Alida (48) heeft al 7 jaar geen seks meer: “Mijn vriendinnen zeggen dat ik zin moet maken” Beeld Getty Images
Alida (48) heeft al 7 jaar geen seks meer: “Mijn vriendinnen zeggen dat ik zin moet maken”Beeld Getty Images

PREMIUM

Alida (48) heeft al 7 jaar geen seks meer: “Máák zin, zeggen mijn vriendinnen, anders gaat hij bij je weg”

Een ouder wordend lijf, pubers in huis, de overgang: het zijn voor Alida (48) allemaal redenen waarom ze geen zin meer heeft om te vrijen. Ze vreest alleen wel dat het geduld van haar man op een dag op is. “Hij is veel te jong om zijn leven als een seksloze bejaarde te slijten.”

Laura van der MeerGetty Images

“Tijdens een meidenavond zaten we met rode oortjes te luisteren naar de vrijgezelle vriendin in ons groepje. Ze vertelde hoe ze met haar nieuwe lover gevreeën had in de duinen. Ze konden simpelweg niet van elkaar afblijven en hadden daarom een rustig plekje uitgezocht waar ze elkaar de kleren van het lijf rukten. Ik zag haar stralen van lust en verliefdheid en was blij voor haar. Maar stiekem voelde ik ook jaloezie. Iedereen om mij heen lijkt seks te hebben en daar intens van te genieten. Zelf heb ik al zeven jaar geen seks meer met mijn man. Het voelt alsof er iets mis met mij is. Ben ik soms de enige van wie het niet meer hoeft, die nooit meer zin heeft, die het teveel gedoe vindt en er gewoon niet meer van kan genieten?

Mijn maatje

Ik ken het wel: die gepassioneerde seks in de verliefdheidsfase. Alles aan Luuk vond ik leuk, lekker en geil toen ik hem twintig jaar geleden leerde kennen. Hij was een gulle minnaar, hij liet me vrouw voelen in bed en verwende mij. Ik ben nooit het type geweest dat klaagde over de gebrekkige capaciteiten van haar man. Mijn man weet echt wel waar mijn clitoris zit, hij vindt het net zo belangrijk dat ik klaarkom en hij maakte er nooit een haastklus van. Ik voelde me aantrekkelijk, gezien, begeerd en bemind. Maar er is natuurlijk meer dan goede seks. Luuk is mijn maatje, ik kan op hem leunen en op hem bouwen. Ons fundament is goed en sterk. Toen we kinderen kregen, vreeën we minder vaak, maar het bleef altijd fijn. Ik telde mijn zegeningen.

Ik kan er dan ook niet precies de vinger op leggen wat er is veranderd. Het is een opeenstapeling van factoren. Allereerst de sleur: wanneer doet een jarenlang getrouwd stel het nog eens spontaan in de duinen zoals je avontuurlijke, vrijgezelle vriendin dat doet? Maar het zijn ook de praktische omstandigheden. Het lukt mij niet om me te laten gaan als je weet dat je slapende puberkinderen een kamer verderop liggen. En hoe kan ik me nog sexy voelen na twee zwangerschappen, keizersnedes, striae en een verdwenen taille? Dit lijf staat heel ver af van het figuur dat ik ooit had. ‘Je bent nog steeds prachtig’, zegt Luuk dan, maar ik geloof hem niet. Ik denk dan dat hij me probeert te paaien en hoopt dat ik ontdooi, want van zo’n inmiddels frigide vrouw als ik wordt geen man blij. Maar het lukt me gewoon niet om me over mijn weerstand heen te zetten. Ik heb flink last van de overgang, met bijbehorende opvliegers en nachtelijk zweten. Daarnaast heb ik ook last van eczeem. Dit zijn voor mij dodelijke factoren om in de stemming te komen. Ik kan me er alleen maar mee bezig houden hoe onbegeerlijk ik eruitzie, hoe moe ik ben van het werken, moederen en huishouden en dat ik in bed gewoon wil slápen. Tot groot verdriet van Luuk.

Seksloze bejaarde

‘Laat mij maar, het ligt niet aan jou maar aan mij’, zei ik een paar jaar geleden toen Luuk naast me in bed lag en avances maakte om me in de stemming te krijgen. In plaats van zich mokkend van me af te draaien, nam hij mij liefdevol in de armen. Ik kon alleen maar stilletjes huilen. Sindsdien heeft hij nooit meer een poging gedaan om met me te vrijen, waarschijnlijk uit angst voor de zoveelste afwijzing. ‘Maak toch gewoon zin’, zeggen vriendinnen. ‘Straks gaat hij bij je weg!’ Eerlijk gezegd vrees ik daar ook voor. Luuk is een aantrekkelijke man met een gezond libido. Hij is veel te jong om zijn dagen als een seksloze bejaarde te slijten. Toch kan ik me ook niet vinden in dit advies van mijn vriendinnen. Ik vind dat je seks moet hebben als je vanbinnen ‘ja!’ zegt, niet om een ander te pleasen. Ik zou ook nooit willen dat Luuk het tegen zijn zin met mij zou doen.

Tegelijkertijd vind ik ook niet dat ik hem een seksleven mag onthouden. Ik weet dat hij weleens porno kijkt en hij trekt zich ongetwijfeld af onder de douche. Maar seks is uiteraard ook iets wat je met elkaar wilt beleven. Ik heb weleens op het punt gestaan om hem te zeggen dat hij mijn goedkeuring heeft om betaalde seks buitenshuis te zoeken. Dan gaat hij in ieder geval niet vreemd en komt hij toch aan zijn trekken. Maar ook dat idee staat me tegen. De prostitutie vind ik een naar, schimmig wereldje. Wil ik daar mijn man op af sturen omdat ik nul libido heb? Al die jaren heb ik mijn kop in het zand gestoken. Ik hoopte dat het probleem zich vanzelf zou oplossen. Dat ik weer spontaan zin zou krijgen, of dat ik zou merken dat Luuk het ook wel goed vindt, een leven zonder seks. Maar ik krijg geen spontane zin. Wel neemt mijn angst alleen maar toe dat ik mijn fijne leven met Luuk en ons gezin kwijtraak, omdat hij me op een dag verlaat vanwege zijn seksuele frustratie. Het is tijd dat ik in actie kom. Ik wil weer de vrouw worden die ik ooit was.

Verdrietig en eenzaam

Een maand geleden heb ik de stap genomen om samen met Luuk naar een seksuoloog te gaan. Hij wist niet wat hij hoorde toen ik het hem vroeg, maar hij was gelijk bereid om met mij mee te gaan. Door deze stap te nemen heb ik eindelijk de roze olifant in de kamer benoemd. Luuk gaf bij de seksuoloog aan hoezeer hij mij al die jaren gemist heeft. Hoe hij zich afgewezen voelt en uit verbinding met me raakt. Alleen al door het gesprek hierover aan te gaan, zijn gevoelens te horen en mijn onzekerheden te uiten, maakt dat we meer oog voor elkaar krijgen, elkaar weer horen en zien.

Niet dat er meteen een oplossing is. Samen met de seksuoloog onderzoek ik nu de mogelijkheden om hormoonpleisters te plakken voor mijn overgangsklachten. Ook ben ik naakt voor de spiegel gaan staan om me bewust te worden van mijn lichaamsdelen die ik wel mooi vind. En last but not least ben ik voor het eerst sinds jaren aan zelfbeminning gaan doen. Door weer contact met mijn lichaam te maken kom ik eindelijk uit mijn hoofd, waar ik zo keihard aan het oordelen was over mezelf. Luuk en in hebben nog niet gevreeën samen, bewust niet, op advies van de seksuoloog. We knuffelen, strelen en kussen elkaar wel weer en ik merk hoe ongelofelijk fijn dat is. Het voelt alsof we weer op de goede weg zijn. Een seksloos leven maakt verdrietig en eenzaam. Een relatie verschraalt erdoor. En hoe mooi het ook is om elkaars maatje te zijn, uiteindelijk is het de kers op de taart als je ook weer elkaars lover bent.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden