Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Zo kom je volgens experts wél weg met een leugen

Het zit niet mee in politiek Den Haag. Donderdagmiddag was er een Kamerdebat waarin Mark Rutte zich moest verantwoorden voor onwaarheden die hij vertelde aan de media. Zelf zegt hij zich niets te herinneren, maar andere Kamerleden geloven daar niks van. Hoe kom je wél weg met een leugen?

Kajsa Ollongren en Annemarie Jorritsma, verkenners voor het nieuwe kabinet, hebben onlangs hun taak neergelegd nadat aantekeningen van gesprekken zijn uitgelekt. Het ging om een lijst met aandachtspunten die Ollongren had voorbereid voor haar gesprek met Mark Rutte en Sigrid Kaag.

Advertentie

‘Pieter Omtzigt functie elders’

Er was onder andere iets te lezen over een functie elders voor Pieter Omtzigt van het CDA. Demissionair president Mark Rutte zei daarover tegen de media dat híj het ‘in ieder geval niet had gehad over Pieter Omtzigt’. Donderdagochtend werden er echter formatiestukken vrijgegeven waaruit bleek dat Rutte wel degelijk uitspraken heeft gedaan over Omtzigt. Hij had namelijk geopperd om Omtzigt minister te maken.

Slap excuus

Donderdagmiddag vond er daarom een Kamerdebat plaats waarin Rutte zich moest verantwoorden. “Ik heb naar eer en geweten de pers te woord gestaan. Ik heb me dat gesprek achteraf verkeerd herinnerd”, was de verklaring van de VVD-leider. Een slap excuus, vonden de andere Kamerleden.

Patroon van vergeetachtigheid

Op Twitter merkt Jesse Klaver op: “De memo’s van de dividendbelasting, slachtoffers in Hawija, Teevendeal, Datsjabezoek Halbe Zijlstra, Omtzigt. Iedere keer als Rutte in de problemen komt, dan laat zijn geheugen hem in de steek.” Ook Sigrid Kaag kaartte aan dat ze vindt dat er een ‘patroon is van vergeetachtigheid bij Rutte’.

Cursus liegen

Hoewel Rutte stellig volhoudt dat hij ‘echt niet meer wist wat hij heeft gezegd’, geloven de andere Kamerleden niet dat hij de waarheid spreekt. Deze zes tips uit een cursus liegen, zorgen ervoor dat je wél met een leugen wegkomt (en dus ook leugens van anderen kunt ontrafelen):

1. Voorkom knikkende knieën

Mensen die liegen hebben vaak knikkende knieën of maken andere onrustige bewegingen met hun benen of voeten. Je kunt daarom het best je benen verstoppen onder een tafel.

2. Niet je gezicht aanraken

Onderzoek toont aan dat leugenaars vaak hun neus aanraken. Hoewel er ook onderzoeken zijn die dit weerleggen, doe je er toch goed aan om niet te veel aan je gezicht te zitten tijdens het vertellen van een leugen.

3. Houd oogcontact

Mensen kun je vaak betrappen op een leugen, omdat ze oogcontact vermijden. Een goede leugenaar kijkt de ander altijd in de ogen aan, maar zorgt er wel voor dat hij of zij niet staart.

4. Maak natuurlijke gebaren

Uit onderzoek blijkt dat mensen die liegen minder gebruik maken van ondersteunende gebaren. Waarschijnlijk heeft dat ermee te maken dat de leugenaar wil voorkomen dat hij onrustige bewegingen maakt. Onrust wordt namelijk gezien als een teken van stress.

5. Wees beknopt in je verhaal

Tijdens het vertellen van een leugen is het verstandig om een niet te moeilijk en uitgebreid verhaal op te hangen. Alles wat je zegt, moet je namelijk goed onthouden. Je kunt dus beter niet te veel in detail treden.

6. Liegen is zilver, zwijgen is goud

Het allerbest is natuurlijk om eerlijk te zijn, of gewoon niets te zeggen in plaats van dat je een leugen vertelt. Je kunt immers nooit worden aangesproken op iets wat je niet hebt gezegd.

Bekijk hier het fotoalbum van Mark Rutte:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Lichaamstaal. Beeld: Brunopress.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dagboek van Willeke: "Papa wil zo graag vrienden met ons zijn"

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Advertentie

Zaterdag 17 april

Het is schitterend weer, dus mama heeft besloten dat het tijd is voor ons om in de buitenlucht iets leuks te doen. Ze heeft mijn vader gevraagd om ons mee “naar de hei of zo” te nemen, “als ze maar niet hier de hele dag op de bank liggen.” Robbert is bloedchagrijnig, anders had ik het nog wel gezellig gevonden. Hij moet eigenlijk leren, en is als de dood om voor zijn eindexamens te zakken. Hij is met zijn foto’s toegelaten tot de kunstacademie en moet nu alleen nog de eindstreep zien te halen. Dat zijn toekomst, kunst maken in een grote stad, nu op nog lossere schroeven staat doordat mijn moeder vindt dat een ochtendje frisse lucht hem goed zal doen, kan hij niet verkroppen. Hij ligt dus languit op de achterbank van de auto te mokken, en ik zit voorin, naast papa.

Lentelucht

“Nou jongens, lekker de wilde natuur in! Dat zal ons allemaal goed doen. Je kunt niet de hele dag je hersens laten kraken!” roept hij naar Rob, die niets terug zegt. “Vinden jullie het niet schitterend hier? Ik zou mijn linkerhand geven voor een huisje op het platteland. Adem eens die lentelucht in!”

“Adem maar niet al te diep in,” zegt Rob, “dan krijg je mest in je longen.”

“Laat hem maar pap,” zeg ik, “hij heeft ook nog eens mot met z’n vriendje.”

“Wil, bemoei je nou eens met je eigen zaken,” zegt Rob.

“Oh, is er iets met Stelios? Je mag mij alles vertellen, hoor. Ik heb in mijn tijd ook flink wat vriendinnetjesdrama gehad.” Hij lacht over zijn schouder naar de achterbank. Ik kijk even naar mijn vader en laat me overweldigen door een vreemd schuldgevoel. Hij wordt oud. Bij zijn slapen is hij grijs, en het shirt met een rockband erop dat hij aanheeft zit hem net te strak. Ik kijk naar de hippe gympen die Rob voor hem heeft uitgekozen, en mijn hart breekt een beetje. Papa wil zo graag vrienden met ons zijn. Vader zijn vindt hij lastig, denk ik, liever is hij een stoere grote broer. Ik wou dat ik met hem kon praten over alles, over de dood van zijn dochtertje, over de komst van Titia, over mijn toekomst. Ik weet niet waar mijn leven heen gaat en hij ook niet. Daar zouden we over kunnen praten. Maar het is makkelijker om het over Rob’s problemen te hebben.

Vakantie samen

“Oké, oké, maar begin er nou niet over tegen mama,” zegt Rob, en hij hijst zich overeind. “Stelios is gewoon fokking weird aan het doen. We zijn binnenkort een jaar samen, en ik probeer steeds om hem enthousiast te krijgen voor een vakantie samen. Maar het duurt vaak uren of zelfs dagen voordat hij terugappt.”

“Misschien is hij druk aan het werk!” vergoeilijkt papa.

“In de hotelbusiness zeker? Dikke kans. We zitten in een pandemie. Nee, hij is vooral heel veel aan het feesten met vrienden. Ik zie hem steeds met allemaal… jongens op insta.” Er zit een snik in Robs stem, en ik heb spijt dat ik erover ben begonnen. Ik kijk uit het raam, waar een zonovergoten polder te zien is. “Jullie hebben elkaar gewoon te lang niet gezien,” zeg ik.

“Ja,” zegt Robbert, “ik moet naar Griekenland. Dan zie ik hem in het echt en komt het gewoon goed. Ik ga er zeker heen. Als ik niet hoef te herkansen…”

“Eh, ja, dat moet je maar met je moeder bespreken,” zegt papa, die zenuwachtig wordt van opvoedmomenten. “Maar doe jezelf nou niet tekort, jochie. Je bent veel te leuk om maar halve aandacht te krijgen van iemand. Je verdient iemand die het zeker weet.”

“Dat zal wel, maar ik heb ze niet bepaald voor het uitkiezen,” zegt Robbert met een wrang lachje.

“Onzin, ik vind dat je heel goed bent opgedroogd. Net zo knap als je vader! Je zult ze nog van je af moeten slaan.” Papa’s ogen lachen in de achteruitkijkspiegel naar Rob.

“Nou, genoeg gezeurd,” zegt Rob. “Waar blijft die hei van jou?”

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dagboek van Willeke: "Papa wil zo graag vrienden met ons zijn"

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Advertentie

Zaterdag 17 april

Het is schitterend weer, dus mama heeft besloten dat het tijd is voor ons om in de buitenlucht iets leuks te doen. Ze heeft mijn vader gevraagd om ons mee “naar de hei of zo” te nemen, “als ze maar niet hier de hele dag op de bank liggen.” Robbert is bloedchagrijnig, anders had ik het nog wel gezellig gevonden. Hij moet eigenlijk leren, en is als de dood om voor zijn eindexamens te zakken. Hij is met zijn foto’s toegelaten tot de kunstacademie en moet nu alleen nog de eindstreep zien te halen. Dat zijn toekomst, kunst maken in een grote stad, nu op nog lossere schroeven staat doordat mijn moeder vindt dat een ochtendje frisse lucht hem goed zal doen, kan hij niet verkroppen. Hij ligt dus languit op de achterbank van de auto te mokken, en ik zit voorin, naast papa.

Lentelucht

“Nou jongens, lekker de wilde natuur in! Dat zal ons allemaal goed doen. Je kunt niet de hele dag je hersens laten kraken!” roept hij naar Rob, die niets terug zegt. “Vinden jullie het niet schitterend hier? Ik zou mijn linkerhand geven voor een huisje op het platteland. Adem eens die lentelucht in!”

“Adem maar niet al te diep in,” zegt Rob, “dan krijg je mest in je longen.”

“Laat hem maar pap,” zeg ik, “hij heeft ook nog eens mot met z’n vriendje.”

“Wil, bemoei je nou eens met je eigen zaken,” zegt Rob.

“Oh, is er iets met Stelios? Je mag mij alles vertellen, hoor. Ik heb in mijn tijd ook flink wat vriendinnetjesdrama gehad.” Hij lacht over zijn schouder naar de achterbank. Ik kijk even naar mijn vader en laat me overweldigen door een vreemd schuldgevoel. Hij wordt oud. Bij zijn slapen is hij grijs, en het shirt met een rockband erop dat hij aanheeft zit hem net te strak. Ik kijk naar de hippe gympen die Rob voor hem heeft uitgekozen, en mijn hart breekt een beetje. Papa wil zo graag vrienden met ons zijn. Vader zijn vindt hij lastig, denk ik, liever is hij een stoere grote broer. Ik wou dat ik met hem kon praten over alles, over de dood van zijn dochtertje, over de komst van Titia, over mijn toekomst. Ik weet niet waar mijn leven heen gaat en hij ook niet. Daar zouden we over kunnen praten. Maar het is makkelijker om het over Rob’s problemen te hebben.

Vakantie samen

“Oké, oké, maar begin er nou niet over tegen mama,” zegt Rob, en hij hijst zich overeind. “Stelios is gewoon fokking weird aan het doen. We zijn binnenkort een jaar samen, en ik probeer steeds om hem enthousiast te krijgen voor een vakantie samen. Maar het duurt vaak uren of zelfs dagen voordat hij terugappt.”

“Misschien is hij druk aan het werk!” vergoeilijkt papa.

“In de hotelbusiness zeker? Dikke kans. We zitten in een pandemie. Nee, hij is vooral heel veel aan het feesten met vrienden. Ik zie hem steeds met allemaal… jongens op insta.” Er zit een snik in Robs stem, en ik heb spijt dat ik erover ben begonnen. Ik kijk uit het raam, waar een zonovergoten polder te zien is. “Jullie hebben elkaar gewoon te lang niet gezien,” zeg ik.

“Ja,” zegt Robbert, “ik moet naar Griekenland. Dan zie ik hem in het echt en komt het gewoon goed. Ik ga er zeker heen. Als ik niet hoef te herkansen…”

“Eh, ja, dat moet je maar met je moeder bespreken,” zegt papa, die zenuwachtig wordt van opvoedmomenten. “Maar doe jezelf nou niet tekort, jochie. Je bent veel te leuk om maar halve aandacht te krijgen van iemand. Je verdient iemand die het zeker weet.”

“Dat zal wel, maar ik heb ze niet bepaald voor het uitkiezen,” zegt Robbert met een wrang lachje.

“Onzin, ik vind dat je heel goed bent opgedroogd. Net zo knap als je vader! Je zult ze nog van je af moeten slaan.” Papa’s ogen lachen in de achteruitkijkspiegel naar Rob.

“Nou, genoeg gezeurd,” zegt Rob. “Waar blijft die hei van jou?”

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Deze nadelen kleven aan gewoon bakpapier

Niks is handiger dan bakken met bakpapier, zodat die cake of koekjes niet aan de bakplaat blijven pakken en de oven schoon blijft. En tóch moet je oppassen.

Bakpapier is een velletje papier dat speciaal voor het gebruik in de oven is bewerkt. Het is bedoeld om je bakplaat te beschermen of om je taartvorm of cakeblik te bekleden, zodat je de taart of cake makkelijk(er) uit de vorm krijgt.

Advertentie

Chemische stoffen

Ten eerste is het papier brandbaarder dan velen denken. Daarnaast kan bakpapier, net als bij sommige pannen met anti-aanbaklaag, een kleine hoeveelheid PFAS bevatten. Deze poly- en perfluoralkylstoffen kunnen schadelijk zijn voor de gezondheid. “De stof breekt heel lastig af in het milieu en dat is tegelijkertijd ook het zorgwekkende eraan”, legt voedselveiligheidsexpert Wieke van der Vossen van het Voedingscentrum uit in het ADHet blijft heel lang in het milieu zitten waardoor het kan ophopen tot hoeveelheden die schadelijk worden voor zowel mens als milieu.

Wat zijn PFAS?

PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen en is een verzamelnaam voor chemische stoffen die erom bekend staan niet of nauwelijks af te breken. Deze stoffen kan je binnenkrijgen via voedsel of verpakkingen waarin PFAS zijn verwerkt. Er wordt steeds meer bekend over de gevolgen van deze chemicaliën. Zo zorgen ze voor een verminderde reactie van het immuunsysteem. Ook werd in onderzoek een effect gevonden van PFAS’en op de leverfunctie, het cholesterolgehalte en het geboortegewicht.

Eenmalig gebruik

Gelukkig heeft de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid vorig jaar onderzoek gedaan naar PFAS. Daaruit blijkt dat de hoeveelheden die via bakpapier vrijkomen zeer laag zijn. Als je het bakpapier veilig gebruikt, is er niet zoveel aan de hand. “Je moet het dan wel bij eenmalig gebruik laten”, benadrukt Van der Vossen. Maar aangezien niet precies duidelijk is hoeveel PFAS één velletje bakpapier bevat, staat er ook geen ingrediëntenlijst achterop de verpakking waaraan je kunt aflezen of PFAS op zitten. Het advies is dan ook om het niet al te veel te gebruiken.

Alternatieven

Bak je veel? Dan is het wellicht een optie om de ecologische variant te gebruiken. Bovendien meldt producent Toppits dat het merendeel van het bakpapier op de Nederlandse markt vrij is van PFAS. Verder zijn alternatieven als aluminiumfolie of een siliconen bakmat een optie. Al kleven daar natuurlijk ook nadelen aan. Zo kun je een siliconen bakmat niet gebruiken bij temperaturen hoger dan 250 graden Celsius. En bij aluminiumfolie moet je weer oppassen met zure en zoute voedingsmiddelen. Want dan kan er aluminium vrijkomen en daar kun je weer nierklachten van krijgen. Aargh!

Zo bak je een tulband zónder tulbandvorm:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Deze nadelen kleven aan gewoon bakpapier

Niks is handiger dan bakken met bakpapier, zodat die cake of koekjes niet aan de bakplaat blijven pakken en de oven schoon blijft. En tóch moet je oppassen.

Bakpapier is een velletje papier dat speciaal voor het gebruik in de oven is bewerkt. Het is bedoeld om je bakplaat te beschermen of om je taartvorm of cakeblik te bekleden, zodat je de taart of cake makkelijk(er) uit de vorm krijgt.

Advertentie

Chemische stoffen

Ten eerste is het papier brandbaarder dan velen denken. Daarnaast kan bakpapier, net als bij sommige pannen met anti-aanbaklaag, een kleine hoeveelheid PFAS bevatten. Deze poly- en perfluoralkylstoffen kunnen schadelijk zijn voor de gezondheid. “De stof breekt heel lastig af in het milieu en dat is tegelijkertijd ook het zorgwekkende eraan”, legt voedselveiligheidsexpert Wieke van der Vossen van het Voedingscentrum uit in het ADHet blijft heel lang in het milieu zitten waardoor het kan ophopen tot hoeveelheden die schadelijk worden voor zowel mens als milieu.

Wat zijn PFAS?

PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen en is een verzamelnaam voor chemische stoffen die erom bekend staan niet of nauwelijks af te breken. Deze stoffen kan je binnenkrijgen via voedsel of verpakkingen waarin PFAS zijn verwerkt. Er wordt steeds meer bekend over de gevolgen van deze chemicaliën. Zo zorgen ze voor een verminderde reactie van het immuunsysteem. Ook werd in onderzoek een effect gevonden van PFAS’en op de leverfunctie, het cholesterolgehalte en het geboortegewicht.

Eenmalig gebruik

Gelukkig heeft de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid vorig jaar onderzoek gedaan naar PFAS. Daaruit blijkt dat de hoeveelheden die via bakpapier vrijkomen zeer laag zijn. Als je het bakpapier veilig gebruikt, is er niet zoveel aan de hand. “Je moet het dan wel bij eenmalig gebruik laten”, benadrukt Van der Vossen. Maar aangezien niet precies duidelijk is hoeveel PFAS één velletje bakpapier bevat, staat er ook geen ingrediëntenlijst achterop de verpakking waaraan je kunt aflezen of PFAS op zitten. Het advies is dan ook om het niet al te veel te gebruiken.

Alternatieven

Bak je veel? Dan is het wellicht een optie om de ecologische variant te gebruiken. Bovendien meldt producent Toppits dat het merendeel van het bakpapier op de Nederlandse markt vrij is van PFAS. Verder zijn alternatieven als aluminiumfolie of een siliconen bakmat een optie. Al kleven daar natuurlijk ook nadelen aan. Zo kun je een siliconen bakmat niet gebruiken bij temperaturen hoger dan 250 graden Celsius. En bij aluminiumfolie moet je weer oppassen met zure en zoute voedingsmiddelen. Want dan kan er aluminium vrijkomen en daar kun je weer nierklachten van krijgen. Aargh!

Zo bak je een tulband zónder tulbandvorm:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien