Lekker lezen: Libelle bookazines voor € 3,35

Zoek binnen:

Interview Marion Bloem en Ivan Wolffers

Een basis met Kerst
Marion: “Sinds we opa en oma zijn, laten we het van de kinderen afhangen wat we met Kerst doen. Ivan: “Het zou leuk zijn als Kaja, Elle en de kinderen komen. Onze moeders willen we er ook graag bij hebben. En verder iedereen die zin heeft. Ik sta met Kerst geregeld voor veertig man of meer te koken. Ontzettend leuk.” Marion: “Eigenlijk doen wij het zoals mijn moeder vroeger deed. Zij was er altijd met Kerst en iedereen die zin had, mocht komen. Zij kookte dan Indisch, maar daar is ze nu te oud voor. Door de kleinkinderen verandert de traditie. Ons huis is al een jaar of vijftien de basis met Kerst. Mijn zus en broertjes kwamen ook vaak met hun gezinnen.”

Elke dag extra is een feest
“Dit is de eerste fase van het leven dat je de schoonheid van al dat kleins zo ziet en dat je beseft dat het leven voorbijgaat. Ik vond mijn leven altijd erg vol en volmaakt en nog steeds, maar ik waardeer het nu meer dan toen ik jong was. Het compenseert het verlies waarmee we te maken kregen. Het verlies van mensen om ons heen en het verlies van gezondheid omdat we met Ivans ziekte te maken kregen.” Ivan: “Het is een confrontatie met de eindigheid, maar door de kleinkinderen besef je op een prachtige manier dat het leven doorgaat. Elke dag en elke maand erbij zijn een feest.”

Advertentie

Elkaar gevormd
Marion: “Door zijn ziekte hebben we meer dan ooit behoefte om bij elkaar te zijn. Ik vind het zonde om met een ander te gaan eten als ik niet weet hoeveel jaar ik nog met Ivan kan eten. Ziekte verandert. We kunnen er niet omheen. Wij horen bij elkaar we zijn samen één, maar hoe lang hebben we dit nog? Wie ben ik zonder hem? We hebben elkaar gevormd.” Ivan: “Als ik er niet meer ben, moet je naar New York verhuizen, zeg ik altijd. Nieuwe mensen leren kennen en gewoon mooie boeken schrijven. Dat lijkt me fantastisch.” Marion: “Dat lijkt mij nou helemaal niet fantastisch. Ik ben er soms opeens boos om, terwijl hij er ook niets aan kan doen.”

Veertig jaar getrouwd
Ivan: “Volgend jaar zijn we veertig jaar getrouwd. Een mooie mijlpaal, maar ik heb geen idee of ik het wil vieren.” Marion: “Veertig is een mooi getal. Ik houd van mooie getallen en van tradities. Als er een reden is om feest te vieren, moet je dat doen. Zeker nu. Dus die veertig, daar wil ik wel wat mee.”

Productie: Anita Vlaar. Tekst: Deborah Ligtenberg. Fotografie: Dirk-Jan van Dijk. Visagie en Styling: Ronald Huisinga. 

Lees het hele interview met Manon Bloem en Ivan Wolffers in Libelle 50 op bladzijde 30.

uithetblad

Schrijver Hugo Borst: “Durfde je eindelijk een 1,5-meter-terras op?”

Hugo en Iris - Libelle

Hugo Borst (57) en Iris Koppe (35) zijn beiden schrijvers, maar daar houdt de gelijkenis wel op. Toch zijn ze vrienden en gaan ze geen onderwerp uit de weg. Over oud worden, sex, politiek, corona en meer: Hugo en Iris stellen brutale vragen én geven openhartig antwoord. 

I: Jij bent toch getrouwd?
H: Jazeker, 24 kilo geleden.
I: Hoelang al?
H: Het was 1988.
I: Neeeee. Toen was ik 3.

H: Eh, waar wil je naartoe? Goed nieuws? Ben je ten huwelijk gevraagd?
I: Niet zo snel. Ik heb koppijn vandaag, Hugo, kóppijn.
H: Wat heeft dat met trouwen te maken? Oh, wacht even

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien