PREMIUM

Zanger Nielson (32): “Mijn hele leven was al uitgestippeld. Dat wilde ik niet”

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

We kennen Nielson (32) vooral van zijn zomerhit Sexy als ik dans. Komend najaar staat hij in het theater met bekende én nieuwe liedjes die persoonlijker zijn dan ooit. “Ik probeer bewust naar geluksmomenten te zoeken.”

Caspar PistersPetronellanitta

Tussen twee foto’s door pingelt Niels Littooij (32) een paar akkoorden op een piano die in de ruimte staat. We zijn in Dordrecht, in het sfeervolle restaurantgedeelte van Bluebirds in the Backyard, waar de foto’s bij dit verhaal worden gemaakt. Hij stopt abrupt. “O, op het bordje staat dat je er niet op mag spelen.” Een aanstekelijke lach en dan verontschuldigend: “Het is toch een beetje als zo’n rode knop waarbij staat: hier niet op drukken.”
In het land is Niels bekend als Nielson. Hij had al een paar grote hits toen hij zeven jaar geleden met een gitaartje op het Amsterdamse Leidseplein ging staan en daar tussen het winkelend publiek zijn opgewekte liedje Sexy als ik dans zong. De registratie van dat optreden werd bijna dertig miljoen keer bekeken op YouTube. Op Spotify werd het nummer veertig miljoen keer gestreamd; de hele natie danste mee. Nederlandstalige muziek wat cooler maken was toen zijn missie, vertelt hij. Als je bedenkt dat Nederlandstalige muziek nu veelzijdiger is dan ooit, zou je kunnen stellen dat die missie is geslaagd. Niels: “Toen ik bekend werd, had je in mijn genre eigenlijk alleen Gers Pardoel. Radiostations hadden ruimte voor één Nederlandstalig nummer in hun uitzending. Als Gers toevallig een betere song had, was ik de sjaak. Onze releases probeerden we op elkaar af te stemmen. Met alle respect voor al die andere Nederlandstalige artiesten overigens, maar ik wilde Nederpop wat frisser neerzetten. Zoals Doe Maar en Het Goede Doel destijds een nieuw geluid brachten.”

null Beeld

Je meldde je aan bij de Herman Brood Academie omdat je hiphop wilde maken.

“Ik luisterde veel naar hiphop in die tijd. Daarvoor schreef ik eigenlijk al liedjes, samen met mijn vader, en ik speelde in bandjes. Muzikaal heeft hiphop mijn sound beïnvloed. In de puberteit begon ik te rappen, het was mijn manier om me te verzetten.”

Waar verzette je je tegen?

“Tegen mijn ouders vooral. Mijn broers en ik zijn kerkelijk opgevoed en eigenlijk was mijn hele route al uitgestippeld. Je doet je catechisatie en je geloofsbelijdenis, je vindt een mooie vrouw, baan erbij en klaar. Iedereen in mijn omgeving kleurde binnen de lijntjes, bijna al mijn broers hebben die route ongeveer gevolgd. Dat burgerlijke leven wilde ik niet.”

null Beeld

Hoe was opgroeien in zo’n grote familie?

“Ik vond het fantastisch. Mijn broers zijn nog steeds mijn grootste vrienden. Vrienden die je bij je geboorte cadeau krijgt, zo zie ik het. Ik heb maar een paar herinneringen aan hoe dat was, met z’n allen in een huis. Die zijn heel mooi, maar het hield snel op: mijn ouders scheidden toen ik negen was. De jongste drie – onder wie ik – gingen naar mijn moeder, de oudste drie bleven bij mijn vader.”

Was de scheiding heftig voor je?

“Toen zeker. In mijn klas was ik nagenoeg de enige met gescheiden ouders, in kerkelijke kring was dat not done. Klasgenoten begrepen het niet. Het ergst vond ik dat ik niet mocht kiezen bij wie ik wilde wonen, terwijl ik het liefst bij mijn drie oudste broers wilde blijven. De rechter bepaalde anders. We zagen elkaar nog wel hoor, maar het werd toch anders. Bij mijn moeder was ik opeens de oudste. Als dingen niet goed gingen, kwam het op mij aan. Mijn moeder was zwaar overwerkt, ze werkte negentig uur per week als vrachtwagenchauffeur. Ze wilde dat het ons aan niets ontbrak, wat fantastisch is en lief. Alleen was ze er nooit. Ik moest op mijn negende samen met mijn broertjes het huishouden draaiende houden. Dat werkte natuurlijk niet. Ik clashte met mijn moeder – we lijken ook nog eens op elkaar. Toen ik op mijn veertiende de keuze wel mocht maken, ben ik naar mijn vader gegaan.”

null Beeld

Is het met je moeder weer goed gekomen?

“Grappig genoeg vrij snel al, de spanning was meteen weg. We hadden nog even ruzie omdat ik mijn slaapkamer wilde houden, terwijl mijn broertjes een kamer moesten delen. Dat mocht dus niet en daar was ik verbitterd over. (lacht) Toen ik eenmaal bij mijn vader woonde, bracht ik alsnog de meeste tijd door bij mijn moeder. Later hebben we erover gepraat. Ik heb haar erg gekwetst toen, maar ze was ook trots. Ze zei: ‘Je wist zo goed wat goed was voor jou.’ Echt een moederhart: laat hem maar gaan dan.”

Wanneer kreeg je het idee dat je van muziek je carrière zou kunnen maken?

“Dat heeft lang geduurd. Toen Sexy als ik dans een hit werd, bekroop dat gevoel me even: ik ben er, het is me gelukt nu, toch? Ik was zo’n vijf jaar bezig, het was mijn vierde hit. Ik kwam er vrij snel achter dat het zo niet werkt. Twee, drie jaar lang stond ik vervolgens droog, muzikaal was ik totaal de kluts kwijt. Ik ging mezelf kopiëren omdat ik dacht: dit is wat ik moet maken, want het is wat mensen van me willen horen. Achteraf denk ik: als ik in één lijn door was gestegen, was ik nu een naar ventje geweest.”

null Beeld

Hoe kwam je door die moeilijke jaren heen?

“Ik heb altijd een enorme drive gehad. Ongezond zelfs, maar het heeft me wel ver gebracht. Vroeger op school al voelde ik me de underdog. Bij voetbaltoernooien en talentjachten werd ik altijd tweede. Zelfs toen ik succes kreeg, bleef dat idee hangen. Dus ik bleef gaan, ook nadat ik mijn eerste hits scoorde. De eerste vijf jaar waren daardoor succesvol, maar ik brandde op. Ik moest mezelf opnieuw uitvinden. Hoe wil ik dit in de toekomst doen? En vooral: hoe wil ik me voelen?”

Waar kwam dat minderwaardigheidscomplex vandaan?

“Op school al was het zo dat alle meisjes met mij omgingen, maar nooit om met me te daten. In die periode ging ik ook elk jaar op kamp met de kerk, wat eigenlijk heel tof was altijd. Met één meisje had ik op dat moment een wat lastige verhouding. Zij kwam naar me toe: ‘Kun je zo naar de loods op het terrein komen, we willen wat met je bespreken’. Er was een kring gemaakt met in het midden een lege stoel, voor mij. Ik kreeg daar een interventie op mijn persoonlijkheid, zeiden ze. Waar het op neerkwam, is dat de mensen om wie ik het meest gaf mij collectief vertelden wat ze niet leuk aan me vonden. Het waren mijn vrienden. Dat heeft er flink ingehakt. Een van mijn broers was ook op het kamp, hij kwam na tien minuten binnen en haalde me daar weg. Ik kan er nu over vertellen zonder er iets bij te voelen, maar daar is dat idee minder waard te zijn dan anderen begonnen. Later is één iemand er nog op teruggekomen. Dat vond ik wel dapper. Ik begreep dat de helft het er helemaal niet mee eens was, die deden mee omdat ze zelf niet op die stoel terecht wilden komen. Toen dacht ik: ik ga jullie allemaal laten zien dat ik de beste ben. Ben ik niet natuurlijk, maar het heeft het vuur wel flink opgestookt.”

null Beeld

Je gaat voor het eerst een theatershow doen. Hoe is dat anders dan je reguliere concerten?

“Ik wil het theater gebruiken om persoonlijker te worden en mijn publiek vertellen over waar ik vandaan kom. Hoe de jongen die ik was de man werd die ik vandaag ben.”

Wat kom je tegen over jezelf bij het voorbereiden van dat programma?

“Wat een grote rol speelt is een gebeurtenis twee jaar geleden. Mijn neef is toen overleden, 28 jaar oud, hij had leukemie. We waren enorm close. Zeker een jaar lag ik er volledig af, het heeft mij heel erg veranderd. Mijn drijfveer en de manier waarop ik naar alles kijk. Ik wil een inkijkje geven in het proces dat ik heb doorgemaakt.”

Wat is er te halen voor anderen in wat je hebt doorgemaakt?

“Het ligt aan de basis van mijn huidige single Stralen die het einde vormt van mijn rouwproces. Ik ga ook maar gewoon met de billen bloot, mijn vrouw Hanna gaat ’s avonds een uurtje eerder naar bed dan ik. Voor mij altijd fijn om dan even op mezelf te zijn, maar toen Nathan overleed, werd dat een naar moment, eenzaam. Ik hoefde maar even naar zijn foto te kijken en ik ging weer onderuit. Ik dacht: we gaan allemaal door, maar het wordt nooit meer net zo leuk. Op een avond ging ik weer jankend door zijn foto’s, toen er iets bijzonders gebeurde, ik kreeg de slappe lach. Nathan was een idioot die vaak rare dingen deed. Hij stuurde eens een foto van hem naakt in de trein. Dat je denkt: why? ‘Heb je gelachen?’ vroeg hij dan. ‘Nou, daarom dus’. Om drie uur ’s nachts realiseerde ik me dat opeens. Hij doet nog steeds wat hij deed toen hij nog leefde, hij straalt. En ik dacht: het wordt tijd dat ik ook weer ga stralen. Dat lukt de ene dag minder dan de andere dag, hé. Ik loop niet rond als een soort clown. Maar ik probeer wel bewust naar geluksmomenten te zoeken en dat kan iedereen. Als je opstaat en alles doet het, dat is toch fantastisch? Je voelt de zon, je kunt contact maken met mensen. En je weet niet wanneer het ophoudt.”

null Beeld

Hoe heb je je vrouw Hanna ontmoet?

“Voordat ik voor muziek koos, heb ik een halfjaar een opleiding voor onderwijsassistent gedaan. Op de eerste dag kregen we de opdracht om voor iemand een cadeautje te kopen van een euro, maar ik had geen geld op zak. Hanna gaf me een euro, dat was ons eerste contact. Ik heb daarna echt mijn best voor haar moeten doen. Ze kwam net uit een relatie en was totaal niet op zoek naar iemand, dus ik werd haar beste vriend – zoals gewoonlijk, haha. We wisten allebei wel dat er meer speelde, maar daar hadden we zeker een jaar voor nodig.”

Wat maakt haar jouw ideale vrouw?

“Ze is nonchalant en geeft niet om de mening van anderen. Dat is voor mij heerlijk, ze is de perfecte persoon om bij te zijn. Ik sta juist altijd aan om ervoor te zorgen dat iedereen zich maar goed voelt. Ik was vrij snel verliefd, zij niet. Maar ik kan goed volhouden. (lacht.) We zijn nu vijftien jaar samen.”

null Beeld

Je komt uit een grote familie. Wil je zelf graag vader worden?

“Voorheen was ik daar niet zo stellig in, maar tegenwoordig denk ik: als het nu gebeurt, zou ik dat leuk vinden. In de periode dat mijn neef overleed, kwam ook mijn grootvader te overlijden. Hij had een gigantische familie die hem heeft verzorgd tot het laatste moment. Ik dacht: dit is echte rijkdom. Sindsdien ben ik om. Ik wil graag kinderen, ja.”

Tijdens corona zijn jullie samen aan het bakken geslagen.

“Waar heb je dit nu weer vandaan? Klopt inderdaad. Ik ging door een rouwproces, ik was veel weg of zat in mijn studio in het tuinhuisje. Ik dacht: we moeten ook dingen samen blijven doen. Dus we zijn gaan bakken. Dat was hartstikke leuk. Hanna is er goed in. Met alles in huis eigenlijk. Zij zet thuis de kasten in elkaar. Ik mag haar dan iets te drinken brengen, dat is mijn taak.”

Meer nielson

In 2012 leerde Nederland Niels kennen toen hij deelnam aan het programma De beste singer-songwriter van Nederland. Hij maakte nummers als Beauty & the brains en Mannenharten (met Bløf) en in 2014 scoorde hij met Sexy als ik dans een dikke zomerhit. Zijn nieuwe single Stralen schreef hij in opdracht van het KWF. Niels is getrouwd met Hanna, ze wonen in Dordrecht.

Styling: Kimberley Wenas. | Haar en make-up: Carmen Zomers. | M.m.v. Bluebirds in the Backyard (locatie), COS (overhemd, broek), Levi’s (gympen), Arket (T-shirt), Zara (T-shirt, jacket), Topman (broek), Reebok (sneakers)

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden