Vallende sterren Beeld Getty Images
Vallende sterrenBeeld Getty Images

Wil je graag een vallende ster zien? Op déze datum in augustus maak je de grootste kans

Als je nog nooit vallende sterren hebt gezien, dan kan daar de komende periode zomaar eens verandering in komen. In deze tijd van het jaar zijn namelijk het vaakst vallende sterren te zien.

Renée MulckhuijseGetty Images

Hoe zit het precies met vallende sterren en wanneer hebben we de meeste kans om ze te zien?

Weinig vallende sterren dit jaar

Hoewel het de tijd is dat er relatief veel vallende sterren te zien zijn, moet je dit jaar wel een beetje geluk hebben. ‘Het ene jaar levert meer vallende sterren op dan het andere jaar. Dit jaar is wat dat betreft een mager jaar’, schrijft meteoroloog Rico Schröder op Weeronline. Dat heeft vooral te maken met het hoogtepunt van de vallende sterren ten opzichte van de aarde.

Rond deze tijd passeert jaarlijks ‘de ene na de andere meteorenzwerm’. De bekendste zijn de Perseïden (in augustus) en in de periode ervoor kun je bij heldere omstandigheden onder andere de Cygniden, de Aquariden en de Cassiopeïïden waarnemen.

Wanneer kun je ze zien?

De grootste kans om vallende sterren te spotten is op 13 augustus, als het volle maan is. De Perseïden zijn helder, snel en laten het bekende nalichtende spoor achter. De volle maan is wel een stoorzender, maar als je in de vroege ochtend rond 4.45 uur naar het (noord)oosten kijkt, zie je ze misschien toch. Hoog aan de hemel zijn dan ieder uur naar schatting tien tot achttien vallende sterren te zien. Ook in de dagen voor en na 13 augustus, als de maan minder vol is, kun je vallende sterren zien.

Sterrenbeeld Perseus

De Perseïden hebben hun naam te danken aan het sterrenbeeld Perseus. Het lijkt namelijk alsof de sterren vallen uit dat sterrenbeeld. Hij is te spotten door naar het noordoosten te kijken en te zoeken naar een figuur dat nog het meest lijkt op een ‘Y’ op zijn kop.

Stofdeeltjes

In werkelijkheid bestaat de Perseïden-meteorenzwerm uit kleine stukjes van de komeet Swift-Tuttle. Omdat de aarde rond de zon door een wolk met puindeeltjes vliegt, verbranden die deeltjes in de dampkring. Dit speelt zich af op zo’n 100 kilometer hoogte, waardoor wij de deeltjes zien als vallende sterren. De Perseïden houden de vaart er goed in: ze zweven met meer dan 200.000 kilometer per uur door de hemel.

Bron: Weeronline

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden