Maartje en de meisjes Beeld Getty Images/iStockphoto
Maartje en de meisjesBeeld Getty Images/iStockphoto

Maartje en de meisjes - deel 94: “Als een hyperalerte strijkplank lag ik elke snurk en elke scheet in te houden”

Mats en Nine gaan uit logeren en dus kunnen Maartje en Miranda samen naar de bioscoop. De film brengt ze in nogal in the mood en dus blijft Maartje voor het eerst bij Miranda slapen.

MaartjeGetty Images/iStockphoto

Ze maakt me wakker met een zoen. Zacht. Warm. Zo te zien heeft ze vannacht haar pyjama aangetrokken. Nu voel ik me helemaal naakt in haar grote witte bed. Wel fijn vind ik, zo’n totaal witte kamer. Lakens, muren, kussens, kasten: alles is wit hier. Rustig en fris. Slaap ik goed in, zou ik willen zeggen, maar daar was afgelopen nacht niks van waar.

Ik haat logeren. Als in: diepe haat. Bijna de hele nacht lag ik wakker naast Miranda, ondanks de gin tonics, tiptop seks en wel degelijk aanwezige vermoeidheid. Als een hyperalerte strijkplank lag ik elke snurk en elke scheet in te houden. Niet dat ik die perse op voelde komen, maar stél. Ik moet er toch niet aan denken dat ze straks tegen haar vriendinnen zegt dat ze wel een leuke date had, maar dat ze snurkte als een boomer met een bierbuik. Maar blijkbaar ben ik toch even ingedommeld.

Ze ziet er anders uit zonder make-up. Wat fletser misschien, maar nog steeds mooi.

“Goedemorgen”, glimlacht ze. “Dut nog maar even lekker verder. Ben zo terug.”

Even later komt ze met een dienblad de kamer binnen. Twee kopjes thee en twee beschuiten, en een gerbera in een vaasje.

“Beneden uit m’n boeket geknipt”, lacht ze. “Vind je rooibos lekker? Of heb je liever groene thee? Zwarte thee vind ik zelf niks, dus dat heb ik ook niet in huis, Sorry.”

“Rooibos is heerlijk”, glimlach ik. “En jij ook. Wat lief zeg, ontbijt op bed.”

“Nou, een amuse op bed is het. Een ontbijt met vers fruit en zelfgeroosterde granola ga ik straks voor je maken, beneden.”

“Zalig!” roep ik.

Met de deken in mijn oksels geklemd en een beschuit met jam op een gebaksbordje in mijn linkerhand, kruip ik zo dicht mogelijk tegen Miranda aan.

“Ik vind het zo fijn bij je”, zeg ik.

Behendig pakt ze het bordje van me over en zet het naast het bed. Ze kust me. Ik houd mijn lippen zo goed mogelijk op elkaar ter bescherming van het dode vogeltje, maar daar heeft Miranda duidelijk geen boodschap aan. Haar tong likt de onderste en met haar bovenlip omkrult ze de mijne.

“Ochtendseks is m’n lievelings”, fluistert ze en dat is mijn cue om haar slaapshirt zo snel mogelijk uit te trekken.’

Tegen elf uur stap ik gedoucht en gevoed weer op mijn fiets.

“Ik vind het jammer om te gaan, maar ik moet de kinderen ophalen”, zeg ik.

“Ik zie je gauw weer toch?” vraagt Miranda. En ik knik.

Nine vind het maar niks als ik even later weer voor de deur sta, maar met de belofte van een lunch aan het strand kan ik haar toch meelokken. Mats ziet nogal wit.

“Het was zo cool mama! In het stadion en daarna hebben we nog film gekeken in bed.”

“Fijn dat jullie zo genoten hebben lieverds”, zeg ik. “Kom, we gaan lunchen aan het strand en daarna thuis lekker chillen.”

“Mam…,” zucht Mats, “zeg jij nou echt chillen?”

“Ja. is dat niet goed?”

“Nee joh. Daar ben je toch veel te oud voor.”

“Vind je mij tamtoe oud Mats?”

“Het is tantoe, met een N. En ja nogal, want jij bent in de vorige eeuw geboren.”

Ik ben in zo’n goede bui dat ik Lies app en vraag of ze dinsdagavond komt eten. Haar vriendschap is me dierbaar voel ik, en voor mijn gevoel zijn we nog lang niet uitgepraat.

Miranda stuurt een hartje en ik zit te glunderen op mijn stoel.

“Mag ik een pannenkoek met Nutella en marshmallows?” vraagt Nine. En ik zeg zo waar ja. Oh, de liefde...

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden