Nieuw! Libelle Zomervakantieboek, klik hier

"Ik ga niet door met leven, het leven gaat door met mij"

Het is precies twee jaar geleden dat vlucht MH17 werd neergehaald boven Oekraïne. Alle 298 passagiers kwamen om, onder wie de zoon van Silene Fredriksz (52) en zijn vriendin. “Het was klap op klap op klap. Meer dan een mens kan dragen.”

“Je hoort weleens dat moeders opeens schrikken of het gewoon voelen. Ik niet, dat vind ik nog steeds raar. Ik stond vrolijk op een barbecue van mijn werk met mijn telefoon op stil. Pas na anderhalf uur lukte het mijn dochter om me te bereiken, via mijn collega. Ik weet nog dat die zei dat er telefoon voor me was. Ik was net aan het opscheppen, ik zie de tomaatjes nog op mijn bord rollen. Dit kan maar twee dingen betekenen, dacht ik: óf mijn man Rob heeft een hartaanval gehad óf Bryce en Daisy zijn neergestort. Mijn dochter kon niet praten en gaf de telefoon aan mijn man. Toen ik hem hoorde schreeuwen, wist ik dat het waar was. Bryce en Daisy waren omgekomen.”

Dikke knuffel
“Daisy en Bryce waren 3 jaar samen. Bryce was 23, Daisy 20. Zij woonde al 2 jaar bij ons en was als een dochter voor me. Het was zo’n leuk stel. Lekker gek. Op 17 juli heb ik ze ’s morgens voor het laatst gezien. Daisy was net op en Bryce lag nog in bed. Ik gaf ze allebei een dikke knuffel en vroeg ze vooral flink te genieten. ‘Komt goed’, zeiden ze allebei. Daisy’s moeder was een paar maanden eerder overleden. Ze waren echt toe aan vakantie. Ze zouden een reis van 4 weken maken door Indonesië.”

“Opeens was ik niet meer de moeder van Bryce, maar nabestaande”

Stomme oorlog
“Ik probeerde mijn kinderen overal voor te beschermen en dan gebeurt er zoiets vreselijks. Iemand schiet ze gewoon uit de lucht. Vroeger zei ik altijd dat gezondheid het grootste goed is, maar inmiddels weet ik dat dit niet klopt. Veiligheid is minstens zo belangrijk. Ik had twee kerngezonde kinderen die werden vermoord vanwege een stomme oorlog. Dit ongeluk, deze moordaanslag, heeft veel met mijn gevoel van veiligheid gedaan. Ik ben continu alert. Bang dat er iets met mijn dochter of andere mensen om me heen gebeurt. Ik was altijd het type ‘opstaan en weer doorgaan’, maar ik weet niet meer hoe dat moet. Hoe moet ik verder zonder mijn kinderen?”

Klap op klap
“De eerste confrontatie kwam op 18 juli, toen ik met mijn dochter en nog wat familieleden naar Schiphol ging. Misschien kregen we daar meer duidelijkheid. We werden opgevangen in een hotel. ‘Nabestaanden MH17’ stond er op een bordje in de hal. Bam. Dat was de eerste klap. Voortaan was ik niet meer de moeder van Bryce, maar nabestaande. Toen daar werd bevestigd dat ze op de passagierslijst stonden, kwam de tweede dreun. Uit de mond van iemand anders horen dat ze aan boord waren, vond ik heel heftig. Daarna zijn er nog veel klappen geweest: de doden die te lang in de weilanden lagen, de treinen met de stoffelijke resten die dagen moesten wachten voordat ze mochten vertrekken, de wetenschap dat het een raket is geweest die het vliegtuig neerhaalde. Het was klap op klap op klap. Meer dan een mens kan dragen. Ik ben niet doorgegaan met leven, maar het leven is doorgegaan met mij. Ik moet wel.”

“Soms ruik ik aan hun kleren. Dichterbij kan ik niet meer komen”

Geen afscheid
“Bryce en Daisy zaten op rij 17, stoelen D en E. Dicht bij de inslag. In het begin werden er complete lichamen gevonden, die snel werden geïdentificeerd. Dat gaf me de hoop dat we ze een normaal afscheid konden geven. Maar naarmate de tijd verstreek, wisten we dat dit niet ging gebeuren. 3 keer zijn we gebeld dat er iets van Bryce was gevonden en 3 keer belden ze over Daisy. Ze vonden allemaal kleine stukjes, die nog steeds in Hilversum zijn. Elke keer dat we hoorden dat er iets van ze was geïdentificeerd, had ik weer nieuwe vragen. Wat is er gebeurd? Waar is de rest van hun lichaam? Het is alsof ze zijn opgelost.”

Ik wil vechten
“Ik vind het moeilijk dat zo veel partijen nalatig zijn geweest. De Nederlandse regering bijvoorbeeld. Als er een bom ontploft in een hotel in Indonesië wordt er al een negatief reisadvies gegeven. Boven Oekraïne waren al 17 vliegtuigen en helikopters neergehaald en toch mocht iedereen er overheen blijven vliegen. Malaysia Airlines had zo slim moeten zijn om daar niet te vliegen, maar omvliegen kost geld. Alles wijst erop dat de daders en de raket uit Rusland komen. Maar wie klaagt Poetin aan? Niemand. Ik ben bang dat deze zaak in de doofpot wordt gestopt. Dat mag niet gebeuren.”

Geur
“De slaapkamer van Bryce en Daisy is nog net zo als op 17 juli. Elke ochtend doe ik de deur open en zeg ik: ‘Goedemorgen Bryce en Dais!’ ’s Avonds doe ik de deur weer dicht en wens ik ze welterusten. Als je me dit twee jaar geleden had verteld, had ik je voor gek verklaard, maar nu vind ik niets meer gek. Soms ga ik naar binnen en ruik ik aan hun ongewassen kleren. Hun geur zit er nog in. Dichterbij kan ik niet meer komen.”

BEKIJK OOK:
Vrouw piloot MH17 wil gerechtigheid:

[sm-video-embed][/sm-video-embed]

LEES OOK:

Interview: Deborah Ligtenberg. Bewerking: Laudine Schuurman. Beeld: Dafne Ederveen

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien