Margreets moeder (83) werd bedreigd met een vuurwapen Beeld Getty Images/Tetra images RF
Margreets moeder (83) werd bedreigd met een vuurwapenBeeld Getty Images/Tetra images RF

PREMIUM

Margreets moeder (83) werd bedreigd met een vuurwapen: “Een inbreker hield haar onder schot”

Laura van der MeerGetty Images/Tetra images RF

De 83-jarige moeder van Margreet (51) zit tv te kijken in haar woonkamer als er ineens een man binnenkomt en haar bedreigt met een pistool.

“Ik zat die bewuste avond met mijn kleinzoon in de tuin op schoot en had het berichtje van mijn moeder niet horen binnenkomen op mijn telefoon. Vlak daarna belde mijn broer. ‘Mama is overvallen’, zei hij. Ik ben iemand die nooit vloekt, omdat mijn ouders me gelovig hebben opgevoed. Maar toen ik dit hoorde heb ik hardop gevloekt. Er kwam zoveel boosheid over me heen. Mijn moeder is door een inbreker met een vuurwapen bedreigd. Door deze gebeurtenis zal haar leven nooit meer ‘gewoon’ zijn.

Onder schot

Het was zeven uur ’s avonds, een warme zomeravond en mijn moeders achterdeur stond open. Ze zat in de woonkamer tv te kijken en was van plan de deur dicht te doen als het tv-programma afgelopen zou zijn. Dat bleek te laat. Ze hoorde iemand achter de vitrage rommelen. Even dacht ze dat het haar kleindochter was die op bezoek kwam, de kinderen en kleinkinderen lopen altijd achterom. Maar het bleek een jonge man. Hij had een capuchon over zijn hoofd getrokken, zijn gezicht zat verscholen achter een hoge kraag en hij droeg handschoenen. O mijn God, laat me niets ergs overkomen, dacht mijn moeder. Verbazingwekkend genoeg bleef ze ontzettend kalm in deze panieksituatie. ‘Wat komt u hier doen, meneer?’ vroeg ze rustig en beleefd. De inbreker keek haar aan en richtte zijn pistool op haar. ‘Meekomen’, zei hij terwijl hij haar onder schot hield.

‘Waar is de kluis?’ vroeg hij haar vervolgens. ‘Kluis? Ik heb helemaal geen kluis’, antwoordde mijn moeder. Op dat moment was ze bang dat hij haar zou slaan. De man gebaarde dat ze op het bed moest gaan zitten en wilde weten waar ze haar gouden sieraden had opgeborgen. Vanwege de hitte droeg mijn moeder die dag niet haar gouden ketting, maar ze had wel vijf kostbare en dierbare ringen om. Haar trouwring, en die van mijn overleden vader, twee ringen die ze elkaar op hun 50-jarige huwelijksjubileum hadden gegeven en een mooie ring die ze na mijn geboorte van hem had gekregen. De inbreker was waarschijnlijk zo nerveus dat hij niet eens doorhad dat mijn moeder allemaal ringen aan haar vingers droeg.

Hij doorzocht haar nachtkastje, waarin hij niks van waarde vond, en vroeg vervolgens waar haar geld was. Het duurde hem waarschijnlijk allemaal te lang, waardoor-ie niet snel weer de benen kon nemen. Daarom zei mijn moeder dat ze ook geen geld in huis had. In de haastigheid om weg te komen griste hij twee tasjes die aan haar rollator hingen mee. ‘Jij blijft hier zitten en als je je beweegt, gebeurt er wat’, beet hij haar toe. Mijn moeder zat zeker twee minuten lang doodstil op bed toen ze voorzichtig naar de woonkamer liep om te kijken of hij weg was. De inbreker was verdwenen, helaas met de twee tasjes waar ze inderdaad geld in had zitten. Mijn moeder is slecht ter been, maar zette het nu zowat op een rennen naar de grote zaal van het seniorencomplex waar ze woont.

Gebroken stem

Toen ik samen met mijn broer bij mijn moeder kwam, liep er overal politie rond en mensen van de forensische recherche. Omdat de inbreker mijn moeder met een vuurwapen heeft bedreigd, nemen ze het gelukkig heel serieus. Alles wordt uit de kast gehaald om de dader te vinden: sporenonderzoek, buurtgesprekken, noem maar op. Zelf heb ik niet de illusie dat de dader zal worden gevonden, maar wat ben ik dankbaar dat haar nog meer leed bespaard is gebleven.

‘We hebben je helemaal niet horen gillen of schreeuwen’, zeiden haar buren verbaasd. Maar zo is mijn moeder niet. Ze heeft na de overval niet eens gehuild. ‘Hij had me kunnen vastbinden, slaan of schoppen. Dat was nog veel erger geweest’, zei ze. Ik denk dat de klap nog moet komen, maar op dit moment is ze vooral dankbaar. Toch is de angst er ook wel ingeslopen. Toen ik gisteren bij haar was en even naar de winkel ging, was de deur op slot toen ik terugkwam. ‘Ik was toch een beetje bang’, gaf ze toe. Haar tuin grenst aan een openbare tuin en dat blijkt inbraakgevoelig. Mijn moeder wil niet weg uit deze seniorenwoning waar ze al 26 jaar woont en die haar herinnert aan haar man. Aan de andere kant is het ook belangrijk dat ze zich veilig voelt. Dat gevoel is nu weg door die klojo. Deze week slaapt mijn broer nog bij haar, maar we moeten afwachten of ze zich straks in haar eentje redt.

Veiligheid

Wat ik heel erg vind, is dat ik op straat nu iedereen die aan het signalement voldoet argwanend bekijk. Ik wil helemaal niet zo wantrouwend zijn! Mijn moeder heeft het vertrouwen in de mensheid gelukkig niet verloren. ‘Oma is een moeder Theresa van deze tijd’, zei haar kleindochter al eens. En dat is ze echt. Ze heeft zelfs voor de dader gebeden omdat ze het zo erg vindt dat hij op deze manier aan zijn geld komt. Zo is ze: altijd aan een ander denken. Wat haar zelf is aangedaan, schuift ze gewoon opzij. Ik ben trots op haar, het is een ontzettend stoere vrouw die haar schouders eronder zet. ‘En weer dóór’, zeggen we dan in onze familie. En dat doet ze.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden