Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Interview – schrijfster Simone van der Vlugt

Simone van der Vlugt is een van de drie grote thrillerschrijvers die we in Nederland kennen. Haar naam wordt in een adem genoemd met die van Saskia Noort en Esther Verhoef. Opvallend is dat ze een enorme productie heeft: ze is nog niet klaar met het ene boek of ze begint alweer met het volgende. Tussen haar laatste boeken (de thriller In mijn dromen en de historische roman Rode sneeuw in december) zat slechts vier uur pauze. Het zat in de planning om na afronding van deze twee romans vakantie te nemen, maar toen werd haar gevraagd het geschenkboekje voor de Maand van het Spannende Boek te schrijven.

Een grote eer?
“Absoluut. Dit boekje is gedrukt in een oplage van achthonderdduizend exemplaren. Dat is ontzettend veel, dus ja, dat doet je wel wat. Maar ik moet toegeven dat ik ontzettend moe was toen ik hoorde dat ik was uitgekozen om dit te doen. Ik zat net op een punt dat ik de computer niet meer kon zien. Ik liep echt op mijn tandvlees, had vreselijk hard gewerkt en was leeg. In het begin wist ik ook echt niet waarover ik moest schrijven.”

Advertentie

Hoe heb je dat kunnen omkeren?
“Ik las een boek over een vrouw die aan geheugen­verlies leed en langzaamaan haar geheugen weer terugkreeg. Het verhaal bleef hangen en mijn fantasie ging ermee aan de haal. Geleidelijk aan ontstond het idee om iets met zintuigen te doen. Eerst dacht ik nog aan blindheid, maar dat werd later slechtziendheid. Met name omdat Annemiek van Munster, een volger van
mij op Twitter, me erop wees dat juist voor slechtzienden zo weinig begrip is. Zij is slechtziend en heeft daarover ook een boek geschreven.”

Hoe lukte het je om je in te leven in de slechtziende hoofdpersoon Manon Jonker?
“Ik heb vooral heel veel met Annemiek gesproken over haar beperking. Ze is bij mij thuis geweest en dan zie je meteen hoe iemand zich beweegt in een vreemde omgeving, met stok en geleidehond. Ik wilde heel graag van haar weten wat ze nu eigenlijk zag, bijvoorbeeld als ze naar mijn gezicht keek.

Annemiek ziet alleen vage contouren, welke kleur mijn ogen hebben, is voor haar niet te bepalen. Om mij een beetje een idee te geven van hoe ze zich verplaatst, nam ze me mee naar het Centraal Station van Amsterdam. Daar kreeg ik een bril op die mijn zicht precies zo maakte als het hare.

Arm in arm en geleid door haar hond hebben we toen door de stationshal gelopen. Het was een heel rare gewaarwording. Mijn bakens waren de tl-buizen aan het plafond. Ik volgde de lichtvlekken.”

Er komt een overval voor in het verhaal. Klopt het dat je zoiets zelf ooit hebt meegemaakt?
“Ja, toen ik nog in Amster­dam woonde, is dat me een keer overkomen.­ Net na mijn studie. Ik kwam bij een uitzendbureau voor werk. Het was in een pand in een kelder en ik was er samen met de intercedent. Plotseling kwamen er drie mannen binnen. Ze bedreigden ons en haalden de zaak leeg.

Zo op het eerste gezicht hadden ze geen wapens, maar ik wist niet of ze nergens een pistool of een mes verborgen hadden. De intercedent was trouwens heel moedig, zij rende achter die jongens aan en schreeuwde dat ze overal vanaf moesten blijven, maar ik deed niks.

Terwijl ik achterbleef in een lege ruimte en in principe de mogelijkheid had om de politie te bellen. Maar ik zag de jongens
de hele tijd heen en weer lopen in de hal en ze keken regelmatig naar binnen. Dus ik besloot: ik ga mijn leven niet op het spel zetten voor een paar printers.

Verder is het allemaal goed afgelopen, maar door zo’n gebeurtenis ga ik wel nadenken. Door­denken. Wat als… Daar komen veel van mijn verhalen uit voort.”

Lees het gehele interview in Libelle 23

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Confronterend: zóveel tijd spendeer je gemiddeld voor je kledingkast

Het is je vast geen onbekend fenomeen: je hebt een hele kledingkast vol leuke kleding, maar alsnog het gevoel dat je níks hebt om aan te trekken. Soms zijn er gewoon van die dagen dat niks je zint. Om te onderzoeken hoe lang de vrouw deze gevoelens gemiddeld ervaart, zette het Britse warenhuis Matalan een onderzoek op poten.

En de uitkomst van het onderzoek is op z’n zachts gezegd confronterend te noemen.

Advertentie

Brits onderzoek

Het onderzoek werd uitgevoerd om uit te zoeken hoe de gemiddelde Britse vrouw haar leven indeelt. Waar spendeert ze veel tijd aan, en wat kost haar nauwelijks tijd, moeite en energie? Aan het onderzoek deden 1500 Britse vrouwen mee. En wat bleek? De gemiddelde vrouw staat tijdens haar leven in totaal 287 dagen voor haar kledingkast, op jacht naar een outfit.

Confronterende cijfers

Dat houdt in dat we dus gewoon zowat een jaar (!) van ons leven spenderen aan het uitzoeken van een setje kleding waar we blij van worden. Het onderzoek toont ook dat de vrouw gemiddeld zestien minuten in de ochtend bezig is met het uitzoeken van een outfit. En voor een feestje besteden we gemiddeld twintig minuten aan het kiezen van onze feestjurk. Op vakantie maakt het ons wat minder uit, want dan kiezen we in zo’n tien minuten onze outfit voor de dag.

Veel kleding

Toch ligt dit niet aan een gebrek aan kleren. Want uit het onderzoek kwam ook naar v0ren kwam dat de gemiddelde Britse vrouw veel kleding heeft; namelijk 152 kledingstukken. En één op de acht deelnemers aan het onderzoek gaf aan zelfs 300 kledingstukken in haar kast te hebben hangen.

Wil je ook meer kleur dragen, en gaan voor knalrood net zoals onze koningin Màxima? Josefine legt je uit hoe je deze opvallende kleur modieus kunt dragen:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: The Telegraph.  Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Viroloog Menno de Jong: "Terrassen openen kan samenscholing in parken tegengaan"

Terwijl de avondklok naar verwachting tot eind maart blijft, zouden de terrassen wél sneller moeten en kunnen openen. Dat oppert viroloog Menno de Jong, in een poging samenscholing en grote drukte in parken tegen te gaan.

Dit zegt de viroloog van het Amsterdam UMC en lid van het Outbreak Management Team tegen AT5.

Advertentie

Overvolle parken

Met de plotselinge hogere temperaturen van afgelopen weken zaten de parken stampvol. Vooral in het Amsterdamse Vondelpark waren de grasvelden afgeladen met zonaanbidders, waardoor er meerdere malen ingegrepen moest worden. Om dergelijke samenscholingspraktijken tegen te gaan, noemt Menno de Jong het openen van de terrassen als optie.

Terrassen openen

Vanuit de horeca klonk dit geluid als eerste. Meerdere horeca-eigenaren opperden dat het openen van hun terrassen de te grote drukte in parken zou kunnen verhelpen. Menno de Jong snapt en deelt deze gedachtegang. “Je zou kunnen zeggen dat, als er een garantie zou zijn dat het openen van de terrassen zou leiden tot minder samenscholen op bijvoorbeeld het Museumplein en het Vondelpark, dat het dan misschien een heel goed effect heeft. Als de terrassen ook goed gereguleerd zijn qua afstand, dan zou ik er voorstander van zijn. Ik weet niet of die garantie er is.”

De spuigaten uit

Hij benadrukt dat versoepelingen met het oog op de cijfers echter niet direct aan te raden zijn, maar met het oog op de samenleving wel. “Je kijkt ook naar de samenleving. Dan is er wel reden voor meer versoepelingen. Het is altijd een afwegingen tussen risico’s. Het is wel iets waar we heel goed naar moeten kijken dat het niet de spuigaten uit gaat lopen”, aldus de viroloog.

Met het mooie weer komen hooikoortsklachten weer opzetten. Zó herken je het verschil tussen hooikoorts en corona:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: Metronieuws. AT5. Beeld: Getty

 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Peter Heerschop ontroert met eerbetoon aan overleden vriend en moeder

Het was een bewogen week voor Peter Heerschop. Op dezelfde dag verloor hij zijn goede vriend en collega Jeroen van Merwijk, en overleed ook zijn moeder. In De week van Peter op radio 538 brengt de cabaretier daarom een eerbetoon aan beide dierbaren, wat voor heel wat emoties zorgt in de radiostudio.

In de Radio 538 Ochtendshow schuift Peter Heerschop iedere vrijdag aan, om met een column het nieuws van de week te bespreken. De ene keer gaat dit gepaard met een lach, de andere keer met een traan.

Advertentie

Groot verlies

Jeroen van Merwijk overleed woensdag aan de gevolgen van darmkanker. Een groot verlies voor Nederland en voor Peter Heerschop, die goed bevriend was met de cabaretier. Maar op de dag dat hij te horen kreeg dat Jeroen overleden was, belde zijn zus. Ze had verdrietig nieuws. Wat bleek? Hun moeder was ook overleden.

Emotioneel eerbetoon

Vrijdag staat Peter Heerschop dan ook stil bij deze emotionele week. In zijn column brengt hij ditmaal geen grappen en grollen ten gehore, maar een emotioneel eerbetoon aan zijn overleden vriend en moeder. “Daar zit ze, mijn moeder. Ze is dood. Ik kijk naar haar. Ik maak een diepe buiging. En het lijkt alsof ze zegt: zie je, als je lief bent, dan buigen de mensen voor je. ’s Nachts rijdt mijn vrouw me terug naar huis. En in mijn hoofd zingt Jeroen”, klinkt een stukje van de column van Peter Heerschop.

Je kunt het hele eerbetoon van Peter bij Radio 538 hieronder bekijken.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: 538. Beeld: Brunopress

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Marc-Marie Huijbregts: "Als ik morgen doodga is dat prima"

Marc-Marie Huijbregts en Aaf Brandt Corstius geven in hun gezamenlijke podcast hun ongezouten mening over de meest uiteenlopende zaken. In de recentste aflevering bespreken ze ouder worden, en daar heeft Marc-Marie een bijzondere kijk op.

De theatermakers en schrijvers verwonderen zich over alledaagse dingen, en die verwonderingen bespreken ze in hun podcast. De titel is dan ook simpelweg ‘Marc-Marie & Aaf Vinden Iets’.

Advertentie

Ouder worden

Eerder bespraken Marc-Marie en Aaf al andere spraakmakende onderwerpen, waaronder ‘Mediums’, ‘Beleg’, en ‘Logeren’, maar ditmaal vindt het tweetal van alles over ouder worden. Je ontkomt er niet aan, dat staat als een huis boven water. Marc-Marie stelt dat hij met zijn 56 jaar niet meer jong kan sterven. “Die gedachte had ik toen ik 55 werd. Vroeg sterven, dat kan niet meer.”

Vroeg doodgaan

“Als je op je 25e doodgaat, dan ben je jong gestorven”, meent hij. “Maar op je 56e is dat anders. Dan vindt men waarschijnlijk wel dat je te vroeg bent doodgaan, maar het is niet dat je piepjong bent, je hebt wel dingen in je leven kunnen doen”, aldus Marc-Marie Huijbregts. “Ik kan nu dus niet meer jong doodgaan. Dus alles wat ik er nu bij krijg is prima en als ik morgen doodga is dat ook prima.”

Overlijdensadvertentie

Het is wat luguber, maar de theatermaker weet zelfs al hoe zijn overlijdensadvertentie eruit zou moeten komen te zien. “Want ja, die zou ik toch wel graag willen.” Hij hoeft geen foto of een gedicht, maar een korte tekst is voldoende, vertelt Marc-Marie. “Gewoon heel simpel in de krant ‘Marc-Marie is dood’ zou ik mooi vinden.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: Shownieuws. Beeld: Brunopress

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien