Susan in het ziekenhuis. Beeld Privébeeld.
Susan in het ziekenhuis.Beeld Privébeeld.

Susan (31) kreeg baarmoederhalskanker: “Ga dat uitstrijkje maken, het is de belangrijkste afspraak van je leven”

Kort na haar dertigste verjaardag ontdekt Susan (31) door een uitstrijkje dat het helemaal mis is. Er groeit een tumor van drie centimeter in haar buik. De gesprekken in het ziekenhuis, intieme momenten met haar partner Lex Uiting (35) en dagboekfragmenten deelt ze in hun podcast De tumor tapes.

“Een paar maanden na mijn dertigste verjaardag kreeg ik een bloeding die ik niet helemaal vertrouwde. Ik zocht wel naar wat het zou kunnen zijn, maar dacht totaal niet aan kanker. Door corona kwam de uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker wat later binnen, maar omdat ik me niet direct zorgen maakte, besloot ik om de bloeding bij dat uitstrijkje te melden bij de arts.

Uit het veld geslagen

Toen ik ook bij dat uitstrijkje begon te bloeden, gingen alle alarmbellen af. De volgende dag kon ik al terecht in het ziekenhuis voor onderzoeken. Op de eerste uitslagen werden nog geen kankercellen gezien, maar omdat het er zo onrustig uitzag, werd ik weer doorverwezen naar een ander gespecialiseerd ziekenhuis.

Zo’n 2,5 week na dat eerste uitstrijkje kreeg ik de uitslag: er zat inderdaad een tumor in mijn buik. Als je hoort dat je kanker hebt, denk je: gaat dat over mij? Ik was voor mijn gevoel supergezond, ik kende mijn huisarts niet eens. Ik was enorm uit het veld geslagen.

Drie opties

Omdat de tumor groter was dan twee centimeter, was een operatie via de vagina niet mogelijk. Ik kreeg drie opties voor de behandeling. Dat was een van de moeilijkste momenten in deze achtbaan, want er zat geen goede optie tussen. Je denkt op dat moment ‘haal dat rotding er maar uit, het klopt niet wat daar groeit’, maar de eerste optie, het verwijderen van mijn baarmoeder, zou betekenen dat onze kinderwens van tafel werd geveegd. Door de tweede optie, een zware chemo, zou ik vervroegd in de overgang komen, tintelingen in mijn vingers krijgen en mijn haar verliezen, waardoor ik voor mijn gevoel meteen een patiënt zou worden. Ik koos voor de derde optie, een zware buikoperatie.

Susan in het ziekenhuis. Beeld Privébeeld.
Susan in het ziekenhuis.Beeld Privébeeld.

Heftige operatie

Ze maakten me van mijn navel tot mijn schaambeen open en controleerden eerst of mijn lymfen schoon waren. Als dat zo was, konden ze verdergaan met de operatie. Mijn baarmoedermond en een gedeelte van de baarmoederhals werden weggehaald om te controleren of die schoon genoeg waren. Als dat niet zo zou zijn, dan zou ik alsnog zonder baarmoeder wakker worden.

De operatie slaagde, maar ik realiseerde me niet dat het zo heftig zou zijn. Mijn buikspieren zijn doormidden gesneden en mijn blaas is aangetast. Ik dacht: ik ben 30 en sportief, dat kan ik wel aan. Daar moest ik wel van terugkomen. Ik heb opnieuw moeten leren plassen. Ik plas gelukkig niet in mijn broek, maar sinds de operatie voel ik mijn blaas niet meer, dus ik plas nu op vaste tijdstippen.

Grote consequenties

Fysiek was het onwijs zwaar en ook psychisch was het een ding om elke dag het litteken van meer dan 25 centimeter in de spiegel te zien. Ook heeft de operatie grote consequenties voor onze kinderwens, omdat de kans op vroeggeboorte groter is. De kinderwens is er zeker, maar daar ben ik nu nog niet. Dat gaat voor mij stap voor stap. Ik heb bewust gekozen voor kwaliteit van leven, dus voor mezelf.

Zelfreflectie

Twee weken na de operatie werd ik schoon verklaard. Het gaat inmiddels goed met me. Dat vind ik nog steeds spannend, ik klop dat nog steeds af. Nu, een jaar later, ben ik langzaam weer mezelf aan het worden. Ik ging meer naar mezelf kijken: waar word ík blij van? Wanneer heb je nou in je leven een halfjaar de tijd voor zelfreflectie? Dit is een nieuwe start. We hebben een nieuw huis, over 1,5 maand start ik met een nieuwe baan en met mijn vriend Lex heb ik de podcast De tumor tapes gemaakt.

Lex en Susan. Beeld Privébeeld.
Lex en Susan.Beeld Privébeeld.

Intense momenten

Lex en ik zijn zes jaar bij elkaar, we waren heel steady en dan word je ineens zo uit het veld geslagen. Zo’n gebeurtenis versnelt je relatie, die wordt intenser en echter. We zaten echt diep, ineens was hij ook mijn verzorger. Je bent zo kwetsbaar. Dat heeft het wel heel echt en puur gemaakt. Het was heel intens en ook eigenlijk wel heel mooi.

Emotionele gesprekken

Nu het goed met me gaat, kan ik veel meer aan en durf ik het om ons verhaal in de podcast te delen. De fragmenten daarin zijn heel kwetsbare, persoonlijke momenten die we hebben opgenomen als persoonlijk document. Gesprekken in het ziekenhuis, dagboekfragmenten en ook gesprekken met Lex. Tijdens de eerste afspraak in het ziekenhuis kwam er zoveel informatie op ons af, dat ik achteraf niet meer wist wat er allemaal was gezegd. Het was zo fijn dat Lex toen vertelde dat hij alles had opgenomen. Dat heeft hij sindsdien steeds gedaan.

Veel mensen gaven mij het advies om alles op te schrijven, maar ik merkte dat ik het liever insprak. We wisten na de diagnose meteen dat het consequenties zou hebben voor onze toekomst en onze kinderwens. Het leek ons daarom mooi om onze gesprekken op te nemen, zodat we die - als het wel lukt - later aan ons kindje kunnen laten horen. Niet voor een podcast, maar voor onszelf.

De belangrijkste afspraak

De afgelopen tijd was heftig, maar ik had wel meteen het gevoel dat ik er iets mee moest. Het uitstrijkje heeft mij gered. Het had veel erger kunnen aflopen. Slechts 56% van de Nederlandse vrouwen laat een uitstrijkje afnemen. Ook van vriendinnen hoorde ik dat ze er niet zo mee bezig zijn. Misschien kan ik met mijn verhaal mensen over de streep trekken. Dan maar ten koste van mezelf. De podcast is een liefdesverhaal, maar met een belangrijke boodschap: ga dat uitstrijkje maken, het is de belangrijkste afspraak van je leven.”

De podcast De Tumor Tapes is vanaf donderdag 16 september wekelijks hier te beluisteren.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden