Bianca Beeld Petronellanitta
BiancaBeeld Petronellanitta

PREMIUM

Bianca (51) zette een tattoo ter herinnering aan haar overleden man: “Ik twijfelde wel, hij hield niet van tatoeages”

Bianca Hoogerwaard (51) wilde al lang een tattoo als blijvende herinnering aan haar in 2010 overleden man Gert-Jan, die omkwam bij een motorongeluk. Twee jaar geleden kwam hij er eindelijk.

Krista IzelaarPetronellanitta

“Ik was net zwanger van onze tweede, de oudste was drieënhalf jaar oud, toen mijn man Gert-Jan met wat vrienden op motorvakantie in Duitsland ging. Ik had me geen moment zorgen gemaakt, Gert-Jan reed al heel lang motor en deed altijd voorzichtig. Maar toen stapte zijn broer op een maandag mijn werk binnen: Gert-Jan had een ernstig motorongeluk gehad en lag in het ziekenhuis. Het is inmiddels twaalf jaar geleden, maar ik kan het nog steeds niet zonder trillende stem vertellen. Nog voordat we het vliegtuig instapten, kreeg ik een telefoontje dat Gert-Jan was overleden. Hij was 42 jaar. In het vliegtuig naar Duitsland – ik wilde per se alsnog naar hem toe – heb ik non-stop gehuild. Gert-Jan was de liefde van mijn leven, we hadden het ontzettend goed samen. Ik was gevallen op zijn vrolijke, extraverte karakter, samen maakten we een feestje van het leven. Mijn zoon Robin moeten vertellen dat papa niet meer thuiskwam, is het moeilijkste wat ik ooit in mijn leven heb moeten doen. Echt beseffen deed hij het niet, misschien maar goed ook…

Ik ben altijd sterk gebleven, dat moest wel voor Robin en de baby die in mijn buik groeide. Ik móést door. Nooit heb ik getwijfeld of ik het in mijn eentje wel aankon met een kleuter en een baby. Wel was ik stikjaloers op andere gezinnen, ineens zag ik overal vaders. Het was ontzettend raar om van onze dochter Sanne te bevallen zonder Gert-Jan erbij. Dat klopte gewoon niet. Gelukkig was mijn moeder erbij. In de loop der jaren zijn Robin, Sanne en ik echt een drie-eenheid geworden. Een andere partner is er nooit gekomen. We missen Gert-Jan nog steeds, maar het verdriet is meer op de achtergrond geraakt.

Ik wilde al langer een tattoo als blijvende herinnering aan Gert-Jan, maar ik twijfelde. Hij hield namelijk helemaal niet van tatoeages. In 2013 kwam ik bij een waarzegger terecht. Hij zei: ‘Er is iets wat je wil en Gert-Jan wil je laten weten dat hij het heel mooi vindt.’ Die waarzegger had geen idee van mijn wens voor een tattoo, maar ik vatte zijn woorden op als Gert-Jans zegen. Toch duurde het nog een tijd voor hij erop zat. Uiteindelijk heb ik hem van mijn vriendinnen voor mijn vijftigste verjaardag cadeau gekregen, ontzettend lief. In mijn tattoo is een infinity-teken verwerkt als symbool voor mijn oneindige liefde voor Gert-Jan. De twee hartjes staan voor onze kinderen, de letters G.J. zijn in zijn eigen handschrift gezet. Ik liet hem tien jaar na zijn overlijden zetten op zijn geboortedag, een symbolisch moment. De tattoo staat eigenlijk op zijn kop, naar mij toe. Heel ongebruikelijk, volgens de tatoeëerder, maar ik wilde het plaatje zelf zien; deze tatoeage is echt voor mijzelf. Als ik ernaar kijk, komen allerlei fijne herinneringen naar boven. Alle reizen die we samen hebben gemaakt, het enorme verrassingsfeest voor Gert-Jans veertigste verjaardag, hoe hij als vader met Robin was… Ook al zit Gert-Jan vooral in mijn hart, ik ben blij dat hij nu ook op mijn lijf staat.”

Bianca Beeld Petronellanitta
BiancaBeeld Petronellanitta

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden