L40_Manon Beeld
L40_Manon

Dagboek van Manon: “Van wie is dit artikel?” vraagt Victor. “Dit gaat zo de krant niet in!”

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Dagboek Manon

Dinsdag

Ik verwacht niet dat de nieuwe chef grote veranderingen gaat doorvoeren, hij komt tenslotte een halfjaar Leslie vervangen, die met zwangerschapsverlof is. Toch loop ik een tikje gespannen de vergaderzaal in. Gert, de redacteur economie, staat te kletsen met een onbekende man, en ik neem aan dat het Victor is. Bruine suède schoenen, een lichtblauw overhemd met het logo van een polospeler, strak gesneden coupe: het zou mij niets verbazen als Victor bij het corps heeft gezeten.

We gaan rond de grote vergadertafel zitten, met een lege stoel aan weerszijden, nog altijd netjes anderhalve meter uit elkaar. Victor opent de vergadering. We stellen ons allemaal voor en dan neemt hij het woord. Hij vertelt dat hij overal in het concern als interim-manager werkt. “Daardoor weet ik vrij snel welke problemen er op een afdeling zijn en hoe die zo efficiënt mogelijk kunnen worden opgelost.” Carien en ik kijken elkaar aan. Problemen? Die zijn hier toch niet? En efficiënt is meestal een ander woord voor bezuinigen, maar goed, we gaan het zien.

Daarna neemt Victor in hoog tempo de artikelen voor de zaterdagbijlage door. Dan komt hij bij mijn rubriek, ‘Het klimaat en ik’.

“Nee, dit gaat zo de krant niet in”, zegt hij.

“Het is saai en ook nog eens onsmakelijk. Hoe kun je er nou boven zetten: ‘Ik gebruik ook wasbaar maandverband’? Bah. Wie heeft dit geschreven?”

Het liefst dook ik onder tafel weg, maar in plaats daarvan steek ik een klein vingertje op.

“Een interview in deze rubriek werk je niet uit als monoloog”, bast hij verder. “Ik wil dat je het herschrijft. Ik wil prikkelende vragen en daaronder korte antwoorden. Het kan ook wel de helft korter, denk ik. Laat je het mij nog even lezen voordat je het doorzet naar eindredactie?”

Na de vergadering herschrijf ik de tekst, overleg ik met Victor - die goddank tevreden is - en werk ik nog een ander interview uit. Pas tegen zevenen ben ik thuis. Boy zit aan de keukentafel Titia een hapje te voeren, waar ze zo te zien geen trek in heeft, en Willeke staat in een pan te roeren. Zo fijn dat ze af en toe wil koken. Ze kan het nog goed ook. Ik geef iedereen een kus en vraag: “Hoe heeft Titia het vandaag bij Mia gehad?”

Verontwaardigd antwoordt Boy: “In het schriftje dat ik had meegegeven, heeft Mia alleen opgeschreven wat Titia heeft gegeten en gedronken. Ik wil weten of ze ook heeft gelachen!”

Willeke en ik kijken elkaar aan en krijgen dan ontzettend de slappe lach.

Zaterdag

Dit is de laatste dag dat Robbert bij het restaurant werkt en daarom gaan we er eten. We zoeken een tafeltje in zijn wijk uit. Titia’s wandelwagen parkeren we zo dat-ie niemand in de weg staat. Robbert komt al snel om ons de kaart te geven. “Wilt u alvast iets drinken?”

“Aansteller”, zegt Willeke. “Doe mij maar een glas witte wijn. In Frankrijk dronk ik dat elke dag.” Boy trekt zijn wenkbrauwen op en ik weet precies wat hij bedoelt: Wils is nog lang niet oud genoeg om te drinken!

“Mag ik uw ID-kaart dan even zien?” vraagt Robbert.

“O, wat ben je toch irritant”, snauwt ze en vraagt dan om een glas huisgemaakte limonade.

Nadat Robbert alle bestellingen heeft opgenomen, vraag ik Boy hoe het gaat met de trainingen van mams. “Toen ik haar kwam ophalen, keek ze me doodsbang aan.”

“Oma haat sporten”, bevestigt Willeke.

“Dus heb ik een poosje stevig met haar doorgestapt om te kijken hoe het met haar conditie is. Die is niet al te best. Ik heb haar geadviseerd eerst dagelijks een stukje te lopen of fietsen, zodat ze wat conditie opbouwt. Daarna gaan we echt aan de slag.”

“Ik wed dat oma niet kan wachten”, zegt Wils, en daar moeten we allemaal om lachen. Wat is het heerlijk om met mijn favoriete mensen uit te eten te zijn!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden