Brecht voedt op!

redactie

Ik zal u bekennen, ik voel mij onderhand erg eenzaam. Niet in de privésfeer hoor, dat gaat allemaal uitstekend. Nee, eenzaam in de strijd tegen de Snoep- & Drinkpakjesmaffia.

Overal waar je komt, worden kinderen bedolven onder de pakjes Wicky, zakjes chips, repen Kapitein Koek of andersoortige snoep- en drankonzin. Gemakzuchtige rotzooi is het. Begrijp me goed, ik gun mijn kinderen ook hun dagelijkse koekje en snoepje, en op verjaardagen en andere bijzondere gelegenheden zelfs het driedubbele aan zoete lekkernijen, friet, cola en wat al niet meer.

Goed is het niet voor ze, maar wel hartstikke lekker en het hoort erbij. Bij feestjes en schoolreisjes welteverstaan. Maar wat mij stoort, is dat het tegenwoordig normaal is om op alle momenten van de dag en bij alle gelegenheden de kinderen vol te stouwen met die rommel.

Zoals laatst de sportdag op school. Na potjes voetbal, ringwerpen en steltlopen was het om 10 uur pauze. Als hulpmoeder dacht ik nog: nou gaan we kannen met ranja maken en fruit uitdelen en misschien een snoepje toe, maar dat bleek hopeloos ouderwets.

De in plastic gesealde dozijnverpakkingen drinkkartonnetjes kwamen tevoorschijn en als opkikkertje kreeg ieder kind een zakje chips. Om 10 uur ‘s ochtends. Op de sportdag. Dat had de sport- en spelcommissie zo bedacht. In ongeveer elke nieuwsbrief benadrukt de schoolleiding dat het ‘tienuurtje’ toch echt een fruitmoment is en dus geen snoepmoment. Want obese enzo, u kent het allemaal, en natuurlijk de gebitjes. Geen kind taalt om 10 uur naar chips, maar de volwassenen weten kennelijk niks beters te verzinnen. Ik vind het treurig.

Maar waar ik nog het meest verontwaardigd over ben, is het gemak en de onnadenkendheid waarmee ouders zich door de verpakkingsindustrie in de luren laten leggen. Want wat dacht u van het milieu?

Wat is er gebeurd met de familiezak chips waaruit je als kind een portie kreeg in zo’n gezellig gekleurd bakje? Waar is de grote ontbijtkoek gebleven met voor ieder kind 1 plakje, in plaats van 16 apart in folie verpakte stukken koek? Je kunt er per keer drie vuilniszakken mee vullen, met al dat extra afval. Ik vind het belachelijk en overbodig.

En dus volhard ik vol overtuiging in mijn eenzame strijd. Niet zonder slag of stoot, want het leidt thuis dagelijks tot discussie en soms zelfs kindertranen. Maar ik houd vol. Mijn zoon is er inmiddels aan gewend dat hij als enige op de voetbalclub rondloopt met een plastic beker met water of roosvicee, en een bruine boterham. En sinds kort heeft hij zelfs een lotgenoot.

Ook Loek krijgt van zijn moeder een bidon water en een rijstwafel mee. Topmoeder! De eerste medestander in mijn protest tegen de Snoep- & Drinkpakjesmaffia. Wie volgt?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden