Marja (56) ging er een jaar tussenuit: “Dat beetje spaargeld was bedoeld voor na mijn pensioen” Beeld Getty Images
Marja (56) ging er een jaar tussenuit: “Dat beetje spaargeld was bedoeld voor na mijn pensioen”Beeld Getty Images

Marja (56) ging er een jaar tussenuit: “Dat beetje spaargeld was bedoeld voor na mijn pensioen”

Marja (56) nam een sabbatical zonder financieel vangnet. Ze had rust nodig, en koos ervoor om er een jaar tussenuit te gaan.

Krista IzelaarGetty Images

“Het was eigenlijk een ontzettend dom plan om er zomaar een jaar tussenuit te gaan. Ik werkte al twintig jaar als assistente bij dezelfde werkgever in een gezondheidscentrum en heb het er altijd naar mijn zin gehad. Toch knaagde het: ik wilde langere tijd vrij nemen. Geen vakantie van drie weken, maar echt een poos niet werken.

Al jaren had ik het gevoel in een tredmolen te zitten, ik had behoefte aan rust, aan loskomen van alles. Mijn kinderen waren nog niet zo lang de deur uit, mijn ouders, voor wie ik twee jaar lang intensief heb gezorgd, waren overleden. Het was een pittige tijd geweest.

Ik besloot met mijn werkgever te praten over een sabbatical, maar die deed heel moeilijk. Ze kon niet garanderen dat er daarna nog een plekje voor me was. ‘Dan neem ik ontslag’, flapte ik er in een opwelling uit. Toen ik de deur uit stapte, dacht ik: wat heb ik gedáán? Zelf ontslag nemen betekent geen recht op een WW-uitkering. Ik had wat spaargeld, maar dat was eigenlijk voor na mijn pensioen. En op mijn leeftijd een andere baan vinden, is geen sinecure.

Ik begrijp nog steeds niet helemaal hoe ik het heb gedurfd, zomaar afscheid nemen van mijn lieve collega’s. Zij begrepen er niets van: ‘Zou je dat nou wel doen?’

Toch voelde ik een enorme vrijheid toen ik de laatste keer de deur van de praktijk achter me dichttrok. Ik zie het wel, dacht ik. Zonder plan, zonder veel om handen was ik ineens thuis. Bij een sabbatical horen grote plannen: reizen, een boek schrijven, een pelgrimstocht maken… Maar die dromen had ik allemaal niet.

Heel gewone dingen

Ik heb veel afgesproken met vriendinnen, getuinierd, bijna elke dag uitgebreid gekookt, urenlang gewandeld met mijn hond, mijn dochter in huis geholpen toen ze haar achillespees had gescheurd en ik pakte mijn oude hobby schilderen weer op. Al die heel gewone dingen gaven me zo veel rust. Ik heb me geen moment verveeld en op de een of andere manier kon ik mijn geldzorgen ook parkeren.

Na elf maanden begon het weer te kriebelen. Ik was weer helemaal opgeladen. Toen ik in mijn omgeving vertelde dat ik openstond voor een baan, kwam er spontaan een prachtige functie als gastvrouw bij een studiecentrum voorbij.

Ik heb het erg naar mijn zin en ben veel beter in balans dan voorheen. Ik ben zo blij dat ik toen de sprong heb gewaagd.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden