null Beeld

PREMIUMCOLUMN

Dagboek van Manon: “En dan stel ik Boy de vraag die ik niet wilde stellen…”

Op een zomerse dag vraagt Manon aan Boy of hij nog de vrouw traint waar ze zo onzeker van wordt.

Manon

Vrijdag

Wat een heerlijke zomerse dag! Vanaf de loungebank kijk ik naar Titia, die met water speelt. Haar gietertje vult ze in het opblaasbadje en vervolgens geeft ze de planten water. Schattig om te zien hoe ze helemaal in haar spel opgaat. Volwassenen hebben daar vaak eerst een cursus mindfulness of een yogatraining voor nodig. Ik houd haar wel goed in de gaten, omdat ik als de dood ben dat ze voorover in het badje kukelt en dan vergeet dat ze onder water niet kan ademen.

Boy komt de tuin in en Titia begint onmiddellijk te stralen. “Papa!” Ze steekt haar armpjes uit, en hij tilt haar op.

“De rest van de dag heb ik vrij”, zegt hij. “Mijn laatste twee cliënten hebben afgebeld, omdat ze het te warm vonden om te trainen.”

“Slapjanussen”, zeg ik, hoewel ik er zelf ook niet aan moet denken om te squatten met deze temperatuur. Nadat hij heeft gedoucht, komt hij bij me zitten. Hij vertelt over een cliënt die een conditie van niks had en inmiddels tien kilometer kan hardlopen. “Echt fantastisch, hoe die vent vooruit is gegaan. Nog even en hij loopt mij eruit!”

Dan stel ik de vraag die ik niet wilde stellen. “En die Shannon, train je die nog?”

Hij schudt zijn hoofd. “Daar ben ik blij om”, zeg ik. “Ik weet dat ik het niet hoef te zijn, maar die vrouw maakt me zo onzeker. Als ze even de kans krijgt, versiert ze je.”

“Daar ben ik toch zelf ook bij, Manon. Maak je niet zo druk.”

Op dat moment komt Wils de tuin in gestormd. Ze gooit haar rugzak in het gras en stort zich naast ons op de bank. “Hoe ging je wiskunde?” vraag ik.

Ze haalt haar schouders op. “Er waren twee vragen die ik niet begreep en bij één had Lotte een heel ander antwoord.”

Hm, denk ik, die acht die ze nodig heeft om over te gaan, zal het dan wel niet worden.

Zondag

Ik wilde met de auto naar de klimaatdemonstratie in Rotterdam, maar dat kon ik volgens Willeke niet maken. Dus zijn Lotte, haar moeder Sanne, Wils en ik met de trein gegaan, die propvol demonstranten zit. Vanaf het centraal station lopen we met een grote groep naar de Markthal waar een zee van mensen staat te wachten tot de mars begint. De sfeer is geweldig: er wordt gekletst, gelachen en geknuffeld.

Na een toespraak begint de mars. We lopen door Rotterdam achter een groepje van Greenpeace aan, dat leuzen scandeert. Wils en Lotte schreeuwen om het hardst mee en houden een spandoek omhoog waarop met grote letters staat: ‘The sun shines brighter than our future!’ Ze kijken er stralend bij.

“Leuk hoe betrokken die meiden zijn”, zeg ik tegen Sanne.

“Ze moeten wel”, antwoordt ze met een somber gezicht. “Als er niet snel wat verandert, ziet hun toekomst er somber uit. Er gebeurt nog veel te weinig. En zijn er eindelijk plannen om iets aan te pakken, dan worden die van alle kanten aangevallen. Neem de stikstofuitstoot die omlaag moet. Sommige mensen ontkennen zelfs keihard dat er een probleem is. Maar niet alleen de boeren moeten pijn lijden, dat moeten we allemaal. We rijden nog te veel auto, we blijven maar vliegvakanties boeken, we schaffen van alles aan wat we niet nodig hebben, laten airco’s loeien en eten veel te veel vlees. Mensen hebben niet door dat we op een kantelpunt staan.”

Ik knik, en bedenk dat ik zelf ook zo iemand ben. Na de demonstratie wilde ik eigenlijk met Wils nog even gaan shoppen, maar dat is dus eigenlijk een heel raar idee. Een terrasje pakken kan natuurlijk wel en dat doen we dan ook na afloop.

Meer lezen van Manon? Dat kan hier!

Manon is de dochter van Anne-Wil. In haar dagboek schrijft ze over haar moeder, gezin, vriendinnen en haar werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden