Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Interview – psychiater Bram Bakker

Bram Bakker. Hij zegt zijn doel eigenlijk al bereikt te hebben als mensen het thuis op tafel leggen. Want wat gebeurt er dan? Je man komt thuis, ziet het boek liggen, pakt het op en zegt: ‘Wat is dit? Heb je dat voor ons gekocht?’ Een mooie ingang voor een goed gesprek. Volgens psychiater Bram Bakker praten stellen samen veel te weinig over wat er in de slaapkamer gebeurt. “Uit alle onderzoeken blijkt dat de meerderheid van de mensen ontevreden is over hun sexleven. Dat kan in veel gevallen gelukkig worden verbeterd, maar dat begint wel met: samen praten. Je kunt nu diep zuchten en zeggen: ‘O nee, moeten we daar nu óók al over praten’. Helaas valt er niet aan te ontkomen. Wie denkt dat prettige sex vanzelf gaat, komt bedrogen uit. Sex is een werkwoord: als je jong bent, moet je het leren en als je ouder wordt, moet je het onderhouden.”

Bram Bakker schrijft over uiteenlopende onder­werpen. Sport en psychiatrie zijn een paar van zijn stokpaardjes, maar ook zelfdoding, depressie en antidepressiva zijn thema’s waarover hij eerder boeken publiceerde. En nu dus sex. Is dat geen vreemde eend in de bijt? “Nee,” zegt Bakker, “ik vraag aandacht voor dingen waarover ik vanuit mijn beroep denk: dit is belangrijk. Seksualiteit kwam op mijn pad toen ik drie jaar geleden ging werken in de verslavingszorg. Daar kwam ik in aanraking met sexverslaving. Ik kende het niet. Ja, uit de media: Tiger Woods en Michael Douglas, en daar hing een zweem van glamour omheen. Maar dit was een heel gewone, Hollandse man die zo geobsedeerd was geraakt door porno dat hij steeds extremere beelden moest kijken om opgewonden te raken. Hij verscheen niet meer op zijn werk, schonk zijn vrouw en kleine kinderen geen aandacht meer: hij liep er volledig in vast. Er was geen andere oplossing dan hem op te nemen in een kliniek. Voor het eerst besefte ik dat mensen net zo erg in de problemen kunnen raken door sex als door drank en drugs.”

Advertentie

Dit voorjaar ging de speelfilm Shame in première. Bram Bakker vindt het een aanrader en hij is niet de enige: Shame van regisseur Steve McQueen, met een hoofdrol voor Michael Fassbender, kreeg lovende recensies. Terecht, Shame is de briljante verbeelding van het leven van een sex­verslaafde: de knappe dertiger Brandon windt elke vrouw om zijn vinger. Hij pikt ze op in de metro, op het werk, in het café. Daarnaast zijn er de talloze sexsites die hem op elk uur van de dag bevrediging kunnen bieden. Denk je in het begin nog: wat heeft die man een groot libido, algauw heb je als kijker in de gaten dat hier iets heel naars aan de hand is. Dit gaat niet over liefde of zelfs maar over lust, dit is een obsessie. Brandon moet scoren om… Ja om wát? Om in leven te blijven? Om contact te maken? Om te bevestigen dat hij iemand is?

Shame is een ontluisterend en schokkend verhaal over eenzaamheid. Natuurlijk ben je als kijker geneigd te denken: ach, het is maar een film. Maar het is echt. Er wordt wereldwijd steeds meer porno gekeken en het aantal mensen (mannen vooral) dat daaraan verslaafd raakt, neemt toe. Bram Bakker: “De tragiek van de sexverslaafde is dat porno de plaats heeft ingenomen van sex. En bij sex hoort liefde, zo zijn we opgevoed en daar verlangen we naar: liefdevolle sex is het allerfijnste wat er is. Maar porno, daar zit helemaal geen liefde bij. Natuurlijk is sexverslaving een uitwas en treft het – gelukkig – relatief weinig mannen. Maar tegenwoordig kijkt zeventig procent van de mannen naar porno. Ook steeds meer vrouwen trouwens.”

Wat vind je daarvan?
“Ik vel geen oordeel over het kijken naar de beelden. Dat mag iedereen zelf beslissen, we leven tenslotte in een vrij land. Maar ik ben wel kritisch. Kijk bijvoorbeeld naar de reden waarom sex op internet zo’n vlucht heeft genomen. Dat komt doordat steeds meer mannen die vinden dat hun vrouw te weinig wil vrijen, hun gerief halen op internet. En dat zijn er niet een paar, het gaat om miljoenen. Verontrustend. Vroeger, toen er nog geen online sex verkrijgbaar was, moest je je best doen om je vrouw zo gek te krijgen. Bloemen kopen, de afwas doen, een romantische film opzetten: mannen maakten het hun vrouw of vriendin naar de zin in de hoop dat er aan het eind van de avond bevredigende sex zou zijn.”

Wacht eens even: zijn we dat kwijtgeraakt in de afgelopen tien, twintig jaar, sinds er internet is?
“Het is de tendens van de laatste tien jaar. Ik stel vast dat liefde en sex steeds meer ontkoppeld zijn geraakt. Sex wordt voor veel mensen een steeds groter probleem. Uit onderzoek van de Amerikaanse relatietherapeut David Schnarch blijkt dat driekwart van de mensen vindt dat ze te veel moeten of te weinig krijgen als het over sex gaat. Het is maar welk perspectief je inneemt.”

Je zegt: bijna alle mannen kijken. Wordt er door mannen onderling over gesproken?
“Nee, porno is een verzwegen onderwerp, dat niet lijkt te bestaan. Praatten ze er maar over, dan kwam hun gedrag tenminste ter sprake. Porno kijken is in de meeste gevallen een solitaire onderneming. En een stiekeme. Als je partner geen zin heeft om te vrijen, zég dan dat je een filmpje gaat kijken. Dan weet hij of zij het tenminste en bied je hem of haar de mogelijkheid te zeggen: wacht eens, dan máák ik wel zin, want ik wil niet dat je achter de computer gaat zitten. Maar meestal is de treurige situatie dat mevrouw beneden naar een televisieserie kijkt en meneer op zolder loert naar plaatjes en filmpjes vol blote vrouwen.”

Drastische verschuivingen. Zijn dit gevolgen van de komst van internet?
“Er zit iets anders onder: we lijden massaal aan de ziekte die mateloosheid heet. Daar komen steeds meer mensen door in de problemen. Kijk naar de pubers­ die comazuipen. Jonge mensen stoppen niet met drinken als ze lekker aangeschoten
zijn, maar gaan dóór. We hebben de neiging elkaar in slaap te sussen en te zeggen: ‘Ach, die kinderen, vroeger deden we ook al dat soort dingen!’ Maar dat is niet zo.”

Want?
“Vroeger was de inhaligheid begrensd. Er bestond geen 24-uurseconomie. Was je shopaholic? De winkels sloten om zes uur. Datzelfde gold voor gokken: het Lido ging op een gegeven moment dicht. Dan was er ruimte voor reflectie. Vandaag de dag reflecteren mensen veel minder op hun doen en laten. Alles kan altijd en overal. Online shoppen kan 24 uur per dag, net als
online pokeren. Zoons zitten uren te gamen en dochters facebooken de halve nacht. Het sijpelt tot ver achter onze voordeur naar binnen.”

Lees het gehele interview in Libelle 17

 

 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Déze 3 sterrenbeelden vermijden discussies

Hoewel genoeg sterrenbeelden juist op zoek zijn naar confrontatie, trekken deze sterrenbeelden zich liever terug. Ze hebben namelijk een hekel aan discussies

Veel mensen vinden het lastig om niet in discussie te gaan als een ander het bloed onder zijn of haar nagels vandaan haalt. Toch blijven deze sterrenbeelden de rust zelve:

Advertentie

Stier

Stieren hebben graag gelijk en geven niet graag iemand anders gelijk. Dit doen ze alleen om ruzies te voorkomen. In sommige situaties zouden ze een discussie gegarandeerd winnen, maar toch heeft de Stier hier vaak geen zin in. Dit heeft te maken met hun gevoelige karakter. Ze proberen het altijd voor iedereen goed te doen.

Weegschaal

Een Weegschaal houdt niet van argumenten en dus is de kans groot dat ze het niet wint tijdens een discussie. Daarom probeert ze ze maar gewoon te vermijden. Weegschalen zijn vaak erg emotioneel. Ze zijn bang dat hun argumenten dat de ander een argument als afwijzing of belediging wordt opgevat en durft daarom haar eigen mening niet uiten.

Steenbok

Steenbokken vinden discussies tijdverspilling. Ze zijn behoorlijk eigenwijs en geven zich niet zo snel over, waardoor ze geen zin hebben met anderen in discussie te gaan. Zo’n woordenwisseling kan al gauw úren duren en daar zit niemand op te wachten. Bovendien hebben andere mensen hierdoor ook zelden zin om met dit sterrenbeeld in discussie te gaan.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: Freundin.de. Beeld: Getty Images

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Jill was prostituee: “Ik zat zo diep verwikkeld in die aparte wereld, dat ik de realiteit niet meer zag"

Jill (41) werkte prostituee en bracht als escort ruim een jaar door in de harem van een rijke prins in Brunei. “Ik ontdekte een rood lampje achter de spiegel. Ik  werd paranoïde van het idee dat ik altijd en overal werd bespied.”

“De functie stond duidelijk omschreven in het contract: escort, prostituee dus. Maar in mijn fantasie ging ik een spannend avontuur tegemoet: ik zou bakken met geld verdienen en prins Jefri zou ook echt mijn prins op het witte paard zijn. Met die gedachte stapte ik op het vliegtuig.”

Advertentie

Jill (41) was, op 18-jarige leeftijd, op weg naar Brunei, een klein oliestaatje in Zuidoost-Azië. Ze werkte al een paar maanden als escort in haar thuisland Amerika toen ze werd benaderd voor een klus bij prins Jefri Bolkiah, de jongste broer van de sultan van Brunei, één van de de rijkste mannen ter wereld. Salaris: een kleine 10.000 euro per week. Verblind door het grote geld en vol drang naar avontuur, ging Jill erheen: “Prins Jefri stond bekend als een enorme playboy. Ik was nieuwsgierig naar hem.”

Groot paleis

Bij aankomst in Brunei leek ze in een sprookje te zijn beland. “Er stond een Mercedes met chauffeur en geblindeerde ramen voor me klaar op het vliegveld”, vertelt ze. “Ik werd naar een ontzettend groot paleis gereden, met verschillende zwembaden en tennisbanen. Het was heel indrukwekkend. Ik verbleef, met een ander meisje, in één van de gastenverblijven. Diezelfde avond ontmoette ik de prins voor het eerst. Alle meisjes die waren ingehuurd om de prins te plezieren – we waren zeker met z’n veertig meiden – werden naar een feestzaal gebracht; het terrein was zo groot dat we in golfkarretjes naar de zaal toe werden gereden. We dronken champagne en wachtten op de prins. Toen hij binnenkwam, keek iedereen om. Hij was knap en charismatisch. Toen hij zich aan me voorstelde, vond ik hem erg beleefd. Maar ook arrogant: hij was het gewend dat hij het middelpunt van de belangstelling was en genoot daarvan.”

Slaapkamer

Dat prins Jefri meer wilde dan alleen een leuk feestje organiseren, daar kwam Jill snel achter. “Op een ochtend werd er op mijn deur geklopt: één van de butlers van de prins vertelde me dat ik me zo snel mogelijk moest klaarmaken. Ik werd naar een kantoor gereden, waar ik in een kamer moest wachten. De deur werd op slot gedaan, zodat ik opgesloten zat. Ik vond het vervelend, maar ik raakte niet in paniek. Na urenlang wachten kwam de prins binnen, die een zijdeur van het kantoor opende. Verrassing: er zat een grote slaapkamer achter. Terwijl hij mij uitkleedde, schakelde ik mijn gevoel uit. Prins Jefri gebruikte geen condoom. Toch liet ik hem zijn gang gaan: het was net alsof ik geen stem had. Ik vind het moeilijk om hieraan terug te denken: dat ik niet voor mezelf opkwam. Ik wilde alleen maar de prins gelukkig maken.”

Seksverslaafd

Alle vrouwen in de harem vochten om de aandacht van de prins. “Ik werd helemaal meegezogen in dat spel”, blikt Jill terug. “Prins Jefri manipuleerde ons. Hij was duidelijk seksverslaafd en koos iedere dag één of meerdere vrouwen uit met wie hij sex had. Als hij je een avond had gekozen, flirtte hij soms een dag later expres met iemand anders en negeerde hij jou. Zo voedde hij de onderlinge strijd tussen ons. Ik vond het hard en gemeen, maar ik zat zo diep verwikkeld in die aparte wereld, dat ik de realiteit niet meer zag. Ik dacht dat ik verliefd was op de prins.”

Prostituee of prinses

Jill heeft niet alleen het bed gedeeld met de prins, maar ook met zijn broer: de sultan. “Op een dag werd ik in een helikopter naar een enorm luxe suite in Kuala Lumpur gevlogen. Ik had verwacht dat prins Jefri zou binnenkomen, maar het was de sultan. Ik herkende hem van de bankbiljetten van Brunei.” Ook door prins Jefri werd Jill steeds vaker uitgekozen: ze mocht mee op luxe zakenreisjes en shoppingstripjes, waarbij ze werd overladen met designerkleding en juwelen van honderdduizenden euro’s. “Soms voelde ik me zijn vriendin. Ik bracht weleens een hele nacht met hem door. Ik voelde me een prinses.”

Jaloezie

Haar populariteit bij de prins zorgde voor jaloezie bij de andere vrouwen. “Ze roddelden over me of negeerden me compleet. Ik begon het leven steeds zwaarder te vinden in de harem. De druppel was toen ik ontdekte dat we stiekem werden gefilmd. Toen de spiegel in mijn badkamer los was gaan zitten, ontdekte ik daarachter een rood lampje. Ik werd paranoïde van het idee dat ik altijd en overal werd bespied. Uiteindelijk kon ik er niet meer tegen, heb ik mijn spullen gepakt en ben ik naar huis gegaan, met koffers vol kleding en sieraden. Eenmaal thuis ben ik uit de prostitutie gestapt: ik ben gaan studeren en schrijfster geworden. En inmiddels ben ik getrouwd en hebben mijn man en ik een zoontje uit Ethiopië geadopteerd. Nu vind ik geld en avontuur helemaal niet meer belangrijk: mijn man en zoontje zijn alles voor me.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Tekst: Helene van Santen. Beeld: Getty Images

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Merel werd slachtoffer van een loverboy: Met een wapen haalde hij mij op

Uit een rapport van het Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel (CKM) blijkt dat het klassieke beeld van een loverboy achterhaald is. Volgens hen gebeurt uitbuiting tegenwoordig al na een week. Merel van Groningen (46) was slachtoffer van een loverboy en helpt nu jonge vrouwen die hetzelfde meemaken.

Merel was 15 jaar toen ze via een vriendin een jongen leerde kennen. “Mijn vriendin was verliefd op hem, maar hij was 26 jaar en had een crimineel verleden. Van haar ouders mocht ze al snel niet meer bij hem komen en mij mocht ze ook niet meer zien, omdat ze had verzonnen dat ik verliefd op hem was.”

Advertentie

Achter de ramen

Merel bleef ondertussen contact houden met de jongen. Hij bood haar een thuishaven en gaf haar het gevoel dat ze werd gezien. “Dat had ik thuis niet, maar mijn ouders vertrouwden de situatie niet. Ze besloten mij daarom op een internaat te doen.” Maar ook daar was Merel niet veilig voor haar loverboy. “Met een vuurwapen heeft hij mij daar weggehaald. Op dat moment was ik blij dat ik daar weg kon.”

De situatie met haar vriend werd steeds grimmiger. “Steeds vaker werd hij gewelddadig. Dan kreeg ik een klap op mijn neus of sloeg hij met een leeg bierflesje op mijn hoofd. Op een gegeven moment was zijn geld op en moest ik achter de ramen gaan staan. Ik heb dat drie maanden gedaan en via de politie en kinderbescherming ben ik daar weggehaald en hebben ze een veilige plek voor mij gezocht.”

Meisjes begeleiden

In totaal is Merel een jaar en zeven maanden onder invloed van hem geweest. Wat er met haar loverboy is gebeurd, weet Merel niet. “Ik ben hem toen ik 17 was nog een keer tegengekomen, maar ik liep snel weg. Ik heb nooit de behoefte gevoeld om hem op te zoeken.” Haar nare ervaringen heeft ze uiteindelijk weten om te zetten in kracht. Na meerdere boeken te hebben geschreven (o.a. En plotseling ben je van hem), begeleidt ze jonge vrouwen die in handen zijn gevallen van een loverboy, geeft ze voorlichting op scholen en leidt ze ervaringsdeskundigen op.

“Op het moment begeleid ik zeven meisjes, zodat ze de regie over hun leven weer terugkrijgen.” Zelf merkt Merel ook dat loverboys meisjes tegenwoordig sneller kunnen chanteren. “Er kan sneller worden gedreigd met het plaatsen van seksueel getinte foto’s of video’s op internet. Zelf merk ik dat de tactiek van uitbuiters hetzelfde blijft. Ze palmen je in, zoeken iemands zwakke plek, maken je verliefd en uiteindelijk hebben ze ‘hulp’ nodig.”

Stereotypen

Merel heeft nooit aangifte gedaan tegen haar loverboy. Ze kan ook goed begrijpen waarom anderen dit niet willen. “Ik wilde niet dat proces aangaan en gewoon opnieuw beginnen met mijn leven.” Een ander probleem is volgens haar dat je moet kunnen bewijzen dat het tegen je zin in is gebeurd en vooral op video’s is dit lastig om te bewijzen. “Vaak wordt er lachgas ingezet en dan lijkt het net alsof het slachtoffer het niet erg vindt. Dit geeft een vertekend beeld.”

Persoonlijk denkt ze dat je het loverboy-probleem nooit honderd procent kunt uitroeien, maar het is volgens haar wel belangrijk dat we niet in stereotypen blijven denken. “In de jaren ’90 is het beeld ontstaan dat loverboys altijd werken met cadeautjes. Dat is niet zo, meestal doen ze het met aandacht. Vaak wordt er ook gedacht dat meisjes die slachtoffer worden van loverboys licht verstandelijk beperkt zijn, slecht zijn opgevoed of niet weerbaar zijn. Stop met stigma’s plakken op de slachtoffers en kijk liever naar de uitbuiters.”


De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Beeld: privé

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Jan Dulles krijgt bijzonder aandenken aan overleden dochtertje

Eind 2020 werd de grootste nachtmerrie van Jan Dulles (46) en zijn vriendin Caroline werkelijkheid. Hun 3 maanden jonge dochtertje Donna overleed heel plotseling. Ter ere van het kleine meisje hebben ze een mooi aandenken laten maken. 

Op Instagram deelt de zanger het resultaat.

Advertentie

Gipsafdruk

“Kijk nou toch eens wat een mooi cadeau we hebben gekregen”, schrijft de 3JS-zanger bij de gipsafdruk van Donna’s voetje en handje. Hij geeft eerlijk toe dat het ‘heel vreemd’ voelde om dit te laten maken, maar achteraf zijn ze er heel blij mee. De gipsafdruk werd een paar dagen nadat ze was overleden gemaakt en het heeft zo’n twee maanden geduurd voor het klaar was. “Nu we het resultaat in handen hebben, zijn we toch blij dat we dit kunstwerkje aan de muur kunnen hangen. Een tastbare herinnering.”

Middenrif

Achteraf blijkt dat hun dochtertje is overleden aan een scheurtje in haar middenrif. Dat wisten de ouders niet en het meisje leek ook niets te mankeren. “Het was een sterke meid die altijd maar lachte. Blijkbaar is dat echt van het één op het andere moment misgegaan”, vertelde Jan eerder in een interview met Privé.

Trauma

Het meisje was de avond voor haar overlijden een beetje slap, maar haar ouders dachten dat het niet meer was dan dat ze zich niet lekker voelde. ’s Ochtends leek hun dochter nog moe. Ze deden haar in bad en zagen daarna dat ze een beetje wit was. Ze besloten toen toch de dokter te bellen. Na dat telefoontje ging het mis met het meisje. “Ze was totaal niet meer zichzelf. Ik pakte haar vast en hield haar vast. Op dat moment is ze overleden in mijn armen. Dit is een trauma dat nooit meer weggaat. Vreselijk, echt vreselijk.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Jan Dulles (@dullesofficial)

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: Instagram. Beeld: ANP.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien