Christel werd getroffen door een windhoos Beeld Petronellanitta
Christel werd getroffen door een windhoosBeeld Petronellanitta

PREMIUM

Christel werd getroffen door een windhoos: “Hoe is het mogelijk dat we dít overleefd hebben?”

Het huis van Christel Brunger (52) in Zierikzee werd verwoest tijdens een windhoos: “Ineens zagen we een bouwkeet door de lucht vliegen”

Krista IzelaarPetronellanitta

“Op die maandag 27 juni was ik aan het genieten van mijn eerste vakantiedag. Nog in pyjama was ik ­boven in mijn slaapkamer wat aan het rommelen toen ik naar buiten keek. Wat gek, dacht ik, de lucht was aan één kant pikzwart, aan de andere kant stralend blauw. Ik riep mijn negentienjarige zoon Quinten en samen stonden we naar buiten te kijken toen het plotseling begon te stormen. Takken, dakpannen, van alles vloog door de lucht. Binnen een paar seconden werd het nog erger en we zagen ineens een hele bouwkeet de lucht in vliegen.

“Nu naar beneden!”, riep Quinten. “In de kelderkast.” Ik was blij dat hij de leiding nam want ik kon niet meer helder denken. Trillend en huilend zat ik in de kelderkast. Ik dacht aan mijn hond in de woonkamer en aan mijn twee katten, zouden ze veilig zijn? Na een paar seconden was het razen voorbij, maar ik hield mijn hart vast toen ik uit de kast kwam.”

Ravage na windhoos

“In de woonkamer stond niks meer op zijn plek, gelukkig liep de hond nog rond. De werklui, dacht ik paniekerig. Ze waren al dagen bezig om ons huizenblok te renoveren, alles stond in de steigers. Ik rende naar buiten, daar was de ravage niet te overzien. Alle steigers waren ingestort, overal lag puin. Als er maar niemand onder ligt, dacht ik. Toen zag ik dat het hele dak van ons huis was gewaaid. Niet te bevatten. Eén werkman was gewond, hij had een stuk steiger tegen zijn rug gekregen. De rest was net op tijd naar beneden geklommen, ze hadden op het dak gestaan toen de windhoos eraan kwam.

Met mijn zoon ben ik nog naar binnen gegaan. Heel onverstandig achteraf, het was helemaal niet veilig. Het is zo onwerkelijk om in je slaapkamer te staan waar geen dak en geen plafond meer op zit. Als we daar waren gebleven tijdens de tornado weet ik niet of we het hadden overleefd. Het is maar goed dat mijn zoon zei dat we naar beneden moesten gaan, ik was misschien aan de grond genageld naar buiten blijven kijken, zo ­gebiologeerd was ik.

Ik was de weg kwijt en wist niet wat ik met mezelf aan moest. De brandweer was gearriveerd, we mochten niet meer naar binnen. Ik kon onder begeleiding van een brandweerman wel even wat kleren pakken, maar had alleen wat truien en vesten mee gegrist, niet eens een broek, terwijl ik nog steeds in mijn ­pyjama liep. Diezelfde avond kon ik gelukkig terecht in hotel De Zeeuwse Stroom in Renesse, mijn zoon ging naar vrienden. Het hotel ving slachtoffers op, heel fijn. Pas toen besefte ik dat er veel meer mensen waren getroffen in Zierikzee, de volgende ochtend aan het ontbijt zag ik allemaal bekenden uit de buurt.”

Confronterend

“Ik heb een moeilijke periode achter de rug, waarin onder andere mijn moeder overleed, er gedoe was op mijn werk en mijn vader kanker kreeg. Ook heb ik weinig te besteden. Ik maak me dan ook veel zorgen om geld. Daardoor had en heeft deze ramp enorm veel impact op me. Zeker in het begin was het alsof mijn brein het gewoon niet aankon. En dat terwijl mensen op social media zeggen: de slachtoffers hebben een verhuispremie ontvangen en krijgen straks een heel nieuw huis, wat zeuren ze nou? Dat doet pijn. Alle emoties die erbij komen kijken zien ze niet. Mijn huis was mijn veilige plek waar ik al vijfentwintig jaar woonde en in een paar seconden was alles weg.

Twee weken na de ramp kregen Quinten en ik een tijdelijk huis toegewezen: een seniorenwoning. Ik ben dankbaar dat ik een dak boven mijn hoofd heb en het is een prima huis, maar het is niet míjn huis. Dat krijg ik nooit meer terug. Inmiddels is het hele getroffen woonblok platgegooid. Daar ben ik eerlijk gezegd blij om, want alles herinnerde me aan de ramp. Die heeft me doen beseffen dat alles in een paar seconden anders kan zijn, en dat is heel ­confronterend.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden