Manon 36 Beeld Libelle
Manon 36Beeld Libelle

Dagboek van Manon: “Ik ben díep teleurgesteld in je!” schreeuw ik

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Zondag

Han en mama hebben de vakantie gered. Toen ik belde of ze alsjeblieft een paar dagen naar de camping wilden komen om af en toe te helpen met Titia, vond mams dat een geweldig goed idee. Han en zij zaten onder de luifel van de caravan of maakten een wandeling door het bos met Titia in de wagen, en dan konden Boy en ik een middagje samen naar het strand. Als we thuiskwamen, dronken we met z’n allen wat in de schaduw, terwijl Han de barbecue opstookte. Hij is een ware grillmaster, zelden heb ik zulke lekkere lamskoteletjes en knapperige groentespiesjes gegeten. Maar het was vooral zo ontzettend gezellig. Willeke kan - als ze er zin in heeft - fantastisch goed vertellen, Boy heeft zo’n aanstekelijke lach dat je vanzelf gaat meedoen, en ik merkte aan alles dat mams enorm genoot, zo tussen haar familieleden, met Titia op schoot. Nadat we hadden afgewassen, speelden we Cubs of deden we met z’n allen verstoppertje en dat vond ik weer net zo spannend als toen ik kind was. Het waren heerlijke dagen. Misschien dat we volgend jaar weer met z’n allen in een groot huis vakantie kunnen vieren, en dan hoop ik dat Robbert er ook bij kan zijn, want ik heb hem echt gemist. Toen we thuiskwamen zei hij dat hij een prima tijd had gehad, hij had zo’n beetje elke dag op het terras gewerkt en daarna kwamen er vaak vrienden langs. Dat had hij niet hoeven zeggen, er stonden twee lege kratten bier in de tuin en de keuken en badkamer waren een bende, maar ik besloot er niets van te zeggen. Ik ben alleen maar blij dat hij het ook fijn heeft gehad.

Morgen ga ik weer aan het werk. Mia, de gastouder, heeft aangegeven dat ze pas half augustus plaats heeft voor Titia en daarom passen Wils, Robbert en Boy allemaal een dag op Titia komende week. Hoe we het de week erna doen, zien we dan wel weer.

Woensdag

Na het eten belt mams om te vragen hoe het is om weer aan het werk te zijn. Ik vertel dat ik een interview met een wethouder heb gedaan, dat veel collega’s op vakantie zijn en Leslie, mijn chef, komende week met zwangerschapsverlof gaat. “Dus jullie wisselen elkaar af”, zegt ze. “Waar ik ook over bel, er ligt hier nog een slofje van Titia.”

“Een groen slofje met een grote gele margriet op de bovenkant? Daar heb ik overal naar gezocht.”

“Ik denk dat ze het is verloren toen ze hier maandag was.”

“Maandag?” echo ik. “Maar Wils zou maandag op haar passen.”

“Daar weet ik niets van. Ze kwam Titia brengen en is toen naar het zwembad gegaan. Had ze je dat niet verteld?”

“Zeker niet”, zeg ik met opeengeklemde kaken. Ik maakt snel een einde aan het gesprek en dan stamp ik naar Wils kamer. Nadat ik luid op de deur heb gebonsd, zwaai ik ’m open. Ze ligt op bed een boek te lezen. “Wat hadden we nou afgesproken?” schreeuw ik.

Geschrokken kijkt ze me aan. “Ik ruim de afwasmachine echt straks uit.”

“Het gaat over Titia! Jij had toch beloofd om maandag op haar te passen. En wat doe je? Je brengt haar naar oma. Hoe kun je dat doen zónder met mij te overleggen.”

“Het was oma, hè. Niet zomaar iemand.”

“Het gaat om vertrouwen”, herhaal ik. “Het gaat erom dat ik niet ongerust hoef te zijn als ik op mijn werk zit, dat ik weet dat ze in goede handen is.”

“Ze was bij oma”, zegt ze weer.

“Je had met mij of Boy moeten overleggen!” Ik schreeuw nu zo hard dat de buren het zeker horen. “Ik ben díep teleurgesteld in je!” En dan ram ik de deur weer achter me dicht.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden