Maartje en de meisjes Beeld Getty Images/Westend61
Maartje en de meisjesBeeld Getty Images/Westend61

PREMIUM

Maartje en de meisjes – deel 130: “Ik krijg het er warm van”

Op aandringen van Jochem gaat Maartje mee om een huis te bekijken voor hem. Vanuit de slaapkamer kijkt ze op haar eigen terras uit. Dat vliegt haar zo aan, dat ze bijna van haar stokje gaat.

Hanneke MijnsterGetty Images/Westend61

“Maartje?”

“...”

“Gaat het wel?”

“Ja. Ja, ik ben oké,” zeg ik. “Ik moet even frisse lucht, dus ik zie je zo buiten goed?”

Jochem wacht geen seconde en loopt meteen met me mee naar buiten.

“Beetje benauwd daarboven”, zeg ik leunend tegen het tuinhek. Jochem kijkt me bezorgd aan.

“Was het te stoffig?” vraagt hij. Ik knik maar, want ik kan het niet over m’n hart verkrijgen om te zeggen dat hij zelf de verstikkende factor is.

“Ik ga maar gewoon naar huis, oké?” zeg ik, en ik ik sta op. Jochem blijft een beetje bedremmeld achter.

Kan ik je bellen? app ik naar Miranda. Ze belt me meteen.

“Dat hoef je toch niet te vragen schatje, je mag mij altijd bellen. Altijd. Hoe is het?”

Ik vertel over de flauwte in het huis aan de overkant, over Jochem die het allemaal niet aanvoelt en zeg dat het nu wel weer gaat.

“Ga jij maar even lekker relaxen. Pak thee en een boek, dan fiets ik straks even bij je langs.”

“Nee joh”, doe ik stoer, “het gaat echt wel hoor.”

“Ja dat weet ik wel”, zegt Miranda, “maar ik wil je gewoon zien en even vasthouden.”

Ik krijg het er warm van.

Misschien moet ik ook echt even rust nemen, bedenk ik me als ik de was ophang. Een meditatief moment is dat altijd. Alleen wat knijpers, het natte goed en ik. Het is de afgelopen weken zo ontzettend druk op kantoor, met heel veel aanvragen en een vacature in mijn eigen team die ik nog moet vervullen. Misschien moet ik toch Lies nog eens vragen of ze terug wil komen. Het was zo gezellig altijd met haar en ze is echt goed in wat ze doet. Of ik sluit de tent gewoon drie weken deze zomer. Nee, nee dat kan echt niet. Wat ik wel kan doen is vragen of Lies me drie weken wil vervangen, dan heb ik vrij en maak ik haar misschien enthousiast voor een terugkeer. Ze doet nu iets administratiefs ergens, maar ik weet zeker dat ze werving en selectie nog steeds heel leuk vindt.

Ik besluit haar meteen te bellen, ook al heb ik de boel niet eens doorgerekend. Ik wil echt iets doen nu.

Liesbeth neemt niet op, dus ik stuur haar m’n - al zeg ik het zelf - briljante plan in tekst. Als ik dan ook nog met Jochem een akkoordje kan maken over de kinderen, dan kan ik misschien zelfs een paar dagen weg. In m’n eentje!

Ding dong!

Miranda’s vrolijke hoofd straalt me tegemoet. Ze heeft een bosje gerbera’s voor me meegenomen.

“Lieffie!”

Ze slaat haar armen om me heen en ik kom meteen tot rust. Zo simpel kan het zijn soms.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden