Young women watching tv at home Beeld Getty Images
Young women watching tv at homeBeeld Getty Images

Maartje en de meisjes – deel 111: “Ik zou willen dat je nu hier was”

Mats liep boos weg en dat zorgde voor nogal wat tumult bij Maartje, in de straat en bij Jochem. Heet hangijzer bleek vooral dat hij het moeilijk heeft met missen, een pijnlijk gevolg van de scheiding. Gelukkig maakten ze het weer goed en begreep Miranda ook dat de koekjesbakdate verzetten het beste idee was.

MaartjeGetty Images

De kinderen liggen nog maar net in bed als Miranda belt.

“Hee lieverd, wat was er nou allemaal vandaag?”

Dus ik begin te vertellen over Mats en over Jochem en over hoe ik Nine in het verhaal over het hoofd zag. Tranen komen en mijn strot stokt.

“Je bent een goede moeder Maartje, ook als je er een keer een zootje van maakt.”

“Hoe weet je dat nou,” lach ik door mijn tranen heen, “je hebt me nog niet eens in actie gezien.”

“Klopt, maar dat komt wel. Ik zie het toch aan de manier waarop je over Mats en Nine praat, aan wat je doet en hoe je hun belang voorop zet. Juist daarom is Mats zo graag bij jou en missen ze je soms.”

“Je bent zo lief,” snotter ik. “Ik zou willen dat je nu hier was.”

Miranda hangt op.

“Hallo?” vraag ik volledig overbodig, want ik zie gewoon dat de verbinding verbroken is.

Ze FaceTimed me.

“Daar ben je weer,” glimlach ik.

“Precies, en zoals je ziet ben ik nooit ver weg.”

Ze ziet er moe uit. “Hoe gaat het met jou eigenlijk?”

“Prima, prima lief.”

We kletsen nog een tijdje door en ze warmt me op van binnen. Hoe fijn.

Met een dampende kop sterrenmunt en een halve Tony in stukjes slinger ik de tv aan. Sinds kort heb ik de app van NPO plus en een apparaatje om te streamen naar de tv, en er gaat een wereld voor me open. Series, films en documentaires die ik nooit eerder heb gezien binge ik naar binnen. En dan vooral over LHBTIQ+ onderwerpen. Ik blijf zoeken naar mijn plekje op de regenboog, naar of ik misschien altijd al van de vrouwen was. Of ik misschien iets over het hoofd heb gezien. Nee, zo kwalijk is het natuurlijk niet, maar het is een interessant onderzoek in mezelf.

Vanavond kijk ik La Vie d’Adèle, een coming-of-age film, sowieso een van mijn favoriete genres, over een meisje die voor het eerst verliefd wordt op een meisje. Judith tipte me destijds een lijstje met films en ik herinner me dat deze er ook op stond. Ach ja, Judith. De film blijkt al net zo zwoel als zijzelf was. Zoenen, borsten, voelen en niet alleen heel veel tepels in beeld. Adèle en Emma happen in billen, vouwen tussen elkaars benen en zweten zich vele nachten door. Ik krijg het er warm van.

Voetstappen op de trap. Het is Mats.

“Ik kan niet slapen mama,” zegt hij. Zijn lip trilt.

“Kom eens bij me zitten lieverd,” troost ik. “Wat is er allemaal? Is het zo druk in je hoofd?”

Mijn grote kleine jongen knikt en snikt. Ik zet de film op pauze en gooi het dekentje over zijn blote voeten.

“Zit je lekker? Wat een toestand vandaag hè,” begin ik. “Denk je daar nog aan?”

“Ja,” zegt Mats zacht. Ik druk hem nog iets dichter tegen me aan.

We zwijgen even. “Ik wil niet dat jij lesbie bent,” zegt hij na een tijdje.

“Waarom wil je dat niet?” vraag ik verbaasd.

“Omdat je dan in de hel komt, dat zegt Rachel,” huilt mijn lieverd. “En ik wil niet dat jij naar de hel gaat.”

“Och lieverd toch,” knuffel ik, “ik kom absoluut niet in de hel, maak je maar geen zorgen.”

“Maar lesbie is een zonder zei ze, en iedereen die zondert gaat naar de hel en daar is het heel heet, want die is gemaakt van vuur.”

“Een zonde bedoel je. Weet je wat het mooie is van de hel? Daar komen alleen mensen in die er ook in geloven,” leg ik uit, “en ik geloof niet in de hel dus ik ben er ook niet bang voor. Ik geloof in liefde en daarvan is altijd genoeg om te delen met iedereen.”

“Dus ook met papa?”

“Ja, met jou, met Nine, met papa en met Miranda. En met opa en oma natuurlijk en met Suus.”

“Maar niet met Donald Trump,” besluit Mats. “Want die deed echt lelijk.”

“Hopelijk heeft Trump zelf genoeg mensen die hem lief vinden,” lach ik.

Een stevige knuffel later leg ik Mats weer op bed en duik ik er zelf ook in. Het is mooi geweest voor vandaag.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden