We Will Rock You de musical: nu tot 50% korting!

Zoek binnen:

Interview met Twan Huys

We spreken af in het café op de hoek van een Amsterdamse gracht waar het sociale leven van Twan Huys en zijn vrouw Cheryl zich voor een groot deel afspeelt. ’s Ochtends geeft zij les in  Pilates en ontfermt hij zich over hun kinderen Jack (4) en Dylan Rose (2). Dan treffen ze elkaar bij een kopje koffie, waarna hij naar de redactie van Nieuwsuur in Hilversum vertrekt.

“Mijn vrouw is Brits, maar ik heb haar hier, in Amsterdam, ontmoet. In een vorig leven was ze danseres, totdat ze geblesseerd raakte. We leerden elkaar kennen in 2001, één maand voordat ik de vraag kreeg of ik correspondent in Amerika wilde worden. Ze is in het diepe gesprongen en meegegaan.”

Voor jou ook een sprong. Wist je meteen dat zij de ware was?
“Ja. Ze vroeg of ik dacht dat het stand zou houden als we niet samen naar Amerika zouden gaan. Dat leek mij ingewikkeld. Ze is meegegaan, klaar. Eigenlijk hebben we er helemaal niet over getwijfeld.

Je hebt net het boek Over geluk geschreven waarin je op zoek gaat naar het antwoord op de vraag wat geluk bepaalt. Was New York de gelukkigste tijd van je leven?
“Eerlijk gezegd gaat het maar door bij mij, ik word echt verwend. Toen ik uit New York vertrok, werd ik gewaarschuwd door collega’s die het correspondentschap ontnomen was. Ontnomen is het woord, want niemand wil daar weg. New York is zo’n fantastische stad, dat is moeilijk om los te laten. Mij was gezegd: als je teruggaat, wordt dat de somberste periode in je leven. Maar dat probleem hebben wij eigenlijk niet gehad, want drie maanden voordat we teruggingen werd onze zoon Jack geboren. Het was in feite heel gemakkelijk om terug te gaan, we waren met totaal andere dingen bezig.”

Je beschrijft in je boek de hongersnood in Somalië die je voor Nova hebt verslagen, en ook het slagveld van Sarajevo. Weegt dat leed zwaarder dan de rouw die je na 11 september in New York meemaakte?
“Als verslaggever ervaar je zoiets anders dan als correspondent. Je vliegt in, brengt maximaal één of twee weken op zo’n plek door en komt weer terug. Dan krijg je onvermijdelijk een schuldgevoel: straks worden zij in Sarajevo doodgeschoten en hang ik hier rond met vrienden, alsof er niks aan de hand is. Dat is heel ingewikkeld. New York na 11 september was anders. We kenden mensen die vrienden en familie hadden verloren bij die aanslag en buiten dat, de hele stad was ondergedompeld in rouw.”

Zie jij de zonnige of de donkere kant van dingen?
“Ik ben heel erg gelukkig, maar me er ook altijd van bewust dat geluk heel kwetsbaar is. Misschien loop je straks onder een tram of, erger nog, je kind loopt onder een tram. Dan is het voorbij. Het blijft een vervelende gedachte, dat het zomaar van je afgepakt kan worden.

Vind je dit wel een prettig besef om te hebben?
“Ik heb nooit last gehad van mijn werk, ben er nooit depressief van geworden. Ik ben nou eenmaal extreem nieuwsgierig en wil weten hoe dingen in elkaar zitten. Maar het schrijven van dit boekje Over geluk werkte voor mij wel als antigif. Ik had het nodig om iets te doen wat totaal het tegenovergestelde is van al het andere wat ik doe. Dus: weg van het leed, op zoek naar de vraag wat geluk is, de belangrijkste vraag die mensen zich stellen. Iemand met een wat cynische inborst zou onmiddellijk vragen of ik in een midlifecrisis zit, maar dat is het helemaal niet. Dit boekje is in grote vrolijkheid geschreven.”

Advertentie

Over geluk – Twan Huys, Uitgeverij Prometheus
ISBN: 9789044617023, prijs: € 9,95,-
Verschenen: november 2010.


Tekst: Gijs Groenteman. Foto’s: Dirk-Jan van Dijk.

uithetblad

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien