null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Manon: “Ik hap naar adem. Een boete van honderdnegentig euro?!”

Manon wordt aangesproken wanneer ze de hond aan het uitlaten is. Ze krijgt bijna een boete, maar komt er gelukkig goed vanaf.

Manon

Woensdag

“Tiet uit!” krijst Titia. “Tiet uit!” Uit alle macht probeert Titia zich uit de wandelwagen te wurmen. Sinds ze kan lopen, wil ze er niet meer in. Maar ja, in haar tempo zijn we over een uur nog niet bij het park, en Arie moet toch echt uit. “UIT!” schreeuwt ze nog eens, en dan begint ze van frustratie keihard te huilen.

“Over een paar minuutjes zijn we bij de speeltuin”, sus ik. Ik zet er flink de pas in. Tegen de tijd dat we bij het park zijn, staat het zweet me op de rug. Ik haal haar uit de wagen en geef haar haar roze emmer en schep. Met een dramatisch snifgeluid accepteert ze haar speelgoed. Daarna laat ik Arie los, die meteen naar de bosjes rent om te poepen. Waar had ik ook alweer de plastic zakjes gelaten?

Ik heb de poep net opgeraapt als ik achter me hoor: “Is die hond van u?” Ik draai me om en kijk in de priemende ogen van een blondine in een handhavingsuniform. Ze wijst naar Arie, die onder een bankje aan het snuffelen is. Ik knik. “Op dit speelterrein mogen helemaal geen honden komen”, zegt ze. “Mag ik uw legitimatie even zien?”

“Die heb ik niet bij me. Ik laat even de hond uit, en tja, dan neem ik mijn paspoort niet mee.”

“Dat wordt dan een dure grap. U bent wettelijk verplicht om zich te allen tijde te kunnen legitimeren. U krijgt een boete van negentig euro voor het niet bij u dragen van legitimatie, en honderd euro voor uw loslopende hond.”

“Dat kunt u niet menen…” zeg ik naar adem happend. Honderdnegentig euro?! Boy ziet me aankomen. Gisteren hadden we het er nog over dat we echt rustiger aan moeten doen als we deze zomer nog op vakantie willen.

“We willen niet dat dit terrein vol hondenpoep ligt”, zegt de handhaver. “Of dat kinderen omver worden gelopen door honden.”

Wat is dit voor pedante vrouw? Heeft ze al naar Arie gekeken? Die ziet eruit als een knuffelbeer, en zo gedraagt ze zich ook. Niet kwaad worden, dan krijg ik die boete zeker.

“Ik heb van tevoren gekeken of er andere kinderen waren”, zeg ik. “Zoals u ziet, is mijn dochter de enige die hier aan het spelen is. En stront ruim ik altijd op.” Ik houd het plastic zakje met de hondendrol omhoog.

Ze snuift. “Vooruit, ik zie het deze keer door de vingers. Maar dan wil ik wel dat u nu uw hond aanlijnt en verwijdert van dit speelterrein.”

“Dat doe ik meteen!” Goddank, geen boete. Arie komt gelukkig onmiddellijk als ik haar roep. Ik bind haar vast aan de kinderwagen. Titia daarentegen weigert de zandbak te verlaten. Als ik zeg dat ze moet komen, laat ze zich op haar buik vallen, woedend trappelend en om zich heen slaand.

“Meisje toch”, zeg ik. “Je moet meekomen.”

“Tiet nee!” gilt ze. “Tiet nee!”

Volgens Boys opvoedingsboeken moet een ouder nu de emoties van het kind benoemen, zodat het rustiger wordt, en vervolgens op kalme toon de situatie uitleggen. Maar ik kom helemaal niet boven haar gekrijs uit. Ik til haar op, en neem haar mee naar de wandelwagen. Ze overstrekt zich, waardoor ik haar heel moeilijk in het zitje krijg. Als ik haar eindelijk heb vastgegespt, huilt ze zo hard dat mijn oren er pijn van doen. Wat nu? Iets te drinken dan maar? Ik geef haar de tuitbeker aan, maar die slaat ze kwaad uit mijn hand. Naar huis dus.

Thuis kijkt Boy geschrokken op als ik met een loeiende Titia binnenloop. “Waarom is ze zo overstuur?”

In een paar zinnen leg ik uit wat er is gebeurd. “Arme puppet”, zegt hij dan. Hij tilt haar op en drukt haar stevig tegen zich aan, waardoor ze eindelijk kalmeert. Een tikje jaloers kijk ik naar mijn man en kind. Zo’n knuffel kan ik zelf eigenlijk ook wel gebruiken.

Meer lezen van Manon? Dat kan hier!

Manon is de dochter van Anne-Wil. In haar dagboek schrijft ze over haar moeder, gezin, haar vriendinnen en haar werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden