Hoe sterk is jullie relatie? Doe hier de test>

Zoek binnen:

Hier is het bewijs: huilen lucht écht op

Nederlandse onderzoekers zijn eruit: een potje grienen kan echt wonderen doen voor je humeur.

Voor het onderzoek werden 60 proefpersonen voor een tranentrekkende film gezet. 90 minuten nadat ze hun tranen de vrije loop hadden gelaten, voelden de deelnemers zich beter dan daarvoor. Van een potje huilen knap je niet direct op; direct na de huilbui is er eerst zelfs een kleine dip in de gemoedstoestand. Je kunt dus wel stellen dat huilers een soort emotionele achtbaan beleven.

Advertentie

Gemoedstoestand
Van de 60 proefpersonen moesten 28 mensen huilen tijdens de film, de rest hield het droog. Voor de film werd gevraagd naar hoe de deelnemers zich voelden door hun gemoedstoestand te beoordelen met een cijfer. Na afloop werd het hen nog 3 keer gevraagd: meteen na de voorstelling, 20 minuten later en 90 minuten later. De gemoedstoestand van de mensen die geen traan lieten, veranderde niet na de film.

LEES OOK: WAAROM HUILEN (BIJNA) ALTIJD EEN GOED IDEE IS

Functie van een jankbui
Het onderwerp huilen blijft de wetenschap boeien. Mensen zijn namelijk de enige wezens op aarde waarvan bekend is dat ze huilen. Over de functie van een goede jankbui is nog maar weinig bekend. Dit nieuwe onderzoek van de Universiteit van Tilburg is nog slechts de verkenningsfase. In de toekomst zal het nog eens herhaald worden met andere proefpersonen.

Naar een hoger niveau
Voor nu heb je in ieder geval reden genoeg om gewoon een traan te laten als je daar zin in hebt. “Na een initiële verslechtering herstelt de stemming van mensen zich na verloop van tijd niet alleen”, zegt hoofdonderzoeker Asmir Gračanin, “de gemoedstoestand wordt uiteindelijk naar een hoger niveau getild dan voor de emotionele gebeurtenis”.

Bron: Springer. Beeld: iStock

Sylvia Witteman: “Het is raar om naar de botten van je moeder te kijken”

Sylvia Witteman moeder ziekenhuis Libelle

Sylvia Witteman (54) is getrouwd, heeft een dochter (22), twee zoons (18 en 16) en katten Lola en Siepie. Deze week maakt Sylvia zich zorgen om haar moeder in het ziekenhuis.

Mijn oude moeder, alleen thuis, was ’s avonds gevallen en kon niet meer opstaan. Naar haar telefoon kruipen kon ze nog nét. “Goddank!”, zeiden mijn broer, zus en ik tegen elkaar. Het is wonderlijk, hoe je bij zulke rampspoed blij kunt zijn met kleinigheden. In het ziekenhuis bleek haar linkerheup gebroken. Ik zag het op de röntgenfoto. Het is raar om naar de botten van je moeder te kijken. Ze m

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien