Familiefoto's.  Beeld Getty Images
Familiefoto's.Beeld Getty Images

PREMIUM

De gescheiden Nienke (44) mist haar schoonfamilie: “Ik hoor nu niet meer bij hen en dat valt me zwaar”

Nienke vindt het heerlijk om na achttien jaar weer single te zijn. Haar ex-man Lars mist ze niet, maar zijn familie des te meer. “Als de kinderen enthousiast terugkomen van een familieweekend, moet ik echt even slikken.”

Hanneke MijnsterGetty Images

“We werden verliefd in vier havo en het was meteen dik aan. Bijna elke dag was ik bij Lars of hij bij mij en minstens twee keer per week bleef ik logeren. Het was er warm en gezellig. Lars heeft twee broers en een zus en ik ben enig kind. De drukte om me heen vond ik heerlijk. Na ons eindexamen gingen we allebei in Tilburg studeren, hij Engels, ik tekenen, en nog voor ons afstuderen woonden we samen. Trouwen, drie kinderen, de hele riedel en alles was goed. Totdat we elkaar een jaar of vier geleden aankeken en zeiden: is dit het dan?

Vastgeroest

We waren elkaars eersten en na wat gedimdam over een open relatie of stoppen, kozen we liefdevol voor het laatste. Lars wilde ook weleens seks met een ander en ik wilde vooral geen seksdruk meer voelen. Vastgeroest in overtuigingen van wie we ooit waren, namen we elkaar voor lief en kwamen al onze ruzies op hetzelfde punt uit. Het was mooi geweest. We overwogen nog even te birdnesten, maar mijn verlangen naar een eigen plek was zo sterk dat ik niet lang na hoefde te denken toen ik drie jaar geleden een schattig wit huisje in de buurt vond. Sindsdien wonen de kinderen de helft van de week bij mij en de andere helft bij Lars. De dagen dat ze er niet zijn mis ik ze heus wel, maar ik geniet ook volop van mijn eigen vrijheid. Er komen weer vriendinnen eten, ik hoef nooit meer te overleggen wat ik kijk op tv en ik kan nog regelmatig verheugd raken van het gevoel van ‘een lekker avondje voor mezelf.’

Geen uitnodiging van mijn schoonfamilie

Het enige wat ik echt mis is mijn schoonfamilie. Ik had altijd een goede band met Lars’ ouders en broers en zus, en tijdens de familieweekenden en feestdagen genoot ik van de reuring. We appten grapjes en foto’s in de familieappgroep, gingen een aantal keer met het gezin van zijn oudste broer op vakantie en er was altijd wel iemand die zin had in koffie. Nu is dat contact er niet meer, ook al zijn we goed uit elkaar gegaan. Ik word niet meer uitgenodigd voor de familiefeestjes, wat ik snap, maar ik vind het wel echt jammer. Dat had ik me van te voren niet gerealiseerd, dat ik ook helemaal uit die familie zou stappen. Naïef misschien ja. We hebben alles goed geregeld, en gunnen elkaar het beste, maar ik hoor nu niet meer bij hen en dat valt me zwaar. Als de kinderen enthousiast terugkomen van een weekend op de camping en allemaal verhalen vertellen over Andrea, Joost en Huub, dan moet ik soms echt even slikken. Dat laat ik niet blijken natuurlijk, want ik wil ook niet dat ze zich gaan inhouden voor mij. Maar ik had niet gedacht dat ik me zo buitengesloten zou voelen.

Besef

Ook al staan we nog op goede voet, ook al sturen we elkaar gewoon kerstkaarten en soms een appje, toen Joost twee jaar geleden trouwde met Annemieke, gingen Lars en de kinderen er helemaal opgetut heen en mocht ik ze slechts afzetten bij de deur. Ik heb ze later een kaart en een cadeau gestuurd en dat was allemaal prima, maar het voelde voor mij alsof ik ineens mijn hele familie kwijt was. Al die jaren had dat gezin me opgenomen alsof ik een van hen was en ik vond dat de normaalste zaak van de wereld. Pas nu zie ik hoe bijzonder dat was. Als ik vriendinnen hoorde klagen over hun schoonfamilie, vond ik dat ze niet zo moesten zeuren. Nu Lars een nieuwe vriendin heeft en ik af en toe wat date, is die vanzelfsprekendheid er niet meer. Mijn tijd is geweest en het was fantastisch. Laatst had ik een date met een leuke man, en betrapte ik mezelf erop dat ik afknapte op het feit dat hij net als ik enig kind is. Blijkbaar hoop ik toch weer de gezelligheid en warmte van weleer te vinden, maar dan zonder de sleur en met de liefde die past bij de vrouw die ik nu ben.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden