Dagje wellness: van 33,50 voor 12,95 >

Memoires van een Maîtresse – Deel 9: “Waar ben ik in godsnaam mee bezig?”

De Kapitein zit al twee weken op zee en laat bar weinig van zich horen. Balen, maar Sabine heeft op het moment wel wat anders aan haar hoofd.

Ik zit op kantoor, maar het wil niet. Al twee dagen zwoeg ik op één illustratie. Collega Ilse kwam net al vragen of het wel gaat. Zogenaamd betrokken, maar eigenlijk wil ze gewoon het ontwerp naar de klant sturen natuurlijk. Ik zei maar dat ik mijn eerdere schetsen had weggegooid en opnieuw was begonnen. De werkelijkheid is dat er nog geen streep op papier staat.

Vanmorgen moest Thijs bij de huisarts komen en hij heeft nog niks laten weten. Ik heb niks verteld over mijn onderzoek, ik kreeg het mijn strot niet uit. Misschien gaat het wel om heel iets anders, toch? Als het morgen echt herpes blijkt, dan moet ik wel. Wat zeg ik dan? Hoe kan ik –

Trrr. Trrr. Trrr. Een onbekend nummer. Ik neem niet op. Een uur later nog een keer.

“Goedemiddag, u spreekt met Dr. Wortelboer. Ik bel u over de SOA-test.”

Een dag te vroeg! Ik duik zo snel als ik kan het kopieerhok in. “Het is géén herpes, mevrouw Berends. U heeft netelroos, op een wel heel bijzondere plek. En het goede nieuws is dat het vanzelf weer overgaat.”

“Netelroos?” fluister ik. “Hoe kom ik daar nu dan aan?” “Het kan een reactie zijn op antibiotica, maar zo te zien heeft u die niet gebruikt. Een allergische reactie misschien. Maar zeg eens eerlijk, mevrouw Berends, heeft u veel stress? Dat kan ook een trigger zijn.”

“Is het besmettelijk?” Voor het gemak negeer ik de stressvraag even. Ik heb een relatie met twee mannen, een gezin en ook nog een baan die om aandacht vraagt. Natuurlijk heb ik stress. “Nee hoor,” stelt Dr. Wortelboer me gerust. “Netelroos is een soort allergische reactie en dus niet besmettelijk. Past u goed op uzelf, mevrouw Berends?”

Tussen de stapels A4’tjes en muffige apparaten komen de tranen. Van opluchting, maar ook van de schrik. Waar ben ik in godsnaam mee bezig? Dan zwaait met een klap de deur open. “Wat is er toch, Sabine?” vraagt Ilse. “Ik weet niet wie je zit te bellen, maar dat ontwerp moet echt voor 16.00 uur de deur uit. Gaat dat lukken of moet ik er iemand anders opzetten?”

Met mijn koptelefoon op ga ik weer zitten. Tranen gedroogd, harde muziek op. Ik stuur nog gauw een appje naar de Kapitein: “We moeten praten.”

Wil je het weten hoe het verder gaat? Lees vanaf vrijdag 28 april 2017 deel 10 van Memoires van een Maîtresse op Libelle.nl.

Eerdere delen teruglezen? Ga naar de overzichtspagina Memoires van een Maîtresse.

BEKIJK OOK DEZE VIDEO:
Neem de verantwoordelijkheid over het seksleven dat jij graag wilt: Guusje geeft 3 tips!

LEES OOK:

Beeld: iStock

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien