Female friends sitting in cafe with mug of coffee, talking, support, friendship Beeld Getty Images
Female friends sitting in cafe with mug of coffee, talking, support, friendshipBeeld Getty Images

PREMIUM

Maartje en de meisjes - deel 126: “Ik moet niet te snel mijn hoofd laten hangen”

Het botert niet zo tussen Maartje en Miranda. Het maakt Maartje onzeker. Als Liesbeth dan ook nog zegt dat ze denkt dat Maartje niet gelukkig wordt met deze vrouw, neemt de twijfel alleen maar toe.

MaartjeGetty Images

“Komen jullie dit jaar ook weer?” vraagt Suus. “Of ga je met Miranda?” We hebben het over de zomervakantie. Suus en Dirk gaan weer naar Vlieland, voor de tiende keer of zo, en de afgelopen jaren stonden Jochem en ik op dezelfde camping. Vorig jaar voor het eerst niet tegelijk.

“Ik sla dit jaar over,” zeg ik. “Jochem misschien wel? Ik ga dit jaar op stedentrip met de kinderen. Met de trein. Nu nog een leuke stad zoeken. Heb je nog tips?”

“Joh, maar daar hebben die kinderen toch helemaal geen zin in? Die willen toch ravotten in het bos en fikkie stoken op het strand?”

Ik knik. “Zeker, maar dat kunnen ze mooi met Jochem gaan doen. Ik heb zelf zin in een stad en zo’n reiservaring wil ik ze ook meegeven. Rome bijvoorbeeld, mooi en indrukwekkend. Of Berlijn of Hamburg. Zoiets.”

“Alleen of met Miranda en haar kinderen?”

“Nee, nee, gewoon met z’n drieën. Ik zie het met Miranda nog niet snel zo’n samengestelde situatie worden. Wil ik de kinderen ook helemaal niet mee opzadelen trouwens.” Dat zeg ik stoerder dan het voor mezelf voelt, merk ik. Soms mis ik het gezinsleven wel, en zou ik best opnieuw zoiets creëren. Maar hoe? En met wie? Dat weet ik echt nog niet.

“Geef het nog niet te snel op,” lijkt Suus mijn gedachten te lezen. “Je bent niet enige die wensen en een mening heeft.”

Ik vertel haar over de afstand die ik soms voel en dat het me onzeker maakt, en Suus geeft me op haar beurt relatieadvies. “Het kan niet altijd 100 procent zijn in relaties,” zegt ze, alsof dit mijn eerste keer is. Niet zo lang geleden klaagde ze nog dat ze het helemaal geschoten had met Dirk. Haar schouders staan fier omhoog, ze ziet er goed uit. Dus dat zeg ik haar ook.

“Dank je. Ik voel me ook goed. Niet eens om iets bijzonders nee, gewoon goed geslapen en alles op rolletjes. Ook wel eens fijn.”

We wandelen nog een half uur verder en nemen dan afscheid met een knuffel.

Ik besluit nog even de stad in te lopen om een nieuw bloesje te kopen. Als ik Miranda dan zie vanavond, voel ik me extra mooi. Met drie hangers om mijn arm zoek ik het pashokje op. De ene schijnt door, de andere is te wijd en de witte voelt zo besmettelijk. Maar, hij staat me ook mooi, dus ik besluit ‘m mee te nemen. Bij de kassa ligt een rol met armbandjes. Van die fijne met een dun touwtje en een hangertje. Ik zie een mooie in mosgroen, met een hartje en besluit hem mee te nemen voor Miranda. Niets leuker dan een spontaan cadeautje. Want Suus heeft wel gelijk, ik moet niet te snel mijn hoofd laten hangen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden