Cadeautip: 4-delige My-Jewellery sieradenset voor € 39,95

Zoek binnen:

Interview Charly Luske en Tanja Jess

Ze vullen elkaar goed aan, zo blijkt meteen in de Thalys op weg naar de Franse hoofdstad. Hij een tikje chaotisch en snel afgeleid, zij rustiger en gefocust. En ze plagen elkaar graag, zoals verliefde stellen dat doen. Het hotel waar ze verblijven, heet ook nog eens ‘Amour’. De zon schijnt, wat de stad mooier maakt. Tanja: “Het is jaren geleden dat ik in Parijs ben geweest. De laatste keer was volgens mij met de crew van Goede Tijden Slechte Tijden, vanwege het tienjarige bestaan. En tijdens mijn middelbare schooltijd heb ik er een paar keer een vakantievriendje opgezocht. Het is een bijzondere stad, met van die leuke wijkjes waar je geweldig kunt winkelen. Frankrijk is sowieso een fijn land, het heeft alles. Vooral in Bandol, tussen Toulon en Marseille ben ik veel geweest.

Mijn moeder had daar een huis in een middeleeuws dorp. Het had nog die authentieke stijl en het lag boven op een berg. Vanaf het terras had je een feno­menaal uitzicht. Ik ben daar ook vaak met vriendinnen geweest. Het was de ideale plek om even anoniem te zijn en te relaxen. Charly en ik waren toen net samen en hij is ook een keer mee geweest. We zaten er nachtenlang wijn te drinken en over het leven te kletsen op het terras. Overdag gin­gen we naar het strand. Van die Bandol-wijnen leek je nooit een kater te krijgen. En dat heerlijke eten! Ik vind de Fransen niet altijd even vriendelijk, maar van lekkere wijn en eten hebben ze echt wel verstand.”

Advertentie

Parijs is dé stad van de romantiek, zijn jullie een beetje romantisch samen?
Charly: “Ik doe mijn best.”
Tanja: “Hij doet vooral zijn best om net te doen alsof hij het níet is.”
Charly: “Nou, ik probeer het wel, maar ik ben niet zo romantisch als Tanja ver­dient. Het probleem is dat ik heel perfec­tio­nistisch ben. Dan wil ik iets heel uit­bundigs voor haar doen, maar moet het wel hele­maal kloppen. Als er dan ook maar íets fout gaat, denk ik: ach laat maar. En kom ik met een lullig bosje tulpen thuis.”
Tanja: “Of met niets.”
Charly: “Maar het wordt wel beter, hè?”
Tanja: “Ja, en bovendien zit romantiek voor mij niet per se in cadeautjes. Het gaat er vooral om dat je een bepaald gevoel voor dingen hebt. Dat je je openstelt voor mooie dingen om je heen. En dat heb je steeds meer.”

Charly, heeft jouw succes bij The Voice of Holland veel veranderd?
Charly: “Ja, heel veel. Eigenlijk de aanloop ernaartoe al, de beslissing om mee te gaan doen. Ik had natuurlijk al een carrière als musicalacteur, maar daar lag mijn hart toch niet echt. Hoe leuk het ook is, het was niet waar mijn passie ligt. Onder­tussen word je natuurlijk steeds ouder en dan bestaat het gevaar dat je blijft hangen in een beroep waar je niet helemaal gelukkig van wordt. Dus ik móest die stap maken, anders was ik er altijd over blijven nadenken en had ik er echt last van gekregen. Ik wil niet op mijn vijftigste denken: had ik maar… Ik moet op z’n minst geprobeerd hebben een carrière als zanger op te bouwen, dat ben ik aan mezelf verplicht.”
Tanja: “Niet eens zozeer om aan iedereen te laten zien wat je kunt, maar meer omdat zingen voor jou dé manier is om je te uiten. De een doet dat door een boek te schrijven of te schilderen, de ander gaat acteren en voor jou is muziek de ideale uitingsvorm. Als je daar dan niet voor gaat, raak je langzaam gefrustreerd. Het gaat aan je knagen. Ik heb dat zelf met acteren, als ik een tijdje niet speel, word ik onrustig. In acteren kan ik dingen uiten die ik in het gewone leven niet kwijt kan.”
Charly: “In musicals zong ik natuurlijk ook, maar dan zit je vast aan een script. Je hebt een rol waaraan je je moet houden. Nu kan ik een optreden helemaal invullen zoals ik wil. Ik kan zomaar de zaal inlopen, juist op een kruk blijven zitten, mijn eigen liedjes zingen en die interpreteren zoals ik wil. Die vrijheid is heel belangrijk voor mij.”

Had je verwacht dat het zo goed zou gaan bij The Voice?
Charly: “Nee, absoluut niet. Dat er zo enthousiast gereageerd zou worden, had ik niet eens durven hopen. Ik dacht meer: stel dat er niemand draait, wat dan? Dan ga ik misschien wel huilen.”
Tanja: “Nou, dat had ik me niet kunnen voorstellen hoor.”
Charly: “Je weet het nooit. Je kunt kiezen uit een paar nummers en It’s a mans world stond niet in mijn top 5. Het is zo’n alles-of-niets nummer. Als ik vals had ingezet, was het meteen over en uit geweest.”

Heeft Charly’s carrièremove veel impact op jullie gezinsleven?
Tanja: “Op zich niet. Het was altijd al hectisch en dat is het nu nog steeds. Het voordeel is wel dat hij nu zijn tijd makkelijk zelf kan indelen. Als je in een musical speelt, moet je al ’s middags in de tourbus stappen en ben je alleen op maandag vrij. Nu gaat hij ’s avonds optreden en is hij soms een paar dagen achter elkaar thuis.”
Charly: “Ik zie de kinderen nu veel vaker, maar de verdeling is nog steeds 40/60, denk ik.”
Tanja: “Niet zozeer omdat ik vaker thuis ben, maar omdat het plannen vooral op mij neerkomt. Doordat Charly ADHD heeft, lukt dat hem gewoon niet. Ik kan vaak zo’n heel spoor van onafgemaakte klusjes door het huis volgen.”
Charly: “Dan weet je: aha, daar kreeg hij een telefoontje en daar werd hij weer door iets afgeleid.”
Tanja: “Ik heb weleens een pak wasmiddel in de ijskast gevonden. Als hij thuiskomt met een to do-lijstje in zijn hoofd, dan gaat hij daar lukraak dingen van doen zonder iets af te maken. Er zit totaal geen lijn in. Als ik iets belangrijks wil vertellen, moet ik hem eerst expliciet vragen: luister je wel?”
Charly: “We hebben daar afspraken over gemaakt. Ook als het er even niet inzit, als ik echt niet kan focussen. Dan weet Tanja dat ze even niets belangrijks moet vertellen, want dat blijft toch niet hangen. Door The Voice is het wel erger geworden, daarom ben ik nu aan het experimenteren met medicijnen. Tot nu toe overigens zonder succes, ik moet het juiste middel en de juiste dosering nog zien te vinden.”
Tanja: “Ik vind het soms wel zwaar om altijd alles te moeten regelen. Om naast het gezinsleven en mijn eigen carrière ook nog eens voor een deel zijn ‘personal assistant’ te zijn. Ik wil ook weleens mijn hoofd kun­nen leegmaken en niets hoeven regelen. Dus ik hoop wel dat het minder wordt.”

 

 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien