null Beeld

Elselien: “Jammer, dacht ik. Zo veel vragen en dan spreek ik geen Italiaans”

Elselien van Dieren (31) is coördinator bij Libelle. Ze woont samen met Michiel in Zwolle.

Redactie

La dolce vita

Arm in arm kwamen ze aangeschuifeld. De een met een stok, de ander met een piepklein hondje aan een riem. Ze namen plaats aan het tafeltje naast het onze en werden hartelijk begroet door de ober. “Ciao ragazze!” Het keffertje kreeg een bakje water en de oude dames bestelden een karaf cava. De menukaart hoefden ze niet. Een spaghetti al pomodoro en een risotto met paddenstoelen, graag. De bubbels werden ingeschonken en af en toe ving ik wat woorden op: dochter, kleinzoon, buurvrouw… Hoe zou hun leven eruit hebben gezien toen ze jong waren? Misschien werkten hun mannen wel in de oude Fiat-fabriek hier om de hoek. Zij sleutelden aan de auto’s, terwijl deze mama’s het huishouden bestierden. Ze leken me oud genoeg om kind te zijn geweest in de tijd van Mussolini. Hoe zou dat zijn geweest? Het eten kwam. Laten we delen, gebaarde de dame met het hondje. Ze schepte de helft van haar pasta op het bord van haar vriendin. Ze aten, praatten wat, schonken hun glas bij, pakten hun zonnebril tegen de middagzon. Wij vroegen de rekening en wensten de dames nog een fijne dag. Jammer, dacht ik. Zo veel vragen en dan spreek ik geen Italiaans. Maar op één vraag had ik ook zonder woorden een antwoord gekregen. La dolce vita? Dat is op een doodgewone maandagmiddag een bordje pasta delen met je beste vriendin.

null Beeld

Volgende week in Libelle: Yvette’s Kerstkookboek met een Italiaanse twist

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden