null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Manon: “Die stagiaire is hondsbrutaal, ik houd mijn hart vast”

De eerste werkdag na de vakantie verloopt gehaast. Gelukkig schiet Willeke te hulp.

Manon

Maandag

Er gaat ergens een alarm af! Net als ik in paniek begin te raken, zet Boy zijn wekker uit. O ja, het is maandag, het gewone leven is weer begonnen. Nadat ik me heb gedoucht, haal ik Titia uit bed en kleed haar aan. Die arme meid vindt het veel te vroeg en houdt haar lijfje zo stijf als een plank. Als ik op haar buikje blaas, schiet ze in de lach en kan ik het T-shirt over haar hoofd trekken. Ik kijk op mijn horloge: nog een kwartier om te ontbijten. Met Titia op mijn heup loop ik naar de keuken, waar Boy op het punt staat te vertrekken. Hij stopt zijn lunchdoos in zijn tas en geeft me gauw een kus. “Niet vergeten om Titia op te halen”, zeg ik.

“Tuurlijk niet.”

Snel smeer ik een broodje voor Titia en een paar voor mezelf om mee te nemen. Als ik mijn jas wil aantrekken, zie ik dat Titia nog geen hap heeft gegeten. Ik haal diep adem. Nu niet jachtig gaan doen, want dan eet ze niks. Dus ik ga voor haar zitten en praat elke hap naar binnen. “Kijk, daar komt het treintje aan. Tjoeketjoeke…” Ondertussen zie ik op mijn horloge dat ik nu bijna zeker te laat kom voor de ochtendvergadering. Misschien maak ik nog een kans als ik me een bijna-hartaanval fiets.

“Hi, mams.” Wils loopt de keuken in met een warrige slaapknot op haar hoofd. “Ik dacht dat jij naar de redactie moest.”

“Dat moet ik ook.” Ineens krijg ik een briljante ingeving. “Zou jij please, please Titia naar Mia willen brengen? Dan kan ik meteen naar de redactie. Ik app Mia wel dat Tiets wat later komt.”

Ze haalt haar schouders op. “Is goed, hoor. Ik heb toch nog niks te doen.” Ik ben zo opgelucht dat ik haar een dikke hug geef. Terwijl ik keihard naar de redactie fiets, denk ik aan Willeke. Volgende week moet ze weer naar school, ik hoop maar dat ze in een gezellige klas terechtkomt. Zo jammer dat ze niet meer bij Lotte zit. In Frankrijk merkte ik hoe leuk die twee het samen hebben. Lachen in het zwembad, zingen in het douchegebouw, giechelen over jongens, spelen met Titia. Vlak voordat we van de camping vertrokken, hadden ze nog bij de bakker in het dorp een ontbijtje voor iedereen gehaald. En ik maar denken dat ze ontvoerd waren of vergeten waren dat we om tien uur weg moesten. Lieve meiden.

Mijn collega’s zitten al in de vergaderruimte. Iedereen wil weten hoe mijn vakantie was. “Heet, gezellig en calorierijk”, vat ik de weken in Frankrijk samen. Ik laat Carien een schattige foto zien van Titia, met fluorescerende roze zwembandjes en in een felgekleurd badpakje. Dan opent Lesley de vergadering. Iets met targets. Daarna praat Joost heel lang over cijfers. Wonderlijk toch, hoe graag sommige mensen - meestal mannen - hun eigen stem horen. Misschien zit daar wel een leuk stuk in voor de weekendbijlage. Bijvoorbeeld over effectief vergaderen of over de verschillen tussen mannen en vrouwen. Of over luisteren. Was daar niet laatst een boek over verschenen? Ik maak een aantekening en hoor dan mijn naam.

“Dus jij neemt Phoebe onder je hoede, Manon?”

“De stagiaire”, sist Carien.

“Tuurlijk, leuk!”

Bij het koffiezetapparaat vertelt Carien dat het gaat om een meisje van de School voor Journalistiek, dat een paar maanden op de redactie komt meelopen. “Met jou dus”, grijnst ze. “Dat is vast heel leerzaam voor haar.”

Vrijdag

Het is tien uur. Boy en ik liggen al in bed. Dat is niet uit geiligheid, maar gewoon omdat we hartstikke moe zijn. “Phoebe kan nog geen tien behoorlijke zinnen achter elkaar schrijven”, zucht ik. “En spelling vindt ze facultatief. ‘Er kijkt toch nog een eindredacteur naar’, zegt ze dan. Maandag neem ik haar mee naar een interview. Ik houd mijn hart vast. Ze is hondsbrutaal.”

Hij kust me op mijn mond en zegt: “Maar eerst weekend en uitslapen.”

Meer lezen van Manon? Dat kan hier!

Manon is de dochter van Anne-Wil. In haar dagboek schrijft ze over haar moeder, gezin, haarvriendinnen en haar werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden