null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

Maartje en de meisjes – deel 141: “Zijn papa en Nadia verliefd denk je?”

Nine heeft een prangende vraag aan Maartje, maar onthult en passant een saillant nieuwtje.

Hanneke MijnsterGetty Images

Het is dag drie van de eerste schoolweek en Nine schuift dicht tegen me aan op de bank. Haar mollige armpje steekt ze onder mijn oksel, zoals ze dat als baby al deed toen ik haar voedde.

“Mama?” vraagt ze met een bijna hese fluisterstem.

“Ja lieverd?” antwoord ik, en ik geef een kusje op haar haren.

“Ben jij wel eens gepest?”

Ik druk haar iets steviger tegen me aan.

“Ja schatje”, beken ik. “Op school wel eens, toen ik zo oud was als jij.”

Ik ben benieuwd wat er nu komt. Zou ze me zelf iets willen vertellen?

“Waarom dan?”

“Mijn tanden stonden heel scheef vroeger, dan noemden ze me ‘fietsenrek’ of ‘Haasje’ in plaats van Maartje.”

“Maar waarom zeiden ze dat dan?”

“Nou, omd-”

“Dat is toch helemaal niet aardig om te zeggen? Want jij kon er toch ook niks aan doen? Aan die tandjes?”

Haar uitspraak van ‘tandjes’ laat me even grinniken. Daarna geef ik haar gelijk.

“Dat klopt ook, lieverd. Maar ja, kinderen zeggen vaak alles wat ze vinden en soms doet dat ook wel eens pijn.”

Ze valt even stil. En zucht.

“Wil je mij iets vertellen, schatje?” vraag ik.

Nine zucht nog een keer.

“Ik denk dat ik Daan heb gepest vandaag”, zegt ze.

“En waarom denk je dat? Wat is er dan gebeurd?”

“Ik zei dat hij niet naast mij mocht zitten omdat hij stinkt.”

“Oh…”, antwoord ik geschrokken, “dat vond hij vast niet fijn om te horen.”

“Nee. Toen zei hij het tegen de juf, en moest ik sorry zeggen.”

“Waarom zei jij dat dan tegen Daan?”

“Omdat het zo is.”

“Oké, maar waarom vind je dat dan? En hoe erg is het? Iedereen ruikt toch wel ergens naar?”

“Ja, maar Daan ruikt naar de appelflapjes zonder appel van Nadia en die vind ik vies. Dus ik wil niet naast Daan zitten als hij zo ruikt.”

“Wie is Nadia?” vraag ik.

“Papa’s collega die elke woensdag komt eten.”

Verbaasd kijk ik Nine aan. Ik heb Jochem nog nooit over een Nadia gehoord.

“Ze maakt altijd eten voor ons met allemaal pittig, en gaat dan na het eten papa helpen afwassen in de keuken. Maar dat is raar.”

“Hoezo?”

“Want papa heeft een vaatwasser. Volgens mij gaan ze gewoon kussen en mogen wij dat niet weten.”

Ik krijg het ineens warm.

“Zijn papa en Nadia verliefd denk je?” vraag ik.

“Ja, ik denk het wel. Maar ik wil helemaal geen nieuwe moeder.”

“Hee meisje”, zeg ik, en ik trek haar met lange ledematen en al bij me op schoot, “jij hebt voor altijd maar één mama en dat ben ik. Ook als papa verliefd is op die Nadia of als Miranda hier op bezoek komt.”

“Mama?” zucht Nine.

“Ja, lieverd?”

“Ik vind het nog steeds stom dat jullie gescheiden zijn.”

En op dit moment kan ik haar geen ongelijk geven.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden