen heb ik veel in me zitten als radiomaker. Op mijn achttiende werd ik gescout door 3FM en werden zij mijn directe collega’s, dat was heel maf.”

null Beeld

Je maakt nu ook de succesvolle podcast Man, man, man, de podcast met Bas Louissen en Chris Bergström. Hoe is dit ontstaan?

“Met Bas en Chris heb ik een radioprogramma gemaakt. Nadat dat stopte, gingen we onze eigen weg. Vier jaar geleden zei Bas: we moeten vaker samen een biertje drinken. En toen ontstond het idee voor een podcast als plek om een biertje te drinken en bij te praten. Zeven seizoenen lang was de insteek: de zoektocht naar mannelijkheid. Nu bespreken we de week, het leven en elkaar. Vooraf komt iedereen met onderwerpen, maar negen van de tien keer verloopt het gesprek heel anders. Het is echt superleuk om te doen en we hadden nooit gedacht dat het zo’n succes zou worden, met zelfs een theatertour.”

Wat is voor jou het verschil met radio maken?

“Podcast maken is veel persoonlijker. Radio maken is meer een wiskundige formule die niemand kent. Je bent bezig met hoe je een nummer goed aan elkaar praat of hoe je een brug maakt naar een eindgrap. Bij een podcast zijn er minder kaders. Dat maakt het soms lastiger, je moet uitkijken dat je niet gaat zwetsen. Ook merk ik dat rondom podcasts hetzelfde sentiment hangt als voorheen rondom radio. Vroeger kwamen mensen thuis om radio te luisteren, of ze namen een programma op en praatten samen na. Nu hoor ik dat mensen podcastafleveringen opsparen en bijvoorbeeld tijdens een roadtrip samen afluisteren. En ook dat mensen napraten als ze een aflevering hebben geluisterd. Heel cool! Voor mij is radio én podcasts maken een lekkere combinatie.”

Je leeft je jongensdroom, valt er nog meer te dromen?

“Als jongetje wist ik niet dat je van radio maken je werk kon maken, maar ik wíst dat ik plaatjes wilde draaien waar mensen naar zouden luisteren; dat was mijn ambitie. Dat ik op mijn achttiende al een kans kreeg bij 3FM ging sneller dan ik had verwacht en ik zit nu bij Qmusic helemaal op mijn plek. Ik heb hard gewerkt, maar ook geluk gehad dat ik op het juiste moment ben ingestroomd. Ik vind het lastig om hardop te zeggen dat ik getalenteerd ben. Maar dat komt ook doordat er nog genoeg dagen zijn dat ik na een uitzending denk: dat moet morgen beter. Ik wil mijn programma en mezelf nog beter maken, want er is een groot verschil tussen Domien op de radio en Domien in de podcast. Ik word volwassener, weet wie ik ben en het is tijd om dat op de radio meer te laten horen. Het hoeft geen grote meningenshow te worden, maar mijn opinie mag wel wat duidelijker naar voren komen. Niet omdat die er zozeer toe doet, maar om een nog betere band met de luisteraar op te bouwen. Dat vind ik best lastig. Want, wat wil ik dat mensen van me weten? Dat ze weten dat mijn kat Decibel heet, of dat ze weten hoe ik iemand liefheb? Misschien wel allebei.”

null Beeld

Op welk strand ben jij deze zomer te vinden?

“Ik ga tweeënhalve week naar Kroatië. Ik vind het moeilijk om de eerste dagen van mijn vakantie mijn werk los te laten; vaak check ik nog mijn werkmail. Na twee weken wil ik wel weer naar huis, dan mis ik mijn kat, de radio en heb ik zin om te werken. Ja, ik ben wel een behoorlijke workaholic.”

En welk liedje brengt jou direct in vakantiemodus?

“Het nummer Boa sorte van Vanessa da Mata en Ben Harper. Dat is een heerlijk zomers Portugees-Engels nummer en gaat direct aan als ik op mijn vakantiebestemming ben aangekomen. Maar ook als ik het in de winter aanzet, waan ik me op het strand en kan ik de zee al horen ruisen en de palmen horen wuiven. Dat is dus precies wat muziek kan doen, mooi!”

Meer Domien Verschuuren

Domien Verschuuren (1988, Tilburg) is dj, presentator en voice-over. Op zijn achttiende wordt hij gescout door 3FM, waar hij diverse radioprogramma’s presenteert. Sinds 2018 werkt hij bij Qmusic en presenteert hij de meest succesvolle middagshow van de radio, De middagshow, en De Nederlandse top 40. Daarnaast maakt hij de populaire podcast Man, man, man, de podcast samen met Bas Louissen en Chris Bergström, waarmee ze dit jaar ook in het theater stonden.

Heeft Domien ooit een zomerliefde gehad? Zou hij ooit op fietsvakantie gaan en sport hij op vakantie? Op Libelle TV onthult hij al zijn zomergeheimen.

Styling: Inge Holkenborg | Haar en make-up: Astrid Timmer | Met dank aan locatie: Ohana Beach Zandvoort. M.m.v. Mango (overhemd en spijkerjack), Zara (linnen broek, gympen), Borsalino via The English Hatter (hoed), G-Star (shirt), Levi’s 502 (broek)

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden