Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Interview Ellen ten Damme

“Is het eten er al?”, vraagt Ellen ten Damme haar tourmanager. Ze heeft net haar bühnekleding verruild voor een joggingpak, schenkt een kopje thee in en gaat zitten aan een grote tafel. Helemaal ontspannen kan ze nog niet. Voor de zekerheid checkt ze nog eens: “De cateraar weet toch wel dat we in dit theater zitten?” Dan met een verontschuldigend lachje: “Ik voel me soms net een Joop van den Ende. De business is groot geworden in de twintig jaar dat ik muziek maak. Wat er allemaal niet op je afkomt als je met je eigen show, trailer, truck en crew toert, er komt steeds meer bij kijken. Ik leg de lat hoog. Elke keer probeer ik iets nieuws, iets bijzonders neer te zetten. Ik wil verrassen. Dan moet je oog hebben voor alles: de muzikanten, het creatieve proces, de budgetten. Als ik eerlijk ben, ben ik geen groot organisatietalent. Sterker nog: ik ben eerder chaotisch. Toch krijg ik alles altijd op een of andere manier voor elkaar.”

Vrijheid en variatie
Ellen ten Damme heeft er een succesvol jaar op zitten. Ze toerde met de voorstelling Cirque Stiletto, won een Gouden Notenkraker, maakte haar eerste nummer-1-hit en ontving een gouden plaat voor haar album Durf jij?. Nu toert ze rond met Spitz!. Het grote verschil met Cirque Stiletto is dat het veel persoonlijker is. “Spitz! is iets wat ik al heel lang wilde doen. Het is een maffe combinatie van popmuziek, geschoolde dansers en allerlei videobeelden. Voor mij is het dé manier om mezelf en mijn verschillende kanten te laten zien. Ik ben een echte Weegschaal: ik laveer altijd tussen extravert en introvert, van heel gevoelig tot behoorlijk uitbundig. Zo ben ik. Op het podium kan ik al die eigenschappen in mezelf lekker uitvergroten. Ik zing intieme liedjes, maar ben ook een echte showgirl. Ik kan nu mijn benen nog in mijn nek leggen, dus daar moet ik dan ook wat mee doen, vind ik. Ik houd van die afwisseling. Zingen, dansen, muziek maken op gitaar, piano of viool, het kan me niet gek genoeg. Lekker veel variatie, anders wordt het maar saai. Die vrijheid is belangrijk voor me. Al benadruk ik altijd dat ik in de eerste plaats zangeres ben. Het is mooi als je met liedjes anderen kunt bereiken. Ik kreeg veel reacties op de cd Durf jij?: e-mails, brieven, berichtjes via Twitter. Het gaf jonge vrouwen letterlijk moed om iets te veranderen in hun leven.”

Advertentie

Een echt vrouwelijk rolmodel dus. Had jij vroeger ook zo iemand?
“Helaas niet. Ik kende geen vrouwen die leuke, grootse dingen deden. Behalve misschien Pippi Langkous. Het waren altijd de jongens en de mannen die de held mochten uithangen. Zij hadden een veel leuker leven, dacht ik. Als ik op school een opstel schreef, deed ik dat vanuit het perspectief van een jongen. Anders ging het niet. Mijn moeder is van de generatie vrouwen die trouwde en kinderen kreeg. De man zorgde voor het inkomen en spreidde zijn vleugels. Toen al dacht ik: wat is dit voor een rare verdeling? Zo wil ik het niet, geef mij die mannenrol maar! Ik was extreem verlegen als kind. Mijn manier om toch van me te laten ‘horen’ was door me anders te kleden. Kleurrijk en opvallend. Mijn moeder remde dat zo veel mogelijk af. Ik moest vooral ‘binnen de lijntjes kleuren’. Dat voorzichtige, brave vond ik vervelend. Ik had altijd het idee dat meisjes zich moesten inhouden. Jongens daarentegen konden zich bijna alles permitteren. Ik vond dat niet eerlijk, ik zag het verschil niet. Ik heb het gevoel dat ik me later echt heb vrijgevochten. Dat was nodig. Ik droomde van een avontuurlijk leven. Mijn inspiratie haalde ik uit boeken. Geef me de ruimte van Thea Beckman bijvoorbeeld, vond ik fantastisch omdat Marie-Claire, de hoofdpersoon, echte mannendingen doet. Ze trekt door Frankrijk als jongleur en troubadour en probeert zo haar dromen te verwezenlijken. Dat sprak tot mijn verbeelding; een sterke vrouw die als rondreizende muzikant andere mensen blij maakt met haar muziek. Ze zat niet vast aan één plek, één baan, maar deed steeds iets nieuws. Creëerde elke keer weer haar eigen, nieuwe wereld. In feite ben ik die Marie-Claire geworden.”

Vrij van conventies
“Ik durf mijn eigen leven te leven, doe dingen waarvan ik denk dat ze bij me passen. Wat anderen daarvan vinden, maakt me niet zo veel uit. De laatste tijd denk ik overigens wel steeds vaker: waarom doe je altijd van die enge dingen waarvan je totaal niet weet hoe ze uitpakken? Ik kies niet altijd de makkelijkste weg, vind het leuk om grenzen op te zoeken en uitdagingen aan te gaan. Ik kan me voorstellen dat ik na deze grote show iets heel kleins en intiems ga doen. Spanning en verandering vind ik blijkbaar leuk. Tegelijkertijd denk ik: je kunt het ook een uitdaging vinden om je leven lang op een zolderkamer te wonen en daar elke kier te bestuderen. Je hoeft echt niet door de wereld te trekken, maar blijkbaar is dat mijn manier.”

Je bent 44, hoe vind je je leven tot nu toe?
“Ik vind het wel een spannende leeftijd. Alles ligt nog open. Ik kan terugkijken én me nog volop storten in nieuwe avonturen. Ik moet er niet aan denken weer begin twintig te zijn. Al die vragen die dan nog door je hoofd spoken. Waar moet ik wonen? In Moskou of Parijs? Wat wil ik worden? Balletdanser of bioboer? Dat zijn dingen waar ik me niet meer mee bezig hoef te houden. Ik hoef niet zo nodig meer iets te bereiken, ik ben tevreden met wat ik heb. Natuurlijk vraag ik me nog altijd dingen af, maar niet meer op een neurotische manier. Hoe ouder je wordt, hoe minder paniek er is. Misschien is het prettige van ouder worden dat je denkt dat je dingen meer onder controle hebt. Al is dat natuurlijk onzin, je houdt jezelf in feite voor de gek. Want je eigen gezondheid bijvoorbeeld heb je helemaal niet zelf in de hand. Ook al eet je elke dag bruin brood, je kunt van de ene op de andere dag ziek worden.”

Op dit moment toert Ellen ten Damme door het land met haar nieuwe theatershow Spitz! Op 21 en 22 april staat ze in Carré in Amsterdam. Vervolgens gaat de show vanaf september tot december in reprise. Kijk voor meer informatie op www.ellentendamme.nl. Haar nieuwe cd Het Regende Zon ligt deze maand in de winkel.

Lees het gehele interview in Libelle 15

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Cabaretier Jeroen van Merwijk (65) overleden

Cabaretier Jeroen van Merwijk is woensdagochtend overleden. Dat meldt zijn familie. De kleinkunstenaar werd begin 2020 gediagnosticeerd met darmkanker en spendeerde zijn laatste dagen met zijn familie in zijn huis in Zuid-Frankrijk, waar hij op 65-jarige leeftijd overleed.

Jeroen van Merwijk groeide op in Utrecht en Amersfoort. Nadat hij cum laude afstudeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, maakte hij carrière als kunstenaar. Hij was vooral bekend om zijn bijzondere gevoel voor taal, zijn brutale teksten en zijn beeldende kunst.

Advertentie

Carrière

Van Merwijk schreef nummers voor onder anderen Karin Bloemen en Hans Dorrestijn. Ook maakte hij maar liefst dertien theaterprogramma’s als solist. Na een van zijn optredens in 2020 kreeg de cabaretier pijn onder zijn borstbeen. In het ziekenhuis bleek hij uitgezaaide darmkanker te hebben. Ondanks zijn ziekte voelde Van Merwijk zich lange tijd nog goed genoeg om nog een theatervoorstelling te maken. In 2020 zou hij daarmee nog eenmaal op de planken verschijnen. Helaas kon dat niet doorgaan, omdat de cabaretier in september te erg achteruit bleek te zijn gegaan.

Edison Oeuvreprijs

In december vond er nog een hoogtepunt plaats voor de artiest. Nog eenmaal werd de Edison Oeuvreprijs Kleinkunst in het leven geroepen. Deze prijs was in 2014 komen te vervallen, maar werd toch nog eenmaal uitgereikt aan Van Merwijk. Een bijzondere prijs, die eerder werd gewonnen door Ramses Shaffy (2006), Herman van Veen (2010), André van Duin (2012) en Youp van ’t Hek (2014). De prijs werd opgehaald door Van Merwijks broers en naar hem toe gebracht in Frankrijk.

Overlijden

Van Merwijk besloot zijn laatste weken daar te slijten, in zijn Zuid-Franse huis. Daar is hij woensdag in het bijzijn van zijn vrouw Jeannette overleden. Hij wordt in besloten kring gecremeerd.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: ANP. Beeld: ANP Kippa.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Rogier (46) en Frank (74) geven emotioneel interview na ‘scheiding van tafel en bed’

Na maanden bonje met elkaar te hebben gehad, moesten ex-geliefden Frank (74) en Rogier (46) dinsdag voor het eerst weer met elkaar voor de camera staan. En dat was best nog even onwennig, zo blijkt uit een interview dat het presentatieduo had met RTL Boulevard.

De twee mannen hebben een heftige periode achter de rug en wanneer Rogier wordt gevraagd hoe het momenteel met hem gaat, wordt hij erg emotioneel.

Advertentie

Vast aan contract

Ex-partners Frank en Rogier kregen in oktober flinke ruzie met elkaar. Frank zou helemaal klaar zijn met de manier waarop Rogier hem behandelt en Rogier liet in verschillende bladen weten dat Frank niet helemaal eerlijk was over zijn afkomst. De twee gingen, na bijna twintig jaar samen, uit elkaar en hadden zelfs een periode helemaal geen contact met elkaar. De mannen waren uiteindelijk genoodzaakt om het bij te leggen, want ze hebben voor de komende twee jaar nog een contract met RTL 4 waarin staat vastgelegd dat ze samen moeten werken voor hun programma Frank & Rogier checken in.

“Van oor tot oor stralen we”

Inmiddels lijken de twee weer door één deur te kunnen, want dinsdag vonden er opnames plaats voor het nieuwe seizoen van het programma. Als de interviewer van RTL Boulevard opmerkt dat het best bijzonder is dat de twee weer samen in beeld zijn, laat Frank weten dat de lucht weer is geklaard. “We zijn lekker samen aan het werk en dat is toch wat we willen.” “Van oor tot oor stralen we”, zo vult Rogier toch enigszins sarcastisch aan.

Scheiding van tafel en bed voor Frank en Rogier

Als Rogier gevraagd wordt naar hoe het momenteel met hem gaat en hoe de heftige periode hem heeft veranderd, krijgt hij het duidelijk even te zwaar. “Nou het heeft wel wat met me gedaan ja”,  zo vertelt hij met betraande ogen. Als hij vervolgens vanwege de emoties niet meer uit zijn woorden kan komen, kapt hij het interview af en loopt hij weg. Nadat hij weer een beetje is bijgekomen komt hij opnieuw bij het interview zitten, maar laat hij het woord over aan zijn ex-vriend. “Vooralsnog gaat het alleen om een scheiding van ‘tafel en bed’, zegt Frank. “Het is heel goed; Rogier is zoveel jaar jonger dan ik, ik heb m’n rust gekregen, hij heeft zijn eigen wereld en we kunnen alsnog samen werken. Er is niks beters dan wat wij hebben.”

Frank en Rogier binnenkort tóch weer samen aan de slag

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: RTL Boulevard. Beeld: BrunoPress.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

'Jojanneke uit de prostitutie' maakt de tongen los: "Brutaal en ongepast"

Presentatrice Jojanneke van den Berge (40) volgt in Jojanneke uit de prostitutie verschillende mensen die uit de wereld van sekswerk willen komen. Maar de manier waarop de voormalig PowNed-verslaggeefster met de mensen in haar programma omgaat, valt bij veel kijkers verkeerd.

In 2015 maakte Jojanneke al vier afleveringen van het programma Jojanneke in de prostitutie, waar ze mensen in het vak volgde. Inmiddels focust ze zich met haar nieuwe programma juist op mensen die uít die veelbesproken branche willen komen. Maar dat is geen makkelijke stap, zo blijkt.

Advertentie

Jojanneke uit de prostitutie

In haar programma volgt Jojanneke verschillende mensen die hiermee bezig zijn. Zo wil Mia (21) dat de pornofilms waar zij in heeft gespeeld van internet verdwijnen. Ook bezoekt Jojanneke Oulaya (20) die op haar 13e al werd geronseld voor sekswerk, iets wat geen uitzondering blijkt. Ook zien we Jos (44) die na zo’n driehonderd prostituee-bezoeken probeert te stoppen met betaalde seks. De drie stuiten op veel problemen bij het achter zich laten van de wereld van de betaalde seks.

Niet respectvol

De meningen van de kijkers over dit tweede seizoen zijn verdeeld. Enerzijds vinden sommigen het goed dat deze onderwerpen aan de kaak worden gesteld. Anderzijds vallen veel kijkers over de manier waarop Jojanneke met de mensen in haar programma omgaat. Zo vraagt Jojanneke aan ex-pornoactrice Mia of ze samen kunnen kijken naar de beelden van haar pornofilms, maar Mia wil dat niet. Tóch zet Jojanneke vervolgens zelf een video aan, waar Mia naast zit. Die actie vinden de kijkers weinig respectvol.

Effectbejag

Ook wordt er een afspraak gemaakt met een jonge sekswerker in het bos. Zij denkt dat haar klant op zal komen dagen, maar in plaats daarvan wordt zij geconfronteerd door Jojanneke en een hulpverlener. Het meisje schiet daardoor in de stress. De kijkers vinden ook deze actie ongepast. Door sommigen wordt er dan ook wel gezegd dat in deze docu-serie effectbejag belangrijker lijkt dan integriteit.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: Twitter. Beeld: EO.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dagboek van Willeke: "Wat ze over mijn moeder zeggen, breekt mijn hart"

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt Willeke een dagboek bij voor Libelle.

Advertentie

Woensdag 24 februari

Ik sta wat onwennig op het schoolplein. Ik ben hier nog wel geweest, af en toe, maar een echte schooldag heb ik in tijden niet gehad. Het is het einde van de middag en er hangt een giechelige, uitgelaten sfeer. Het doet iedereen goed om weer terug te zijn. De angst die ik koesterde, dat het gepest ook in het echt verder zou gaan, blijkt voorlopig ongegrond. Iedereen was ook te druk met de feestelijkheid van weer les in het echt hebben. De examenklas kreeg zelfs les in de bioscoop en het buurthuis, met hun schriften op schoot. Ik merk dat ik de hele dag mijn adem heb ingehouden, wachtend op een sneer van de meisjes in mijn jaarlaag. Ik weet maar één iemand bij wie ik mijn hart kan luchten.

Als ik bij oma thuis van de fiets stap, staat ze breed glimlachend naar me te zwaaien. De lach valt van haar gezicht zodra ze me goed bekijkt. Is het zo duidelijk te zien dat dit me opvreet? Ik loop met een wijde boog om haar heen, de keuken in. Even besteden we aandacht aan beleefdheden – wil je een koekje erbij, hoe is het met je moeder, ja de baby komt gauw, leuke jas is dat – en dan barst ik in een luid, snotterig snikken uit. Ik adem zo hoog in mijn borstkas dat ik nauwelijks uit mijn woorden kom. “Ze moeten me niet, oma. Ze vinden me vreselijk. Ik schaam me zo.”

Het verbod op omhelzen doet oma onhandig draaien met een theedoek in haar handen. “Rustig aan Wil, wie moeten je niet? Het valt vast mee, wat heb jij nou om je voor te schamen?”

Ik vertel haar alles dat me al weken dwars zit. De steeds naardere en persoonlijke roddels die over me verspreid worden, dat ze mijn broer erbij betrekken. Het feit dat hij homo is, houdt mensen blijkbaar toch bezig, terwijl ik dacht dat we daar al lang aan voorbij waren. De pesterijen om mezelf en mijn vrienden kan ik aan – we worden een circusbende genoemd, een groep zweverige gekkies. Ferdy en Lotte krijgen ook de wind van voren. Wat mijn hart breekt is wat ze over mijn moeder zeggen. Dat ze te oud is om een kind te krijgen. Dat Boy te jong voor haar is. Dat ze mij en Rob verwaarloosd heeft om een wild seksleven te kunnen hebben met allerlei mannen. Dat haar baby er zwart uit gaat komen, daar lachen ze nog het hardst om. Alsof daar iets mis mee is.

Ik ratel dit allemaal eruit tegen oma, die het zwijgend aanhoort met een groeiende donderwolk voor haar gezicht. “En het ergste, het allerergste, is dat ik het zelf ook heb gedacht. Ik heb die dingen gedacht over mama.” Ik leg mijn hoofd op tafel en voel de koekkruimels in mijn voorhoofd prikken. “Het spijt me.”

Dan komt oma in actie. “Het spíjt je? Dit heb jij toch helemaal niet gedaan? Iedereen heeft wel eens nare gedachten en angsten. Die meiden op school hebben daardoor niet ineens gelijk. Wil, je bent te slim om niet te weten hoe het werkt. Ze zoeken iemand om de pik op te hebben. Ze hebben jou gekozen. Zomaar, niet omdat er iets mis is met jou of je familie.”

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

1

Tekst: Charlotte Remarque.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien