Rosanne (40) werd tijdens het hardlopen gebeten door een hond: “De eigenaar trainde het dier om te bijten” Beeld Getty Images/iStockphoto
Rosanne (40) werd tijdens het hardlopen gebeten door een hond: “De eigenaar trainde het dier om te bijten”Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Rosanne (40) werd tijdens het hardlopen gebeten door een hond: “De eigenaar trainde het dier om te bijten”

Tijdens een rondje hardlopen op een zondagochtend, werd Rosanne (40) gegrepen door een agressieve herdershond. En het bleek niet de eerste keer dat het dier een voorbijganger beet. “Zijn baasje zei later tegen de politie dat hij me had horen gillen, maar hij deed niks.”

Merel BronsGetty Images/iStockphoto

“Die bek. Die tanden. De bloeddorstige blik in zijn ogen. Het is een maand geleden dat ik tijdens het hardlopen in mijn arm werd gebeten door een herdershond, maar ik krijg het beeld nog niet van mijn netvlies.

Een andere route

Ik ga regelmatig een rondje rennen, zo ook deze zondagochtend. Het was nog vroeg en ik had - op aanraden van een andere loper - een andere weg dan normaal gekozen. Deze route was ongeveer acht kilometer en liep over de dijk naast mijn dorp. Toen ik de dijk oprende, zag ik in de verte voor een van de woonarken een herdershond liggen. Heel even vroeg ik me af of ik zonder problemen langs het dier kon rennen, maar die gedachte wuifde ik snel weg. Hij doet vast niks, dacht ik.

Gebeten in arm

Toen ik dichterbij kwam, begon de hond te blaffen. Om het dier niet te laten schrikken, hield ik mijn pas een beetje in toen ik hem passeerde. En toen gebeurde het: hij greep zich vast in mijn arm. In een reflex trok ik mijn arm terug, maar de hond liet niet los. Ik begon meteen te gillen: ‘Help! Ik word aangevallen door een hond!’ Ik keek naar de woonboot. De gordijnen waren open en het licht was aan. ‘Help me dan toch, uw hond valt me aan’, snikte ik. Maar het bleef stil. Ik voelde me zó bang en eenzaam.

Opengescheurd

De herder was duidelijk niet van plan om los te laten, dus ik stopte met terugtrekken. Hij schudde met zijn kop, van links naar rechts. Ik hóórde mijn huid scheuren, maar voelde niets. Even later liet hij los en ging parmantig zitten kijken. Zo van, die heb ik toch maar mooi gepakt. Ik liep stilletjes achteruit en durfde pas een stuk verderop mijn telefoon te pakken en belde huilend mijn man. Hij verstond me amper door mijn tranen, maar is meteen in de auto gestapt om me te komen halen. Het voelde alsof mijn vel was opengescheurd, maar ik durfde mijn arm niet te bewegen of ernaar te kijken. Pas in het ziekenhuis trok ik mijn bebloede trui uit. Er waren elf hechtingen nodig om de wond dicht te maken.

Aangifte

Na de behandeling ben ik direct naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen. De agent vertelde me dat deze hond en zijn baasje bekenden waren van de politie. Er was al eerder iemand gebeten, die moest zelfs een vinger missen. De eigenaar staat erom bekend dat hij zijn hond ‘paktraining’ geeft. Toen ik hem later op Facebook opzocht, zag ik hem trots poseren in een bijtpak met de herder hangend aan zijn arm. Walgelijk. En het allerergste: hij heeft later tegen de politie gezegd dat hij me wel degelijk had horen gillen. Hij had het gewoon kunnen voorkomen!

Die zondag was ik nog vrij kalm. Maandag zou ik gewoon weer naar mijn werk gaan, dacht ik. Maar toen ik de volgende ochtend naar de wond op mijn pijnlijke arm keek, kwamen de tranen opnieuw. Ik was zo bang als een klein vogeltje. Dat angstige gevoel heb ik nu, een maand later, nog steeds. Voordat ik werd aangevallen liet ik me niet snel uit het veld slaan, maar nu heb ik last van paniekaanvallen. Normaal ben ik de rust zelve, maar toen mijn dochter laatst haar verjaardag vierde, vloog de drukte me compleet naar de keel.

Hond afgemaakt

De politie heeft me laten weten dat de hond is afgemaakt en dat de eigenaar een proces-verbaal heeft gekregen. Ze adviseerden me om mijn schade op hem te verhalen, dus ik heb een letselschadeadvocaat in de arm genomen. Mijn advocaat zei dat ik deze man zelfs zou kunnen aanklagen voor poging tot doodslag omdat hij me wel hoorde, maar bewust geen actie ondernam. Ik heb besloten om dat niet te doen. Wat win ik ermee? De hond is ingeslapen en daarmee is hij zijn grote liefde kwijt. Waar ik wel benieuwd naar ben, is of hij nu straffeloos een nieuwe hond kan aanschaffen en kan trainen. Op die vraag heb ik nog geen antwoord op gekregen.

Traumatherapie

Omdat ik wilde weten wat het met me zou doen om weer op de plek van de aanval te zijn, ben ik laatst met een vriendin langs de woonboot gelopen. Op de heenweg ging het goed, maar op de terugweg speelde de film opnieuw af in mijn hoofd. Ik kreeg het benauwd en werd misselijk. Gelukkig bleef mijn vriendin tegen me praten, waardoor het lukt om mijn ademhaling weer onder controle te krijgen. Omdat ik van mijn paniekaanvallen af wil komen, start ik binnenkort met EMDR-therapie. Want het is vreselijk dat dit gebeurd is, maar ik laat me niet klein krijgen. Zeker niet door een hond.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden