null Beeld

PREMIUMDagboek van Manon

Dagboek van Manon: “Het is bepaald niet beter geworden met dat vallen van Titia”

Manon gaat met Titia naar de kinderarts en krijgt daar eindelijk antwoord op de vraag wat er met haar kleine meisje aan de hand is.

Maartje Fleur

Woensdag

Titia vindt het hartstikke leuk in het ziekenhuis. Ze zit rechtop in haar kinderwagen en zwaait met een brede lach naar iedereen die we tegenkomen. Een oudere dame spreekt me zelfs aan. “Wat een schatje. Hoe oud is ze?” Maar ik ben veel te zenuwachtig voor een uitvoerig kletspraatje. Het is ook bepaald niet beter geworden met dat vallen van mijn dochter. Gisteren botste ze nog tegen een bijzettafeltje. Gevolg: dikke tranen en een flinke blauwe plek op haar heup. Wat gaat de kinderarts daar straks over zeggen?

In de wachtkamer staat allerlei speelgoed en Titia pakt meteen een brandweerauto. Ik ben een beetje licht in mijn hoofd, omdat ik te snel adem van de stress. Vannacht lukte het niet om in slaap te vallen, omdat de ene na de andere nare gedachte door mijn hoofd schoot. Misschien heeft ze wel ALS, bedacht ik om 3.17 uur, en daar werd ik zo angstig van dat ik Boy wakker maakte.

“Ik denk dat ze daar te jong voor is”, suste hij. “Ga nou maar slapen, want je kunt er toch niks aan doen.” Hij draaide zich op zijn zij en was meteen weer vertrokken. Ongelooflijk.

Na een minuut of tien wachten roept de kinderarts ons binnen. Hij is rond de vijftig en heeft een grote zwarte bril op, die hem iets uiligs geeft. Terwijl ik zijn vragen over Titia’s gezondheid beantwoord, scharrelt ze met de brandauto door zijn spreekkamer. Dan vraagt hij: “Kunt u haar op schoot nemen?”

Vervolgens wijst hij op een grote kaart die achter hem hangt achtereenvolgens een huis, een poes en een schep aan. Titia kijkt aandachtig en antwoordt steeds: “Weenie.”

Verbaasd zeg ik: “Die woorden kent ze wel, hoor. Ze kan zelfs behoorlijk goed praten voor haar leeftijd.”

De arts knikt. “Ik denk dat het vallen komt doordat ze niet goed ziet. Ik geef u een verwijzing voor de oogarts.”

“Een bril?” vraag ik. “Die lost al haar problemen op?”

“Ja, ik vermoed van wel.”

Ik geef mijn meisje een kus op haar hoofdje. Opgelucht denk ik: mijn prinsesje moet een brilletje.

Donderdag

Het was een hectische dag met een brainstorm, lastig interview en spoedartikel, en ik ben moe en hongerig. Willeke appte dat ze vegetarisch stoofvlees heeft gemaakt en dat Boy patat gaat halen voor erbij. Bij die gedachte loopt het water me al in de mond. Om kwart over zes pak ik mijn tas in. “Ga je zo ook naar huis, Phoebe?” vraag ik.

Ze kijkt op van haar laptop. “Nou, ik denk dat ik nog even blijf.”

“Maar dat stuk kun je toch ook morgen afmaken. Ga nou maar, joh. Ontspanning is ook belangrijk.”

“Eigenlijk ben ik niet aan het werk, ik kijk naar First Dates. Het is hier tenminste lekker warm. Bij mij thuis waait het ook binnen, dus ik betaal me scheel voor gas. Ik blijf liever nog even.”

Arme meid. Ik wist wel dat ze antikraak woonde, maar niet dat het een bouwval was. Ik vraag of ze zin heeft om bij mij te komen eten. Dat laat ze zich geen twee keer zeggen, ze klapt meteen haar laptop dicht.

Even later zitten we in de auto en vertelt ze over de mensen met wie ze in het kraakpand woont: een jongen die met zijn studie is gestopt en nu pizza’s bezorgt, een stelletje dat voornamelijk in bed ligt en een meisje dat operazangeres wil worden, en steeds aan het zingen is. “Vooral die oefeningen zijn heel vervelend.” Ze doet het voor. Ik krijg er de rillingen van. “En ze is heel bang dat ze kouvat, daarom loopt ze thuis altijd rond met een plaid om haar nek. Zo’n ruitjesgeval dat mijn vader in de achterbak heeft liggen voor de hond.”

Lachend komen we bij mij thuis aan. Daar schijnt warm licht schijnt door de ramen en klinkt salsamuziek. “Willeke en Boy zijn de laatste tijd helemaal into salsa”, verklaar ik.

Opgetogen kijkt Phoebe me aan. “Gezellig, zeg!”

Meer lezen van Manon? Dat kan hier!

Manon is de dochter van Anne-Wil. In haar dagboek schrijft ze over haar moeder, gezin, haarvriendinnen en haar werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden