Waarom heb ik toen niets gezegd?

PREMIUMWaarom heb ik toen niets gezegd?

Chantal: “De fotograaf draaide de studio op slot en beval me te liggen. Ik zat in de val”

Waarom heb ik toen niets gezegd?Beeld Libelle

Grensoverschrijdend gedrag is – helaas – van alle tijden en het is daarom iets waar we het over moeten blijven hebben. Als les voor daders, als steun voor slachtoffers. Omdat victim blaming écht moet stoppen. In de wekelijkse rubriek ‘Waarom heb ik toen niets gezegd?’ delen lezeressen grensoverschrijdende situaties waarin ze verstijfden. Deze week Chantal (32), die werd aangerand tijdens haar modellenwerk.

Eva BredaLibelle

“‘Vind je het oké als ik de deur van de fotostudio op slot doe?’, vraagt de fotograaf me. ‘Tuurlijk.’ Als lingerie- en naaktmodel vind ik het zelf ook niet fijn als er plotseling iemand binnen kan komen lopen. En als de sleutel in de deur zit, voel ik me toch veilig. Ik kleed me uit, we maken wat testshots en de fotograaf vraagt me of ik me kan insmeren met babyolie. Het is mijn zoveelste naaktshoot voor een groot magazine, ik weet dat mijn huid mooier overkomt met wat olie erop.

‘Zou jij mijn rug kunnen insmeren?’, vraag ik de fotograaf. Hij is met zijn 60 jaar zeker 30 jaar ouder dan ik, maar het voelt niet intimiderend als hij mijn rug aanraakt. Dit is een professional die ik ken uit het vak en waar vele modellen fijn mee hebben gewerkt. Maar dan, tijdens het smeren, gaat zijn hand ineens tussen mijn benen. Ik verstijf. In mijn ooghoek zie ik dat de sleutel niet meer in de voordeur zit. De fotograaf beveelt me om te liggen en zonder een kik te geven doe ik wat hij zegt. Ik zit in de val.

Naaktmodel

Mijn eerste fotoshoot vond zo’n zes jaar eerder plaats. Via via kwam ik in aanraking met Burlesque, een high class dansvorm waarbij vintage kleding, showdance en striptease samenkomen. Ik was altijd een onzeker meisje, maar toen ik voor het eerst mocht kijken bij een show van een kennis was ik verkocht. Ik wilde dit ook! Ik kleedde me nooit helemaal uit, het publiek was respectvol en ik ontdekte dat Burlesque meer een kunstvorm dan een ordinaire striptease was. Toen ik door een fotograaf uit het publiek werd gevraagd om ook modellenwerk te doen in dezelfde stijl, was ik in de wolken.

Ik werkte met verschillende fotografen, bouwde een mooi cv op en droomde van een carrière als lingeriemodel. Vaak nam ik mijn vriend mee naar fotoshoots. Dan voelde ik me veilig. Want ook al kwamen mijn intieme delen nooit op beeld, je voelt je toch kwetsbaar als je enkel in lingerie of zelfs naakt voor de camera staat.

Die ene fotograaf

Ik was voorzichtig door voor iedere shoot collegamodellen te vragen naar hun ervaringen met de fotograaf. Toen mijn vriend niet mee kon naar een fotoshoot, deed ik nog eens extra navraag. Niets deed me vermoeden dat de fotograaf kwaad in de zin had, tot die plotselinge hand tussen mijn benen.

Nadat ik ontdekte dat de sleutel weg was en ik dus echt opgesloten zat, durfde ik niet tegen te stribbelen. De fotograaf sprak me streng toe over allerlei dingen die ik bij mezelf én hem moest doen. Ondertussen likte hij over zijn lippen van genot. Ik onderging de seks, een half uur lang. Mijn lijf was in de kamer, in mijn hoofd was ik ergens daar ver vandaan. Dat ik nooit akkoord had gegeven om seks met hem te hebben, dat ik niet reageerde op wat hij me zei of vroeg, deed hem niets.

Eerder gebeurd

Achteraf baalde ik van mezelf. Dit was me namelijk een jaar eerder ook eens overkomen. Het was een trauma dat ik ver had weggeduwd. ‘Doe je benen eens wijd voor de camera’, bleef die fototgraaf me opdragen. Ik weigerde. We hadden afgesproken: géén intieme delen op de foto. Met enige tegenzin ging de fotograaf daarmee akkoord. Maar na de shoot kwam zijn naarste kant naar voren. Met een smoesje wist hij me liggend op bed te krijgen en voor ik het wist zaten zijn handen overal. Ook toen verstijfde ik.

Na dat incident voelde ik me zo dom, zo schuldig. Ik was degene die zich uitkleedde voor de camera. Ik was degene die niet terug vocht toen ik werd aangeraakt. Ik was degene die fout zat. Ik durfde niets tegen mijn vriend te zeggen. Want ik was vreemdgegaan, toch?

Aangerand

Maar toen ik na die tweede aanranding beduusd in de auto stapte, wist ik: dit alles was niet mijn schuld, ik was aangerand. Misschien was het de angst die ik tijdens de seks had gevoeld – het angstzweet droop letterlijk langs mijn benen.

Misschien was het de dwingende manier waarop de fotograaf me seksuele opdrachten gaf. Misschien was het de #metoo-beweging die inmiddels langzaam opkwam. Ineens realiseerde ik me dat ik dit alles nooit had gewild. Alles in me zei ‘nee’, het was mijn lijf dat me weerhield te vluchten.

Freeze-reactie is normaal

Door therapie en verhalen rondom seksueel misbruik in de media, ben ik steeds meer gaan geloven dat dit niet mijn schuld was. Inmiddels weet ik dat een freeze-reactie heel normaal is tijdens een aanranding.

Maar van binnen knaagt er nog steeds een beetje schuldgevoel. Vooral de politie heeft dat aangewakkerd, toen ik na therapie eindelijk de moed vond om aangifte te doen. ‘Misschien probeer je deze fotografen gewoon zwart te maken. Jij hebt toch zelf gekozen voor een naaktshoot?’, was de reactie. Maar wie instemt met een lingerie- of naaktshoot, geeft géén toestemming om aangeraakt te worden. Ik heb al jaren niets gehoord over de aangifte.

Meer vrouwen aangerand

Om te voorkomen dat andere modellen zich net zo schuldig voelden als ik, ben ik gaan werken bij een modellenmeldpunt. Plotseling hing ik aan de lijn met een meisje dat aangerand was door dezelfde fotograaf als ik. En even later kwam er nóg iemand met haar verhaal, en nog één. Ik hoop dat alle meiden de moed vinden om aangifte te doen, zodat we een sterkere zaak hebben en deze mannen worden gestopt.

Bekende Nederlanders worden door het slijk getrokken als dit soort verhalen naar buiten komen. Maar voor mij voelt het nu alsof je als ‘gewone Nederlander’ doodleuk je gang kan gaan.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden