Zoon gaat vreemd  Beeld Getty Images
Zoon gaat vreemdBeeld Getty Images

PREMIUM

De zoon van Anneke (57) gaat vreemd: “Als ik naar hem kijk, voel ik dat hij veranderd is”

Anneke dacht dat haar zoon Martijn gelukkig getrouwd was. Totdat ze van haar schoondochter hoort dat hij vreemdgaat. “Ik huil om het idee dat zijn gezin door dit alles straks uit elkaar spat.”

Laura van der MeerGetty Images

“Het is mijn kind, mijn eigen vlees en bloed. Natuurlijk hou ik van hem. Ik steun hem waar ik kan en ik zal altijd onvoorwaardelijk van hem blijven houden. Het liefst zou ik hem willen behoeden voor onheil en verkeerde keuzes. Maar het is zijn leven; hij moet zijn eigen fouten maken en zijn neus stoten. Martijn is een volwassen man, ik kan hem moeilijk door elkaar schudden en roepen dat hij zijn ogen moet openen. Dat hij zijn omgeving zo veel pijn doet en hij daarmee moet stoppen. Dat hij alles wat hij heeft vergaard dreigt weg te smijten vanwege een kortstondige bevlieging. Martijn is getrouwd én blijkt een affaire te hebben. Dat verdient niet de schoonheidsprijs. Als moeder sta je machteloos, en wat ben ik bang dat hij zijn gezin en zichzelf in het onheil stort.

Groot geluk

Ik ben dol op mijn schoondochter Jessica. Onze band was van het begin af aan goed, het is zo’n leuke, spontane en vooral heel lieve meid. Sinds ze haar eigen moeder een paar jaar geleden heeft verloren aan kanker is ze nog meer naar me toegetrokken. We bellen en appen haast dagelijks en plannen ook geregeld een moeder-schoondochterdagje samen. Ik ken haar al vanaf haar twintigste.

Martijn leerde Jessica kennen tijdens zijn studie en sindsdien was het dik aan tussen die twee. Ook toen Jessica een half jaar stage liep in Barcelona overleefde hun relatie dat. Als hij maar even geld en gelegenheid had om naar haar toe te vliegen dan liet hij die kans niet aan zich voorbijgaan. Ik was dus niet verbaasd toen ze vijf jaar later hun huwelijk aankondigde. Naar mijn idee waren Martijn en Jessica een goed team: nog altijd verliefd, sociaal betrokken, ondernemend en sportief. Ik hoopte dat het ze gegeven was om een kindje te krijgen want het leek me heerlijk om oma te worden. En ook dat geluk viel hun ten deel toen hun dochter Guusje anderhalf jaar geleden werd geboren. Voor buitenstaanders hebben ze alles waar ze maar van kunnen dromen.

Plaatsvervangende schaamte

Donderdag was altijd mijn wekelijkse oppasdag op Guusje. Totdat ik een telefoontje kreeg van Jessica. Ze vertelde me dat ze overspannen was en tijdelijk in de ziektewet zat. Ze zou de donderdagen zelf met Guusje doorbrengen. Veel liet Jessica niet los over haar overspannenheid. Ze zei dat er ‘gedoe’ op haar werk was en dat het even niet meer ging. Het regelmatige contact dat we hadden kwam sindsdien steeds meer van mijn kant, Jessica trok zich duidelijk terug en dat baarde me zorgen. Ik wilde er juist zo graag voor haar zijn, haar helpen opkrabbelen maar ze hield me duidelijk op afstand. Van Martijn werd ik ook niet veel wijzer. Als ik er naar vroeg zei hij ‘dat er even wat moeilijkheden waren’, maar over en het hoe en waarom bleef ik in het duister tasten.

Mijn man haalde zijn schouders op. ‘Die twee zijn volwassen en redden zich wel. Als er echt iets is, dan hoor je het vanzelf.’ Mij zat het niet lekker en op een middag ging ik onaangekondigd met een doos met gebakjes bij Jessica langs. Guusje lag op bed en Jessica trof ik huilend aan de keukentafel. Ik vroeg haar wat er toch aan de hand was en vreesde even dat ze ernstig ziek was. Ze zag zo mager en zo bleek! Na heel veel horten en stoten kwam het verhaal eruit. Er waren geen moeilijkheden gaande op haar werk, het bleek te rommelen in haar huwelijk. De telefoon van Martijn had op de eettafel gelegen toen ze er stomtoevallig een berichtje op zag verschijnen. Het bleek van zijn minnares te zijn.

Het was alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg. Mijn zoon ging vreemd. Ik kon hem wel wat aandoen! En ik voelde plaatsvervangende schaamte ten opzichte van Jessica. Het speet mij zo dat ze dit te verduren kreeg: deze lieve, fantastische vrouw en geweldige moeder voor mijn kleinkind Guusje. Waarom, vroeg ik mezelf af, waarom was Martijn toch zo stom en respectloos bezig? Hoe lang was dit al gaande geweest en was deze affaire nu echt voorbij?

Niet over praten

Jessica heeft me op het hart gedrukt hier met niemand over te praten en al helemaal niet met Martijn. Voor mij is dat haast ondoenlijk, want sinds ik dit weet voelt het contact met mijn zoon als een groot toneelspel. Ik probeer weleens wat te vissen, in de hoop dat hij er zelf mee komt en ik het gesprek met hem hierover kon aangaan. Maar als ik dingen vraag ‘of het nog wel goed tussen hen zit’ dan haalt hij zijn schouders op, mompelt iets in de trant van dat hun leven nu totaal anders is met Guusje en dat alles wel z’n weg zal vinden.

Jessica schaamt zich dat ze Martijn er niet heeft uitgegooid. Martijn heeft haar beloofd te zullen stoppen met zijn affaire en dat wil ze graag geloven. Ik heb gezegd dat ik haar begrijp, dat er veel op het spel staat, dat ze een gezin vormen en dat ze veel hebben om voor te knokken. Toch heb ik geen goed gevoel over dit alles. Als ik naar mijn zoon kijk, zie ik dat hij veranderd is. Van de spontane, openhartige knul die hij was is hij teruggetrokken en stilletjes. Ik ben bang dat zijn affaire serieuzer was dan zo maar een slippertje. Ik vermoed dat hij gevoelens heeft voor die andere vrouw en dat hij nu in een spagaat zit.

Afstandelijk

Als ik alleen thuis ben, huil ik weleens om het idee dat wellicht alles uit elkaar spat: dat mijn kleindochter opgroeit met twee gescheiden ouders en dat Jessica langzaamaan uit mijn leven verdwijnt omdat ze dit leven met Martijn niet meer trekt. Hij lijkt voor zijn huwelijk gekozen te hebben maar het ziet er naar uit dat zijn hart niet meer bij Jessica ligt. Ook naar haar toe is hij zo afstandelijk geworden. Voor Jessica is deze situatie op den duur niet uit te houden. Als eenmaal het vertrouwen van een vrouw ernstig is geschaad, zie het als man dan nog maar eens terug te krijgen. Soms bid ik zachtjes voor een wonder. Laat alsjeblieft de liefde tussen Martijn en Jessica zegevieren zodat Guusje in liefde en onbezorgdheid op kan groeien. Of het zo zal gaan, zal moeten blijken. De tijd zal het leren.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden